I SA/Sz 254/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi O. S. na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia [...] sierpnia 2020 r. sygn. spr. [...] w przedmiocie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę 1 marca 2021 r. (data nadania na poczcie) O. S. wniosła do sądu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] sierpnia 2020 r. sygn. spr. [...] w przedmiocie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 j.t. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona 1 marca 2021 r. Tymczasem, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia, zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej 10 września 2020 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej, tj. poprzez system PUE. Skarżąca podnosi, że nie zgadzała się, aby ZUS kierował do niej jakąkolwiek korespondencję za pośrednictwem poczty e-mail, czy też portal PuEZUS i nie miała świadomości istnienia decyzji o odmowie zwolnienia z opłacania składek. Sąd wskazuje jednak, że stosownie do art. 180 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735 j.t.; dalej: "K.p.a.) w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach. Zgodnie zaś z art. 391 § 1 pkt 1 K.p.a. doręczenie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania złoży podanie w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, ponieważ wniosek Skarżącej został złożony poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą ZUS, co wprost wynika ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia z 2 czerwca 2020 r. Sąd wskazuje ponadto, że jak stanowi art. 391 § 1d K.p.a. jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania zrezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, organ administracji publicznej doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, Skarżąca takiej rezygnacji jednak nie złożyła. Do skutecznego doręczenia kwestionowanej decyzji za pomocą środków komunikacji elektronicznej nie była zatem potrzebna zgoda Skarżącej. Oznacza to, że podniesione w skardze zarzuty dotyczące tej kwestii nie mogą zostać uwzględnione przez Sąd. Tym samym Sąd uznał, że skuteczne doręczenie Stronie zaskarżonej decyzji nastąpiło dnia 10 września 2020 r., co jednoznacznie wynika ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że skarga została złożona po terminie, co skutkuje jej odrzuceniem stosownie do art. 58 § 1 pkt 2) P.p.s.a.