I SA/Sz 275/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 1 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie płatność ekologicznej na 2016 r. oddala skargę. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zaskarżoną decyzją z dnia 1 lutego 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu wałeckiego z dnia 4 lipca 2017 r. nr [...] przyznającą M. B. płatność ekologiczną na rok 2016 w łącznej wysokości [...] zł, w tym: 1) Wariant 1.1. Uprawy rolnicze w okresie konwersji w wysokości [...] zł; 2) Wariant 10.1.2 Uprawy jagodowe po okresie konwersji w wysokości [...] zł. Jednocześnie odmawiającą przyznania płatności ekologicznej, o którą Wnioskodawca ubiegał się we wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 do działek rolnych zadeklarowanych w ramach Wariantu 7.1 Uprawy rolnicze po okresie konwersji. Ponadto ustalającą obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym, stanowiący powierzchnię: 1) zobowiązanie Wariant: 1.1 Uprawy rolnicze w okresie konwersji podjęte w dniu 15 marca 2015 r. na powierzchnię równą [...] ha; 2) zobowiązanie Wariant: 10.1.2 Uprawy jagodowe po okresie konwersji podjęte w dniu 15 marca 2015 r. na powierzchnię równą [...] ha; 3) zobowiązanie Wariant: 7.1 Uprawy rolnicze po okresie konwersji podjęte w dniu 15 marca 2015 r. równą [...] ha. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu 7 czerwca 2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR w M. wpłynął wniosek M. B. o przyznanie płatności na rok 2016 (jednolitej płatności obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności dodatkowej, płatności do powierzchni uprawy roślin wysokobiałkowych, płatności ONW, płatności ekologicznej (PROW 2007-2013), płatności do powierzchni upraw owoców miękkich - truskawek lub malin). Łącznie Wnioskodawca zadeklarował do płatności powierzchnię [...] ha. W dniach 8 - 10 listopada 2016 r. w gospodarstwie Wnioskodawcy przeprowadzono kontrolę na miejscu, podczas której kontroli powierzchni użytkowanej rolniczo i ustaleniu uprawy poddano działki rolne z wniosku (wyniki kontroli dla poszczególnych działek, tj. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], organ przedstawił w tabeli, podając nazwę rośliny deklarowanej, powierzchnię działki rolnej podanej we wniosku, stwierdzoną powierzchnię działki oraz roślinę w raporcie z kontroli (po korekcie), kod nieprawidłowości, przy czym organ wyjaśnił pod tabelą znaczenie poszczególnych kodów). Organ odwoławczy wskazał również, że na okoliczność przeprowadzonej kontroli sporządzono raport o numerze dokumentu [...], do którego załączniki stanowią szkice z pomiaru poszczególnych działek rolnych z oznaczeniem miejsc wykonania fotografii oraz dokumentacja fotograficzna. Ww. raport przekazano Wnioskodawcy bezpośrednio przy kontroli, natomiast korektę raportu doręczono pocztą w dniu 30 stycznia 2017 r. Z uwag do korekty raportu wynikało, że na obszarze działek [...] stwierdzono zachwaszczenie koniczyny przez trawy, których znaczący rozwój Wnioskodawca dostrzegł po pierwszym pokosie i wypadach koniczyny. Odnośnie do działek [...] stwierdzono mieszankę wieloletnią traw z motylkowatymi drobnonasiennymi (koniczyną), zaś na działkach [...] trawy wieloletnie ze śladową, zagłuszoną koniczyną. Organ zaznaczył, że zmiana stwierdzonej rośliny z koniczyny białej na mieszanki traw/trawy wieloletnie na działkach rolnych [...] [...], [...] [...] to zasadnicza zmiana wyników kontroli na miejscu, odnotowana w korekcie raportu. W dniu 7 lutego 2017 r. do organu wpłynęły zastrzeżenia, w których Wnioskodawca nie zgodził się ze zmianą wyników kontroli dla ww. działek rolnych i utrzymywał, że