I SA/Sz 266/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. określającą [...] Polska Spółce z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "Spółka") wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. w wysokości [...] zł. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, co następuje. Na podstawie uchwały Nr VII/64/07 Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim z dnia 24 kwietnia 2007r. w sprawie przyjęcia programu regionalnej pomocy inwestycyjnej dla przedsiębiorców na terenie miasta S. (dalej: "uchwała"), Spółka korzystała z pomocy publicznej przeznaczonej na realizację nowej inwestycji (§3 uchwały). Zwolnienie obejmowało okres od 01.07.2009r. do 30.06.2014 r. W piśmie z dnia 6 maja 2009r. Spółka złożyła wniosek o przyznanie pomocy publicznej na wspieranie nowych inwestycji w formie zwolnienia od podatku od nieruchomości gruntowych położonych w obrębie nr [...] miasta S. przy ul. [...] (KW Nr [...]), składających się z działek: nr [...] o pow. [...]ha, nr [...] o pow. [...]ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...], nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow.[...] ha, nr [...] o pow. [...]ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...]o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, nr [...] o pow. [...] ha, co łącznie daje powierzchnię [...] ha. W dniu [...] r. została zawarta warunkowa umowa sprzedaży opisanych wyżej nieruchomości, Spółka nabyła ww. nieruchomości w dniu [...]r. (akt notarialny Rep. A Nr [...]). W pkt III Spółka dokonała opisu projekt planowanej inwestycji w S. Prezydent Miasta S. pismami z 8 czerwca 2009r. i 9 lipca 2009 r. potwierdził, że Spółka spełnia warunki niezbędne do korzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości od 1 lipca 2009 r. do 30 czerwca 2014 r. w odniesieniu do wskazanych w piśmie działek o łącznej powierzchni [...]ha. Postanowieniem z dnia [...]r. Prezydent Miasta S. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia Spółce zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. Decyzją z dnia [...] r. , wydaną z powołaniem się na art. 21 § 3 w związku z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz.613, zwanej dalej: "O.p."), art. 2 ust.1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014r., poz. 849 ze zm., dalej: "u.p.o.l."), §1 uchwały Nr XXXV/383/09 Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim z dnia 27 października 2009r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, Prezydent Miasta S. określił Spółce zobowiązanie podatku od nieruchomości za 2010 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że nowa inwestycja na terenie miasta S. opisana we wniosku z dnia 6 maja 2009 r., miała na wstępie obejmować wybudowanie hali przemysłowej o powierzchni minimum [...] m2, w której zainstalowane miały być dwie linie produkcyjne, ze wskazaniem rozpoczęcia procesu inwestycyjno-budowlanego w styczniu 2010 r. oraz jego przewidywanym zakończeniem do końca 2011r. Zgodnie z §4 uchwały przez nową inwestycję rozumie się inwestycję w środki trwałe związane z utworzeniem nowego przedsiębiorstwa. Organ I instancji przyjął, że zgodnie z powyższą definicją, rezultatem realizacji nowej inwestycji powinno być utworzenie nowego przedsiębiorstwa. Taka właśnie definicja inwestycji początkowej została wprowadzona do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej, z którego wynika wprost, że regionalna pomoc inwestycyjna będzie udzielana na realizację tylko inwestycji początkowych, a więc inwestycji nowych. Organ wskazał dalej, że przepisy zawarte w Rozporządzeniach muszą być zgodnie z art. 249 Traktatu, bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich, a zgodnie z art. 91 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stają się elementem polskiego systemu prawnego, mając pierwszeństwo nad ustawami. Organ pierwszej instancji wyjaśnił dalej, że Spółka otrzymując pomoc publiczną zobowiązała się do wypełnienia warunków zapisanych w §11 uchwały. Jednym z nich jest zakończenie nowej inwestycji w terminie 48 miesięcy od dnia złożenia wniosku, czyli w przypadku Spółki, do dnia 30 czerwca 2013 r. (§11 pkt 3). Po upływie tego terminu organ podatkowy wszczął kontrolę podatkową w celu sprawdzenia realizacji inwestycji w zakresie udzielonej pomocy publicznej. W trakcie oględzin przeprowadzonych 3.10.2013r. w ramach wszczętej kontroli podatkowej ustalono, że nieruchomość przy ul. [...] w S. należąca do Spółki nie została zabudowana. Pomimo zobowiązania do złożenia korekty deklaracji na podatek od nieruchomości za okres od 2009r. do 2013r. i wykazania przedmiotowej nieruchomości do opodatkowania podatkiem od nieruchomości, Spółka nie zadeklarowała ww. gruntów do opodatkowania. Wyjaśniła, że w jej ocenie "nowa inwestycja" w rozumieniu § 4 pkt 1 uchwały polega na nabyciu środków trwałych w postaci gruntów związanych z utworzeniem nowego przedsiębiorstwa i zawarcie w dniu 1 czerwca 2009r. ostatecznej umowy sprzedaży w/w nieruchomości, w terminie określonym w §11 pkt 3 uchwały. Z kolei w ocenie organu podatkowego, obszar zakupionych nieruchomości gruntowych, położonych w obrębie nr [...] miasta S.miał być jedynie lokalizacją nowej inwestycji, a nie jak wskazano w zastrzeżeniach "samą w sobie nową inwestycją w rozumieniu § 4 pkt 1 uchwały". Zdaniem