I SA/Sz 255/11

Dnia 17 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2016 r. zażalenia M. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 maja 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 255/11 w sprawie ze skargi M. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13.07.2011 r. sygn. akt I SA/Sz 255/11 p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Wskazanym wyżej postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił wniesioną przez M. T. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13.07.2011 r. sygn. akt I SA/Sz 255/11, z uwagi na uchybienie dwuletniemu terminowi do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego, liczonego od dnia uprawomocnienia się, orzeczenia w sprawie. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Strona wniosła zażalenie sporządzone i podpisane przez nią osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zostały umieszczone w Dziale VIIa "Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718; dalej "p.p.s.a."). Stosownie do art. 285l p.p.s.a., w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 w zw. z art. 285l p.p.s.a., na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie - stosownie do art. 194 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 285l p.p.s.a. - powinno być sporządzone z zachowaniem przymusu radcowsko-adwokackiego, przewidzianego w tym przepisie. Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 285l p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., jest nieusuwalnym brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W tej sytuacji wniesione przez Skarżącą zażalenie z dnia 6 czerwca 2016 r. na postanowienie odrzucające o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalne, bowiem zostało sporządzone przez Skarżącą osobiście, pomimo, że nie należy ona do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 194 § 4 i art.175 § 2 i 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 285l p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.