założył uprawy kwalifikowanym materiałem siewnym w siewie czystym, bez mieszanki z innymi roślinami. Podkreślił, że wpływ na stan uprawy miały trudne warunki glebowe i pogodowe oraz brak stosowania nawozów, przez zakazy obowiązujące dla produkcji ekologicznej. Zdaniem Wnioskodawcy istotne było to, że ocena uprawy przez inspektorów przeprowadzających kontrolę, przeprowadzoną na miejscu, potwierdziła deklarowaną koniczynę białą na nasiona na wszystkich działkach rolnych z deklaracją tej uprawy. Organ wskazał dalej, że Wykonawca kontroli w piśmie z dnia 21 marca 2017 r. wyjaśnił, że liczne zdjęcia działek rolnych dowodzą zasadności zmiany stwierdzonej rośliny na działkach [...] [...], [...] [...] przez występowanie śladowych ilości koniczyny "zagłuszonej" przez wykształcone kwiatostany traw i innych roślin zielnych, pozbawionej szansy na rozrost, rozkrzewienie i zawiązanie nasion. Udokumentowany zdjęciami stan uprawy z okresu kontroli miał również dowodzić o nieprzeprowadzeniu zabiegów agrotechnicznych. W dniu 28 czerwca 2017 r. organ I instancji wydał ww. decyzję z dnia 4 lipca 2017 r. W uzasadnieniu organ wskazał na okoliczności, z powodu których odmówił części wnioskowanej płatności, związane z nieprawidłowością DR7 przypisaną działkom rolnym [...] [...], [...] [...], na obszarze których nie stwierdzono zadeklarowanej koniczyny białej na nasiona, lecz trawy na gruntach ornych (w części - w mieszance z koniczyną), które nie podlegają dopłacie za pakiet 7. Z uwagi na wielkość nieprawidłowości przekraczającą 20% dla działek rolnych z pakietu 7 organ obowiązany był odmówić tej płatności. Wnioskodawca nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu i we wniesionym odwołaniu zarzucił, że bezpośrednia ocena uprawy, dokonana na miejscu przez inspektorów Agencji, nie powinna podlegać dalszej ocenie i zmianom wyłącznie na podstawie dokumentacji fotograficznej zwłaszcza, że uzyskany wynik ponownego sprawdzenia okazał się niezgodny z rzeczywistością. Podkreślił, że zbierał nasiona koniczyny w miesiącu lipcu 2016 roku (w ilości mniejszej niż przy konwencjonalnej uprawie, przez wzgląd na odstąpienie od stosowania środków chemicznych i mineralnych). Zauważył również, że przez działania ograniczone zasadami produkcji ekologicznej, udatność uprawy i stan roślin w czasie listopadowej kontroli były niezadowalające, co jednakże nie może dowodzić o uprawie innych roślin niż zadeklarowana koniczyna biała na nasiona. Organ II instancji z uwagi na sprzeczne stanowisko Wnioskodawcy i Wykonawcy kontroli, w celu ustalenie faktycznej rośliny uprawianej na działkach rolnych ([...], [...] [...] w 2016 roku, wystąpił do Wydziału Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Katedry Gleboznawstwa, Łąkarstwa i Chemii Środowiska Z. Uniwersytetu Technologicznego w S. o ocenę wskazanych działek rolnych. W dniu 19 grudnia 2017 r. do organu wpłynęła opinia, w której autorzy zweryfikowali obrazy utrwalone na fotografiach z zapisami raportów i stanowiskiem Rolnika. W podsumowaniu opinii autorzy wskazali, że szata roślinna na działkach [...] nie jest zgodna z wnioskiem Rolnika. Na działkach o identyfikatorach [...], dla których wynik kontroli na miejscu pozostawiono w niezmienionej formie, ocena opiniujących potwierdziła występowanie koniczyny białej, lecz w stanie znacznie odbiegającym od kryteriów warunkujących zgodność z Dobrą Praktyką Rolniczą. Organ odwoławczy decyzją z dnia 1 lutego 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ powołał się na § 2 ust. 1, § 9 ust. 1, § 11 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 370 ze zm. - zwanego dalej: "rozporządzeniem ekologicznym") oraz