organu, takie stanowisko prezentowała również sama Spółka we wniosku z 6.05.2009r. o przyznanie pomocy publicznej, wskazując, że "lokalizacją inwestycji jest obszar zakupywanych nieruchomości, położonych w obrębie nr [...] miasta S." (pkt III wniosku Opis projektu). Dalej organ i instancji wskazał, że jednym z warunków niezbędnych do uzyskania pomocy publicznej określonych w §11 pkt 5 jest "prowadzenie działalności gospodarczej na terenie miasta S.w ramach realizowanej inwestycji, na którą pomoc jest udzielona przez okres objęty zwolnieniem oraz co najmniej pięciu lat od zakończenia okresu objętego zwolnieniem." Organ zwrócił uwagę, że Spółka nie zrealizowała wszystkich warunków §11 uchwały. Organ wyjaśnił, że z uwagi na powyższe okoliczności, Spółka na podstawie § 45 uchwały utraciła prawo do kontynuacji zwolnienia i zobowiązana jest do zwrotu otrzymanej pomocy na zasadach przewidzianych w przepisach o pomocy publicznej dla przedsiębiorców poprzez zapłatę podatku od nieruchomości zgodnie z procedurą określoną w przepisach O.p. Organ I instancji zwrócił uwagę w uzasadnieniu decyzji, że dopuścił jako dowód w postępowaniu, protokół kontroli podatkowej Nr [...] z dnia [...]r., oraz częściowo uwzględniając wniosek Spółki szereg innych dokumentów szczegółowo opisanych na str. 3-4 decyzji, na podstawie których ustalił, że Spółka w celu prowadzenia działalności gospodarczej i inwestycyjnej na terenie miasta S. nabyła nieruchomości gruntowe niezabudowane położone w obrębie nr [...] miasta S., jest w trakcie realizacji zamierzeń budowlano-inwestycyjnych na opisanej wyżej nieruchomości gruntowej, polegającej na budowie hali przemysłowej i linii produkcyjnych zadeklarowanych we wniosku z 6.05.2009r. o udzielenie pomocy publicznej. W ocenie organu podatkowego przedłożone dowody nie wskazują, aby Spółka na ww. nieruchomości gruntowej, zakończyła nową inwestycję w rozumieniu § 11 pkt 3 uchwały. Odnosząc się do żądania Spółki o przeprowadzenie oględzin przedmiotowej nieruchomości na okoliczność zabudowy nieruchomości gruntowej Zakładem Konfekcjonowania Stali jako inwestycji budowlanej na nowej inwestycji gruntowej, organ podatkowy postanowieniem z dnia [...] r. odmówił przeprowadzenia tego dowodu, z uwagi na fakt, że przeprowadzone 3.10.2013 r. oględziny dokładnie obrazowały stan faktyczny realizacji nowej inwestycji w zakresie udzielonej pomocy publicznej. Organ powołał się przy tym na załączoną do akt sprawy dokumentację fotograficzną. W odwołaniu od opisanej wyżej decyzji organu pierwszej instancji, Spółka zarzuciła: a) naruszenie przepisów art. 21 § 3 O.p. przez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy brak jest podstaw do ustalenia, że Spółka wbrew obowiązkowi nie zapłaciła należnego podatku od nieruchomości lub nie złożyła deklaracji, b) określenie wysokości zobowiązania podatkowego bez podstawy prawnej i faktycznej, w postaci uprzedniego rozstrzygnięcia w formie i trybie prawem przewidzianych, o utracie przez Spółkę prawa do zwolnienia z podatku od nieruchomości w obrębie [...] miasta S. przy ul. [...] o pow. [...] ha uregulowanej w księdze wieczystej [...], a tym samym bezpodstawne określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok w wysokości [...] zł, a tym samym naruszenie zasady ochrony praw nabytych (art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej); c) błędną wykładnię §3 pkt 1 w zw. z §4 pkt 1 uchwały przez uznanie, że nabycie własności nieruchomości gruntowej nie stanowiło "nowej inwestycji" w rozumieniu uchwały, d) błędną wykładnię postanowienia §4 pkt 1 uchwały przez przyjęcie, że zgodnie z zawartą w niej definicją "rezultatem realizacji nowej inwestycji powinno być utworzenie nowego przedsiębiorstwa", e) błędną wykładnię oraz brak wskazania podstawy prawnej w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr. 1628/2006 z dnia 24 października 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej powołanym mimo utraty jego mocy w 2008 roku, mimo, że nie zawiera ono pojęcia "nowej inwestycji", a zawarta w nim definicja "inwestycji początkowej" jest sprzeczna z wykładnią pojęcia "nowej inwestycji" prezentowaną w zaskarżonej decyzji; f) niezastosowanie przepisów prawa wspólnotowego (w tym art. 2 pkt 49) aktualnie obowiązującego Rozporządzenia Komisji (UE) z dnia 17.06.2014 r. nr 651/2014 uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107, 108 Traktatu, które regulując zagadnienie inwestycyjnej pomocy regionalnej definiuje pojęcie "inwestycji początkowej" oraz odpowiadających tym przepisom przepisów prawa krajowego w postaci § 3 pkt 6 i 10 a aktualnie obowiązującego Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.01.2015r. w sprawie warunków udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną oraz pomoc na infrastrukturę lokalną; g) błędną wykładnię §11 uchwały skutkującą błędnym przyjęciem, że Spółka nie zrealizowała wszystkich warunków §11 uchwały; h) błędne zastosowanie przepisu §45 uchwały regulującego skutki utraty prawa do zwolnienia w podatku pomimo braku podstaw faktycznych do zastosowania § 43 tej uchwały określającego enumeratywnie i wyczerpująco przypadki utraty prawa do zwolnienia od podatku; i) nieuwzględnienie z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu jednostki oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażonych