I SA/Sz 256/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia N S A – Krystyna Zaremba po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.R. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zabezpieczenia majątkowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] wydanym w trybie odwoławczym, Dyrektor Izby Skarbowej w S. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., odmawiające dokonanie zabezpieczenia majątkowego na rzecz wierzyciela – Prokuratury Rejonowej w B., w stosunku do zobowiązanego W.Ć. Postanowienie organu II instancji zostało doręczone stronie skarżącej za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 3 marca 2008 r. W dniu 2 kwietnia 2008 r. (data stempla pocztowego) Prokurator Rejonowy w B. wniósł skargę na powyższe postanowienie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Powyższą skargę wraz z załącznikami przekazano w dniu 9 kwietnia 2008 r. według właściwości Dyrektorowi Izby Skarbowej w S., który wniósł ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 9 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei odpowiednio do treści art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek Prokuratora Rejonowego w B. w związku z czym występuje on w sprawie jako strona postępowania. Tym samym nie będzie miał w tym przypadku zastosowania art. 53 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, zgodnie z którym prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Prokurator biorący udział w postępowaniu administracyjnym jest, bowiem skarżącym w rozumieniu przepisu art. 52 § 1 ww. ustawy oraz przepisu art. 53 § 1 i służą mu, jako skarżącemu, środki odwoławcze w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W tych okolicznościach nie odnosi się do niego druga część przepisu art. 52 § 1 następująca po wyrazach "chyba, że". Ustanowione w tej części szczególne zasady wnoszenia skarg administracyjnych, z pominięciem administracyjnego organu II instancji, uzyskują swoje racjonalne i logiczne uzasadnienie tylko w przypadku, gdy prokurator i RPO nie uczestniczą w postępowaniu administracyjnym. Skoro, bowiem nie biorą w nim udziału "na prawach strony", to nie otrzymują zapadających w sprawie decyzji administracyjnych i nie mogą dochować trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 9 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 52/06). Strona została pouczona o treści powołanych przepisów przy doręczeniu zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] Nr [...]. Postanowienie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 3 marca 2008 r., zatem termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem zaskarżonego organu, upływał w dniu 2 kwietnia 2008 r., który to dzień nie był dniem uznawanym za ustawowo wolny od pracy. Strona skarżąca składając skargę na wyżej wymienione postanowienie za pośrednictwem poczty na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 2 kwietnia 2008 r., pominęła zatem tryb wskazany w przytoczonym art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy, tj. ze skutkiem dochowania terminu do wniesienia skargi. Oznacza to, iż termin do wniesienia skarg w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r. był zachowany nie tylko w sytuacji ich złożenia w organie lub nadania ich za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w chwili ich złożenia w wojewódzkich sądach administracyjnych lub nadania ich w urzędach pocztowych na adres sądu. Po 1 stycznia 2006 r. skuteczne wniesienie skargi możliwe jest tylko w przypadku złożenia jej bezpośrednio w tym organie w terminie 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonego aktu, lub w przypadku nadania w placówce pocztowej, na adres tego organu, listu poleconego zawierającego skargę, przy zachowaniu terminu wskazanego w art. 53 § 1 powołanej ustawy. Z uwagi na to, iż skarga Prokuratora Rejonowego w B., dla której termin ustawowy do wniesienia upływał w dniu 2 kwietnia 2008 r., została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie i wpłynęła do kancelarii Dyrektora Izby Skarbowej w S. w dniu 9 kwietnia 2008 r., należało uznać, iż uchybiono terminowi do wniesienia skargi i z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucić jako wniesioną po terminie.