w art. 7 i 8 k.p.a. oraz art. 121 O.p., przez przyjęcie, że Spółka nie wykonała "nowej inwestycji" wskutek niezakończenia projektu budowlanego w terminie określonym w § 11 pkt. 4 uchwały mimo, że jego zakończenie w tym terminie nie było możliwe wskutek okoliczności nie leżących po stronie Spółki. Spółka zarzuciła także naruszenie przepisów art. 122 i 187 O.p. poprzez nie zgromadzenie w sprawie całości materiału dowodowego w postaci wypisu z rejestru gruntów i budynków nieruchomości niezbędnych do ustaleń w zakresie podstawy wymiaru podatku od nieruchomości, naruszenie art. 187 i 198 O.p. przez oddalenie wniosku dowodowego strony z oględzin nieruchomości oraz przez pominięcie okoliczności wynikających z materiału dowodowego mające znaczenie dla sprawy, w szczególności w kontekście zasad wyrażonych w przepisach art. 7 i 8 kpa oraz 121 O.p., a w szczególności okoliczności, że zakończenie projektu budowlanego w terminie nie było możliwe wskutek okoliczności leżących po stronie Spółki; naruszenie art. 187 O.p. poprzez pominięcie dowodu z dokumentów postaci decyzji PINB z [...]r. na okoliczność zakończenia procesu budowlanego na nieruchomości, a także błędną ocenę dowodów zebranych w postępowaniu polegającą na stwierdzeniu, że nie wykazały one, że Skarżący zakończył nową inwestycję w rozumieniu § 11 pkt 3 uchwały. Zarzucił ponadto błędy w ustaleniach faktycznych polegające na: a) utożsamianiu opisu projektu inwestycji budowlanej zawartego we wniosku Skarżącego z dnia 6 maja 2009 r. o udzielenie pomocy publicznej z pojęciem "nowej inwestycji" w rozumieniu § 4 pkt. 1 uchwały, b) błędnym utożsamieniu lokalizacji projektu budowlanego opisanego we wniosku o udzielenie pomocy publicznej z lokalizacją "nowej inwestycji" w rozumieniu postanowień uchwały Podnosząc powyższe, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Ponadto złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów w postaci sprawozdania zarządu Spółki za okres od 01.01.2014r. do 31.12.2014r. na okoliczność, że cała dotychczasowa działalność gospodarcza Spółki polega na inwestycji budowlanej na nieruchomości w związku z tworzeniem zakładu (przedsiębiorstwa) na terenie miasta S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ przywołał brzmienie przepisów art. 21 § 3 O.p. oraz art. 2 ust. 1, 3 ust. 1 pkt 1 oraz 7 u.p.o.l., a nadto przepis art. 7 ust. 3 u.p.o.l. zgodnie z którym rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. Organ odwoławczy wyjaśnił, że na podstawie tej delegacji, Rada Miasta w S. podjęła w dniu 24 kwietnia 2007 r. uchwałę, do której ma zastosowanie rozporządzenie Komisji Europejskiej nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej. Program obejmował swoim działaniem przedsiębiorców inwestujących na terenie miasta S. tj. na obszarze NTS o symbolu 5.32.43.14.01.1. (§ 2 uchwały). Organ przywołał następnie brzmienie §3 i §4 tej uchwały, odwołał się do złożonego na podstawie §8 i §10 uchwały wniosku Spółki z dnia 6 maja 2009 r. i zwrócił uwagę, że w pkt III wniosku zawarto "opis projektu" - stosownie do postanowień § 35 pkt 3 uchwały, który stanowił, iż wniosek przedsiębiorcy powinien zawierać opis projektu (np. lokalizację, cele, które mają być osiągnięte w związku z realizacją projektu, etapy realizacji, datę rozpoczęcia i zakończenia), Spółka wskazała że lokalizacją inwestycji jest obszar zakupywanych nieruchomości. W części opisującej charakter planowanej działalności wyjaśniła natomiast, iż planowana inwestycja obejmować będzie na wstępie wybudowanie hali przemysłowej o powierzchni minimum [...] m2, w której zostaną zainstalowane dwie linie produkcyjne. Podała, że hala produkcyjna zostanie wyposażona w dwa dźwigi. Przedmiotem inwestycji było również wybudowanie biura i umiejscowienie wagi pomostowej. Wyjaśniła, że w zależności od ustalenia dwuzmianowego lub trzyzmianowego systemu pracy stworzonych zostanie [...] nowych miejsc pracy dla pracowników fizycznych, a doliczając do tego [...] nowych miejsc pracy w administracji - Spółka planowała stworzyć na początku od [...] do [...] nowych miejsc pracy. Dalej organ wskazał, że w punkcie III lit. c) określającym kalendarz inwestycji - etapy realizacji projektu, datę rozpoczęcia i zakończenia Spółka podała, że zamierza rozpocząć proces inwestycyjno-budowlany w styczniu 2010 r. Pierwsza faza inwestycji miała być związana z utworzeniem biura i dokonaniem niezbędnych wyliczeń oraz oszacowań wartości budynków przemysłowych i maszynerii przemysłowej. Przewidziano, że proces inwestycyjny powinien trwać około 2 lat tj. do końca 2011 r. W części IV wniosku wskazała wartość kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą oraz ich rodzaje -zgodnie z § 35 pkt 5 uchwały). Wymieniła nabycie gruntów, nabycie lub wytworzenie środków trwałych - w tym wybudowanie hali produkcyjnej, dostawę prądu do zakładu, oświetlenie zakładu, utworzenie przestrzeni parkingowych, sieci dróg oraz infrastruktury komunikacyjnej, utworzenie przyłącza kolejowego, infrastrukturę grzewczą, wzniesienie pomieszczeń biurowych, trzy dźwigi, wagę pomostową, wyposażenie techniczne biur, dwie linie produkcyjne, dodatkowe maszyny, części zamienne maszyn, oraz inne koszty projektu. W pkt. V wniosku wyjaśniła, że część środków na finansowanie inwestycji pochodzić będzie z majątku spółki, a cześć z zaciągniętego kredytu. Organ odwoławczy przywołał brzmienie §4 uchwały i zwrócił uwagę, że przepisy uchwały należy odczytywać w kontekście obowiązujących wówczas przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (Dz. U. Nr 946, poz. 927 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008. Przywołując następnie przepis § 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. stwierdził, że za nową inwestycję należy uznać wymienione we wniosku Spółki nabycie gruntów oraz wybudowanie hali przemysłowej z zainstalowaniem w niej dwóch linii produkcyjnych i innego wymienionego we wniosku wyposażenia, a także wybudowanie biura i umiejscowienie wagi pomostowej, gdyż w taki sposób Spółka scharakteryzowała planowaną inwestycję, co potwierdziła w "kalendarzu inwestycji", w którym wymieniła etapy realizacji inwestycji. Organ odwoławczy uznał za prawidłowe stanowisko organu pierwszej instancji co do tego, że efektem wymienionej w ww. wniosku inwestycji - stosownie do § 4 uchwały, powinno być utworzenie nowego przedsiębiorstwa, co wynika bezpośrednio z zakresu inwestycji wskazanego przez Spółkę we wniosku z dnia 6 czerwca 2009 r. obejmującego zakup gruntów jak i wybudowanie hali przemysłowej i innych wymienionych tam inwestycji. Powołując się dalej na przepis § 8 i § 35 uchwały, organ odwoławczy stwierdził, że skoro Spółka zadeklarowała we wniosku realizację określonej inwestycji, to w świetle przepisów ww. uchwały była związana treścią wniosku - od złożenia którego uchwała uzależniała zwolnienie. Organ odwoławczy dodał jeszcze, że uchwała stanowi, iż przez okres kolejnych 5 lat Podatnik zostaje zwolniony z podatku od nieruchomości, jeżeli spełnił kumulatywnie warunki określone w § 11 uchwały, tj.: 1) zainwestowanie kwoty przekraczającej 100 tys. Euro wyrażonych w złotych, 2) zobowiązanie się do pokrycia co najmniej 25% kosztów inwestycji ze środków własnych, przy czym za udział własny należy rozumieć środki, które nie zostały uzyskane przez przedsiębiorcę w związku ze wsparciem ze środków publicznych, 3) zakończenie nowej inwestycji w terminie 48 miesięcy od dnia złożenia wniosku, 4) utrzymanie inwestycji w regionie przez okres co najmniej 5 lat od dnia jej zakończenia, 5) prowadzenie działalności gospodarczej na terenie miasta S. w ramach realizowanej inwestycji, na którą pomoc jest udzielona przez okres objęty zwolnieniem oraz co najmniej pięciu lat od zakończenia okresu objętego przedmiotowym zwolnieniem. W ocenie tego organu, Spółka spełniła warunki określone w § 11 pkt 1 i 2 i 5 uchwały oraz nie spełniła warunku określonego w §11 pkt 3 i 4 uchwały. Kolegium nie podzieliło poglądu Spółki co do tego, że już samo nabycie gruntów stanowiło "nową inwestycję" kwalifikującą ją do uzyskania zwolnienia z podatku od nieruchomości. Wyjaśniło, że zakres inwestycji został przez Spółkę jednoznacznie określony we wniosku z 6 maja 2009 r., a ponadto, przyjęcie za prawidłowe takiego rozumowania prowadziłoby do sytuacji, w których każda nabyta przez przedsiębiorcę nieruchomość na terenie miasta S. uprawniałaby go do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia. Przyjęcie odmiennej wykładni, przeczyłoby celowi pomocy regionalnej związanej z tworzeniem nowych i rozbudową istniejących przedsiębiorstw. Bezwzględnie więc, w ocenie SKO w S., zakup gruntów stanowił wyłącznie koszt niezbędny do realizacji inwestycji polegającej na budowie nowego przedsiębiorstwa. W ocenie organu odwoławczego organ podatkowy pierwszej instancji zasadnie określił Spółce zobowiązanie w podatku od nieruchomości. Odnosząc się do pozostałych zarzutów, organ odwoławczy wyjaśnił, że zwolnienie w podatku od nieruchomości następuje z mocy prawa, po spełnieniu przesłanek wymaganych określonym aktem prawnym, którym w analizowanej sprawie była uchwała i zwolnienie z podatku nie następuje w drodze decyzji podatkowej, a pismo Prezydenta Miasta S. z dnia 8 czerwca 2009 r. nie stanowiło decyzji w przedmiocie zwolnienia, tylko wyłącznie informację o spełnieniu warunków do zwolnienia z podatku od nieruchomości. Kolegium wyjaśniło także, że w świetle wskazanych przesłanek zwolnienia z podatku od nieruchomości, brak jest podstaw do oceny okoliczności, z powodu których projekt budowlany, będący częścią nowej inwestycji nie został wykonany. Organy nie mają podstaw do oceny tej okoliczności, a ocenie podlega wyłącznie spełnienie warunków określonych w § 11 uchwały. Oceniając zarzut niezastosowania rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu, które regulują zagadnienia inwestycyjnej pomocy regionalnej, organ odwoławczy wyjaśnił, że nie ma w sprawie zastosowania, gdyż odnosi się ono do programów pomocowych podejmowanych po 1 lipca 2014 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skardze na opisaną wyżej decyzję skarżąca Spółka zarzuciła: a) naruszenie zasady ochrony praw nabytych jako naczelnej zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej) przez stwierdzenie w wyniku wykładni celowościowej, że wskutek niespełnienia jednego z warunków (przyszłych) uzyskania pomocy publicznej określonych w § 11 uchwały "dochodzi do sytuacji, w której przedsiębiorca nie posiada prawa do zwolnienia" w sytuacji, gdy jak wynika z akt sprawy i co przyznaje organ, bezspornym jest, że w efekcie złożonego przez Spółkę wniosku z dnia 9 maja 2009 r., na podstawie uchwały Spółka uzyskała zwolnienie z podatku od nieruchomości na okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. od określonych działek gruntu i zwolnienie to zostało potwierdzone rozstrzygnięciem Prezydenta Miasta S.; b) określenie wysokości zobowiązania podatkowego bez podstawy prawnej w postaci uprzedniego rozstrzygnięcia w formie i trybie prawem przewidzianych o utracie przez Spółkę prawa do zwolnienia z podatku od nieruchomości gruntowej położonej w obrębie nr [...] miasta S. przy ul. [...]o pow. [...] ha uregulowanej w księdze wieczystej [...] (zwanej dalej "nieruchomością"), a tym samym bezpodstawne określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 rok w wysokości [...] złotych; c) błędną wykładnię §3 pkt 1 w zw. z §4 pkt 1 uchwały przez uznanie, że nabycie własności nieruchomości gruntowej nie stanowiło "nowej inwestycji" w rozumieniu uchwały; d) naruszenie art. 12 ust. 1 pkt. a) Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 06.08.2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (dalej: Rozporządzenie Komisji) oraz art. 1 Załącznika nr 1 do Rozporządzenia Komisji definiującego termin "przedsiębiorstwo" oraz błędną wykładnię postanowienia §4 pkt 1 uchwały przez błędne przyjęcie, że zgodnie z zawartą w niej definicją "efektem wymienionej w ww. wniosku inwestycji [wniosku Skarżącego z dnia 6 maja 2009 r o udzielenie pomocy publicznej - dopisek pełnomocnika skarżącej] - stosownie do § 4 uchwały, powinno być utworzenie nowego przedsiębiorstwa, ..." w sytuacji, gdy nie wynika to z definicji "nowej inwestycji" zawartej w §4 pkt. 1 uchwały, a Rozporządzenie Komisji w ogóle takiej definicji nie przewiduje, e) niezastosowanie przepisów (w tym art. 2 pkt 10, art. 12 i 13) Rozporządzenia Komisji oraz art. 1 Załącznika nr 1 do Rozporządzenia Komisji, które regulując zagadnienia inwestycyjnej pomocy regionalnej zrywa całkowicie z pojęciem "inwestycji początkowej" lub "inwestycji nowej" na rzecz "Inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne" oraz definiuje pojęcie "przedsiębiorstwa"; f) błędną wykładnię §11 uchwały skutkującej w błędnym przyjęciu, że Spółka nie zrealizowała wszystkich warunków §11 uchwały oraz błędne zastosowanie tego przepisu jako podstawę prawną określenia wysokości zobowiązania podatkowego; g) niezastosowanie §43 uchwały określającego wyczerpująco przypadki utraty prawa do zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie uchwały; h) niezastosowanie przepisu §45 uchwały regulującego skutki utraty prawa do zwolnienia w podatku od nieruchomości w przypadkach określonych w §43 uchwały określającego jednoznacznie i enumeratywnie przypadki utraty prawa do zwolnienia od podatku; i) naruszenie przepisu art. 139 k.p.a. przez pogorszenie sytuacji prawnej Spółki polegające na rozszerzeniu w uzasadnieniu decyzji organu II instancji podstawy faktycznej i prawnej utraty przez Spółkę prawa do zwolnienia od podatku od nieruchomości o przypadek opisany w §11 pkt. 4 uchwały; j) nieuwzględnienie z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu jednostki oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażonych w art. 7 i 8 k.p.a. oraz art. 121 O.p., przez przyjęcie, że Spółka nie wykonała "nowej inwestycji" wskutek niezakończenia projektu budowlanego w terminie określonym w § 11 pkt. 3 uchwały mimo, że jego zakończenie w tym terminie nie było możliwe wskutek okoliczności nie leżących po stronie Skarżącego; k) błędy w ustaleniach faktycznych polegające na: - utożsamianiu opisu projektu inwestycji budowlanej zawartego we wniosku Skarżącego z dnia 6 maja 2009 r. o udzielenie pomocy publicznej z pojęciem "nowej inwestycji" w rozumieniu §4 pkt. 1 uchwały, - błędnym utożsamieniu lokalizacji projektu budowlanego opisanego we wniosku o udzielenie pomocy publicznej z lokalizacją "nowej inwestycji" w rozumieniu postanowień uchwały, l) błędną ocenę dowodów zebranych w postępowaniu polegającą na stwierdzeniu, że nie wykazały one, że Skarżący zakończył "nową inwestycję" w rozumieniu §11 pkt. 3 uchwały, podczas gdy z materiału dowodowego wynika kiedy i na jakich warunkach Skarżąca nabyła nieruchomość, m) naruszenie przepisu art. 2a O.p. poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie w sytuacji występowania niedających się usunąć wątpliwości odnośnie stosowania przepisów uchwały. Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. w całości. Złożyła w skardze wniosek o przeprowadzenie dowodu z poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...], znak [...](dołączonej do skargi) na okoliczność zakończenia przez Spółkę robót budowlanych, na zasadzie art. 106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), co ma istotne znaczenie dla rozpoznania ww. zarzutów skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. oddalił wniosek dowodowy Spółki na podstawie art.106 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania naruszyły przepisy prawa materialnego i przepisy postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew zarzutom skargi stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. jest prawidłowe. Na wstępie rozważań zauważyć należy, że istotą sporu do jakiego doszło między podatnikiem a organami podatkowymi sprowadza się do oceny, czy [...] Polska Sp. z o.o. nabyła zwolnienie w podatku od nieruchomości, na podstawie uchwały Nr VII/64/07 Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie przyjęcia programu regionalnej pomocy inwestycyjnej dla przedsiębiorców na terenie miasta S., korzystała z pomocy publicznej przeznaczonej na realizację nowej inwestycji (§3 w/w uchwały). Zwolnienie miałoby obejmować okres od 1 lipca 2009 r. do 30 czerwca 2014 r. Wobec zarzutów skargi na wstępie należy dokonać analizy stanu prawnego w zakresie objętym sporem. Organ prawidłowo wskazał, że podstawę prawną wydania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego stanowi art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Stosownie do tego przepisu jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego Materialnoprawną zaś podstawę określenia wysokości zobowiązania podatkowego stanowią przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: 1) grunty, 2) budynki lub ich części, 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 przywołanej powyżej ustawy podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące m.in. właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3. Zwolnienia z podatku od nieruchomości zostały uregulowane w art. 7 u.p.o.l. Przepis ten w ust. 3 stanowi, iż rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. Na podstawie tej delegacji, Rada Miasta w Stargardzie Szczecińskim w dniu 24 kwietnia 2007 r. uchwałą nr VH/64/07 w sprawie przyjęcia programu regionalnej pomocy inwestycyjnej dla przedsiębiorców na terenie miasta S. określiła szczegółowe warunki udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej, do której ma zastosowanie rozporządzenie Komisji Europejskiej nr 1628/2006 z dnia 24 października 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu w odniesieniu do regionalnej pomocy inwestycyjnej, zwaną dalej "uchwałą". Program obejmował swoim działaniem przedsiębiorców inwestujących na terenie miasta S. tj. na obszarze [...] o symbolu [...] (§ 2 uchwały). Stosownie do § 3 tej uchwały, pomoc publiczna przeznaczona jest na 1) realizację nowej inwestycji, w tym dużego projektu inwestycyjnego, 2) tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją. W § 4 zdefiniowano pojęcie "nowej inwestycji" wskazując, że rozumie się przez to inwestycję: 1) w środki trwałe związane z utworzeniem nowego przedsiębiorstwa lub z jego rozbudową, 2) polegającą na nabyciu przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji, przy czym przedsiębiorstwo jest nabywane przez niezależnego inwestora. W ocenie Sądu organy podatkowe wbrew zarzutom skargi prawidłowo na gruncie niniejszej sprawy prawidłowo odtworzyły pojęcie "nowej inwestycji" zawarte w cytowanym powyżej przepisie. Stanowisko skarżącej jakoby nabycie nieruchomości gruntowej było już realizacją nowej inwestycji jest błędne już chociażby w kontekście złożonego wniosku przez Spółkę. To Spółka wskazał, co na gruncie niniejszej sprawy jest nową inwestycją w rozumieniu przytoczonego powyżej przepisu. I tak, jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia 6 maja 2009 r. [...] Polska Sp. z o.o. na podstawie § 8 i § 10 uchwały zwróciła się do prezydenta S. o przyznanie pomocy publicznej na wspieranie nowych inwestycji w formie zwolnienia od podatku od nieruchomości, obejmującego wskazane we wniosku nieruchomości gruntowe. W części dotyczącej przedmiotu zwolnienia od podatku Spółka podała, że zamierza zakupić od [...] U. T. w S. własność nieruchomości gruntowych działek: nr [...] położonych w obrębie [...] miasta S. Wyjaśniono, że spółka wygrała przetarg na zakup tych nieruchomości i jest obecnie w trakcie nabywania własności nieruchomości. W pkt III wniosku zawarto "opis projektu" - stosownie do postanowień § 35 pkt 3 uchwały, który stanowił, iż wniosek przedsiębiorcy powinien zawierać opis projektu (np. lokalizację, cele, które mają być osiągnięte w związku z realizacją projektu, etapy realizacji, datę rozpoczęcia i zakończenia), Spółka wskazała, że lokalizacją inwestycji jest obszar zakupywanych nieruchomości (podpunkt a). W części opisującej charakter planowanej działalności (podpunkt b) wyjaśniono natomiast, iż planowana inwestycja obejmować będzie na wstępie wybudowanie hali przemysłowej o powierzchni minimum [...] m2, w której zostaną zainstalowane dwie linie produkcyjne. Podano, że hala produkcyjna zostanie wyposażona w dwa dźwigi. Przedmiotem inwestycji było również wybudowanie biura i umiejscowienie wagi pomostowej. Wyjaśniono, że w zależności od ustalenia dwuzmianowego lub trzyzmianowego systemu pracy stworzonych zostanie [...] nowych miejsc pracy dla pracowników fizycznych, a doliczając do tego [...] nowych miejsc pracy w administracji - spółka planowała stworzyć na początku od [...] do [...] nowych miejsc pracy. W punkcie III lit. c) określającym kalendarz inwestycji - etapy realizacji projektu, datę rozpoczęcia i zakończenia podano, że Spółka zamierza rozpocząć proces inwestycyjno-budowlany w styczniu 2010 r. Pierwsza faza inwestycji miała być związana z utworzeniem biura i dokonaniem niezbędnych wyliczeń oraz oszacowań wartości budynków przemysłowych i maszynerii przemysłowej. Przewidziano, że proces inwestycyjny powinien trwać około 2 lata tj. do końca 2011 r. W części IV wniosku wskazano wartość kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą oraz ich rodzaje -zgodnie z § 35 pkt 5 uchwały). Wymieniono tutaj nabycie gruntów, nabycie lub wytworzenie środków trwałych - w tym wybudowanie hali produkcyjnej, dostawę prądu do zakładu, oświetlenie zakładu, utworzenie przestrzeni parkingowych, sieci dróg oraz infrastruktury komunikacyjnej, utworzenie przyłącza kolejowego, infrastrukturę grzewczą, wzniesienie pomieszczeń biurowych, trzy dźwigi, wagę pomostową, wyposażenie techniczne biur, dwie linie produkcyjne, dodatkowe maszyny, części zamienne maszyn, oraz inne koszty projektu. W pkt. V wniosku wyjaśniono, że część środków na finansowanie inwestycji pochodzić będzie z majątku spółki a cześć z zaciągniętego kredytu. W konsekwencji takiego wniosku pismem z dnia 8 czerwca 2009 r. Prezydent Miasta S. poinformował [...] Polska Sp. z o.o., że spełnione zostały warunki do zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie Uchwały Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim z 24 kwietnia 2007 r. Prezydent wskazał, że zwolnieniem objęte są grunty wymienione we wniosku w okresie od 1 lipca 2009 r. do 6 czerwca 2014 r. Sąd w pełni akceptuje wykładnię § 4 uchwały zaproponowaną przez organy podatkowe. Słusznie przyjęły, że treść uchwały należy odczytywać w kontekście obowiązujących wówczas przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień od podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną (Dz. U. Nr 946, poz. 927 ze zm.) oraz przepisów rozporządzenia Komisji (WE) Nr 800/2008. Przepis § 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. definiuje pojęcie nowej inwestycji jako inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, polegającą na utworzeniu nowego lub rozbudowie istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacji produkcji przedsiębiorstwa przez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów bądź na zasadniczej zmianie dotyczącej całościowego procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa; za nową inwestycję uznaje się również nabycie przedsiębiorstwa, które jest w likwidacji albo zostałoby zlikwidowane, gdyby nie zostało nabyte przez przedsiębiorcę niezależnego w rozumieniu załącznika I do zalecenia Komisji, o którym mowa w pkt 1, od właściciela nabywanego przedsiębiorstwa; za nową inwestycję nie uznaje się nabycia wyłącznie udziałów lub akcji przedsiębiorstwa. Reasumując tą część rozważań za nową inwestycję należy uznać opisaną we wniosku [...] Polska Sp. z o.o. nabycie gruntów oraz wybudowanie hali przemysłowej z zainstalowaniem w niej dwóch linii produkcyjnych i innego wymienionego we wniosku wyposażenia, a także wybudowanie biura i umiejscowienie wagi pomostowej. W ten sposób sama Strona opisała nową inwestycję we wniosku z dnia 6 maja 2009 r., co potwierdzone zostało w "kalendarzu inwestycji", w którym wymieniono etapy jej realizacji. W ocenie Sądu, takie stanowisko uzasadnione jest również i tym, że z przepisu § 8 Uchwały wynika, że przyznanie pomocy publicznej następuje na wniosek. Z kolei § 35 uchwały określa elementy jakie powinien zawierać wniosek przedsiębiorcy o przyznanie pomocy publicznej. Punkt 3 tego przepisu stanowi, iż wniosek powinien zawierać opis projektu (np. lokalizację, cele, które mają być osiągnięte w związku z realizacją projektu, etapy realizacji, datę rozpoczęcia i zakończenia). Dla zastosowania zwolnienia uchwała wymaga złożenia wniosku określającego planowany projekt ze wskazaniem terminu realizacji. Wnioskodawca określił "projekt" jako wybudowanie hali przemysłowej z zainstalowaniem dwóch linii produkcyjnych i innego, wymienionego we wniosku wyposażenia, a także wybudowanie biura i umiejscowienie wagi pomostowej, co miało nastąpić na gruntach zakupionych w dniu 1 czerwca 2009 r. Proces inwestycyjny miał trwać do końca 2011 r. W kontekście przytoczonych argumentów zaproponowane przez Skarżącą Spółkę rozumienie pojęcia nowa inwestycja jako nabycie gruntów wymienionych we wniosku nie zasługuje na akceptację. Zwolnienie podatkowe wprowadzone przywołaną uchwałą ma charakter warunkowy. Stanowi, ona iż przez okres kolejnych 5 lat podatnik zostaje zwolniony z podatku od nieruchomości, jeżeli spełnił kumulatywnie warunki określone w § 11 Uchwały. Warunkiem uzyskania pomocy jest: 1) zainwestowanie kwoty przekraczającej 100 tys. Euro wyrażonych w złotych, 2) zobowiązanie się do pokrycia co najmniej 25% kosztów inwestycji ze środków własnych, przy czym za udział własny należy rozumieć środki, które nie zostały uzyskane przez przedsiębiorcę w związku ze wsparciem ze środków publicznych, 3) zakończenie nowej inwestycji w terminie 48 miesięcy od dnia złożenia wniosku, 4) utrzymanie inwestycji w regionie przez okres co najmniej 5 lat od dnia jej zakończenia, 5) prowadzenie działalności gospodarczej na terenie miasta S. w ramach realizowanej inwestycji, na którą pomoc jest udzielona przez okres objęty zwolnieniem oraz co najmniej pięciu lat od zakończenia okresu objętego przedmiotowym zwolnieniem. Warunki opisane przywołaną regulacją muszą zostać spełnione kumulatywnie. W przypadku nie spełnienia jednego z warunków z § 11 uchwały, podatnik traci prawo do zwolnienia. Jak wynika z akt postępowania Podatnik spełnił warunki określone w § 11 pkt 1 i 2 Uchwały, albowiem nabył ze środków własnych działki znajdujące się w obrębie nr [...] w S. o łącznej powierzchni [...] ha za cenę [...]zł. Kwota ta, wraz z wykazaną wartością nabycia lub wytworzenia środków trwałych (koszt: [...] zł) stanowi koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą wymienione w § 16 uchwały. Na gruncie niniejszej sprawy Podatnik nie spełnił wszystkich warunków zwolnienia. Skarżąca zobowiązała się do zakończenia określonej we wniosku z dnia 6 maja 2009 r. inwestycji w terminie 48 miesięcy od dnia złożenia wniosku (§11 pkt 3 uchwały) tj. do 30 czerwca 2013 r. i utrzymania inwestycji przez okres co najmniej 5 lat od dnia jej zakończenia (§ 11 pkt 4 uchwały). Skarżąca Spółka nie zakończyła inwestycji we wskazanym terminie. W konsekwencji ustalenia, że na nieruchomości stanowiącej własność Podatnika nie zrealizowano inwestycji opisanej we wniosku, organ mógł wszcząć postępowanie podatkowe i określić wysokość zobowiązania w prawidłowej wysokości wobec [...] Polska Sp. z o.o. w podatku w podatku od nieruchomości za 2010 r. W ocenie Sądu również pozostałe zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Zgodzić się trzeba z organami, że zwolnienie w podatku od nieruchomości na podstawie powołanej uchwały następuje z mocy prawa, po spełnieniu warunków opisanych uchwałą nr VII/64/07 Rady Miasta w Stargardzie Szczecińskim z dnia 24 kwietnia 2007 r. Zwolnienie z podatku nie następuje w drodze decyzji podatkowej, zatem pismo Prezydenta Miasta S.z dnia 8 czerwca 2009 r. nie miało charakteru decyzji w przedmiocie zwolnienia, a wyłącznie było informacją o spełnieniu warunków, co do zwolnienia z podatku od nieruchomości na moment złożenia wniosku. W konsekwencji brak jest także podstaw prawnych do rozstrzygnięcia w formie decyzji, czy postanowienia w przedmiocie utraty prawa do takiego zwolnienia. Prawną formą rozstrzygającą tą kwestie jest decyzja określająca prawidłową wysokość zobowiązania. Nie sposób podzielić argumentację strony skarżącej, że organy naruszyły zasadę ochrony praw nabytych albowiem w wyniku złożonego wniosku Spółka uzyskała informację, że przysługuje jej zwolnienie w podatku od nieruchomości. Jak już wcześniej zostało wskazane zwolnienie to ma charakter warunkowy a zatem niespełnienie jednego z warunków wymienionych w uchwale powoduje utratę prawa do zwolnienia a organ nabywa uprawnienie do określenia prawidłowej wysokości zobowiązania. Za nieuzasadniony należy przy tym uznać postawiony przez stronę zarzut odnoszący się do niepełnego ustalenia przez organy podatkowe stanu faktycznego, a przez to zdaniem strony, wydania decyzji w oparciu o niekompletny materiał dowodowy i naruszenia przez organ obowiązku gromadzenia dowodów z urzędu. Jakkolwiek zgodnie z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej to na organie podatkowym ciąży obowiązek gromadzenia materiału dowodowego to jednak zaznaczenia wymaga, że organy podatkowe nie mają obowiązku nieograniczonego poszukiwania dowodów. Organy podatkowe mają wprawdzie podejmować wszelkie działania zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, ale z drugiej strony ustawodawca zastrzega, iż mają to być jedynie działania niezbędne (art. 122 Ordynacji podatkowej). Chodzi więc o takie działania, które są konieczne, istotne dla wyjaśnienia sprawy. Postępowanie organu podatkowego w zakresie gromadzenia materiału dowodowego, nie musi tym samym pozostawać w zgodzie z oczekiwaniami strony co do wyboru środków dowodowych. Wystarczające jest jeśli działania podjęte przez organ podatkowy mają charakter niezbędnych, tj. służących ustaleniu stanu faktycznego. Takie działania zostały podjęte przez organy podatkowe obu instancji i w tym zakresie nie uchybiły one przepisom Ordynacji podatkowej. Wbrew zarzutom skargi nie jest również zasadny zarzut dotyczący błędnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, czyli naruszenia przepisu art. 191 Ordynacji podatkowej. Analizując uzasadnienie zaskarżonej decyzji oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie Sąd uznał, że organ podatkowy nie naruszył przepisu art. 191 O.p., zaś dokonanej przez ten organ oceny dowodów nie można postawić zarzutu dowolności. Trzeba podkreślić, że ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego musi spełniać łącznie trzy kryteria. Po pierwsze, ocena ta powinna być wszechstronna, a więc uwzględniająca wszystkie zgromadzone w sprawie dowody. Po drugie, ocena ta musi być zgodna z regułami logicznego rozumowania. Po trzecie, wnioski wyciągnięte z powyższej oceny dowodów powinny być zgodne z doświadczeniem życiowym. Ocena dokonana przez organ odwoławczy spełnia te wszystkie powyższe kryteria. W uzasadnieniu decyzji organów obu instancji w sposób wnikliwy dokonano pełnej analizy dowodów związanych z dokonanymi ustaleniami. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 210 § 4 O.p. Wbrew zarzutom skargi nie jest również zasadny zarzut naruszenia zasady wyrażonej w art. 2a) Ordynacji podatkowej. Zasada ta nakazuje rozstrzygania wątpliwości co do treści przepisów prawa na korzyść podatnika. Podkreślić należy, że dla zastosowania tej zasady konieczne jest pojawienie się wątpliwości co do treści przepisu prawa a na gruncie niniejszej sprawy takich wątpliwości nie było. Stąd też organy nie miały podstaw aby tą zasadę stosować. Wobec powyższego ponieważ organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 p.p.s.a.