art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1054) i wskazał, że w przeprowadzonym postępowaniu odwoławczym przeanalizował materiał fotograficzny i raport z kontroli w pierwotnej i skorygowanej postaci. Przez wzgląd na zmianę stanowiska Wykonawcy kontroli co do stwierdzonej rośliny na działkach rolnych [...] [...], [...] [...], pozyskał ww. opinię, w której potwierdzono wnioski kontroli o braku plantacji nasiennych koniczyny białej na ww. działkach rolnych. Powyższe przesądziło o konieczności utrzymania w mocy decyzji, w której organ I instancji uwzględnił stwierdzone nieprawidłowości i w należnej wysokości obniżył płatność ekologiczną. Organ II instancji podkreślił, że niezgodności wniosku Rolnika ze stanem faktycznym stwierdzonym w kontroli na miejscu dowodzą liczne zdjęcia spornych działek, które dokumentują występowanie mieszanek wieloletnich traw z koniczyną, w miejsce deklarowanej koniczyny z przeznaczeniem na materiał siewny (zgodnie z zasadami uprawy tej rośliny, wysiewanej w siewie czystym, bez innych roślin). Dalej organ zauważył, że z ww. opinii wprost wynikało, że dokumentacja fotograficzna nie wskazywała na występowanie plantacji nasiennych koniczyny białej, lecz możliwość jej samoistnego pojawienia się w wyniku zachodzących na działkach procesów kształtowania się zbiorowisk. W opinii zakwalifikowano sporne działki jako trwałe użytki zielone bądź ugory, z zaawansowaną sukcesją pierwotną jako wynik wyłączenia z działalności rolniczej. Wskazano również na potrzeby koniczyny uprawianej na nasiona (w tym wrażliwości na zaciemnienie i zachwaszczenie), które dla czterech kolejnych działek rolnych o identyfikatorach [...] (w raporcie: [...], ze stwierdzoną koniczyną białą, miejscowo poprzerastaną trawami i innymi roślinami zielnymi, nie zostały całkowicie zaspokojone. Mogło to wpłynąć na trudności w uzyskaniu dojrzałych nasion. Organ podkreślił, że ww. opinia, wykonana przez wykwalifikowany zespół, stanowi dowód w sprawie, który przesądził o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Ponadto Organ stwierdził, że z uwagi na uwzględnienie w sprawie wskazanej opinii, która jest wynikiem oceny działek rolnych na podstawie dokumentacji fotograficznej, której Skarżący sprzeciwił się w zastrzeżeniach do raportu z kontroli i odwołaniu, dowodzenie występowania na spornych działkach rolnych rośliny innej niż zadeklarowana koniczyna biała na nasiona, na podstawie fotografii wykonanych w czasie kontroli na miejscu zrealizowanej w dniach 8 - 10 listopada 2016 r., jest w sprawie konieczne i możliwe, przez wzgląd na czytelny charakter zdjęć wykonanych w przybliżeniu wystarczającym do oceny rodzaju występujących roślin. Analiza zawarta w opinii obejmowała również udokumentowany na fotografiach Rejestr działalności ekologicznej, w którym Wnioskodawca odnotował zabiegi agrotechniczne i termin ich wykonania. Okoliczność, że weryfikacja materiałów zdjęciowych, a nie bezpośrednia kontrola w terenie, przesądziła o wyniku sprawy wiąże się z tym, że kontrolę udokumentowano zdjęciami dobrej jakości, które umożliwiły ponowną ocenę i ustalenie stwierdzonej rośliny. Według organu nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że Wykonawca kontroli obowiązany jest po zakończeniu czynności kontrolnych, zweryfikować każdy sporządzony raport. Powyższe jest możliwe przez konfrontację raportu ze zdjęciami kontrolowanych obszarów, celem sprawdzenia spójności odnotowanych wyników kontroli ze stanem faktycznym utrwalonym na zdjęciach. W sprawie wynik tego sprawdzenia okazał się niekorzystny dla Wnioskodawcy, bowiem spowodował korektę raportu, która dla dziatek rolnych [...] [...] [...] zmieniła pierwotny wynik kontroli stwierdzonej rośliny. Zmiana treści raportu była uprawniona i uzasadniona jakością zdjęć, które wyczerpująco dokumentowały sposób zagospodarowania działek. Organ uznał, że jakość zdjęć umożliwiła dodatkowo ustalenie składu gatunkowego występujących roślin, czy traw, których występowanie zaprzeczało uprawie koniczyny białej w siewie czystym, z przeznaczeniem na materiał siewny. Ustalenie uprawy składającej się z mieszanki roślin (z koniczyną występującą w niewielkim stopniu bądź wcale) uniemożliwia objęcie płatnością ekologiczną za pakiet 7. powyższych działek. W kontekście powyższych nieprawidłowości tj. co do niezgodności wniosku Rolnika ze stanem faktycznym, organ odwoławczy odmówił wiarygodności dowodom jednostki certyfikującej [...] Centrum Badań i Certyfikacji na kontrolę gospodarstwa, w których odnotowano uprawę koniczyny białej na nasiona, na zakwestionowanych przez Agencję działkach rolnych. Dowody organu stanowią także przeciwdowód do treści wykazu producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2016, w którym jednostka potwierdziła uprawę koniczyny, bowiem dowodzą występowaniu wielu innych roślin poza koniczyną, którą to koniczynę z przeznaczeniem na nasiona, należało założyć i utrzymywać w siewie czystym, bez domieszki innych roślin. Organ odwoławczy wskazał, że ustalony stopień nieprawidłowości w wyniku prowadzonego postępowania (po uwzględnieniu nieprawidłowości co do stwierdzonej rośliny) wyniósł [...] ha, a w ujęciu procentowym - [...]%. Następnie organ szczegółowo przedstawił w jaki sposób obliczył nieprawidłowość. Podsumowując, organ II instancji stwierdził, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przepisów warunkujących przyznanie płatności do gruntów rolnych, organ I instancji rozstrzygając o odmowie płatności ekologicznej za pakiet 7., wydał decyzję zgodną z obowiązującym prawem. W przypadku pakietów 1. i 10.1.2 płatność obliczono do stwierdzonej powierzchni działek rolnych, czyniąc zadość regulacji z art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia Nr [...], która w przypadku różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną nieprzekraczającą 3% lub 2 ha (w pakiecie 1. to 0,14 % i 0,03 ha; w pakiecie 10.1.2 - 1,21 % i 0,10 ha), zobowiązywała uwzględnić w płatnościach stwierdzoną powierzchnię. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie M. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego i decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonej decyzji zarzucił: - naruszenie § 5 ust. 1 i § 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie warunków i trybu przeprowadzania czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z art. 59 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008, poprzez dokonanie istotnych zmian w treści raportu z czynności kontrolnych numer [...] z dnia 10 listopada 2016 r., mających istotny wpływ na zaskarżoną decyzję, w tym w szczególności w zakresie stwierdzenia grupy upraw/rośliny uprawnej w zakresie działek rolnych oznaczonych [...] [...], [...] [...] oraz dopisanie w zakresie tych działek kodu DR7 a także innych pominięć i zmian; - naruszenie art. 48 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008, poprzez niewskazanie w otrzymanej kopii Raportu z czynności kontrolnych nr [...] z dnia 10 listopada 2016 r. doręczonej Skarżącemu wraz z pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. aktów prawnych i norm, względem których wykryto nieprawidłowości, a także brak oceny wagi wykrytych niezgodności względem każdego aktu prawnego i i/lub normy na podstawie kryteriów "dotkliwości", "zasięgu", "trwałości" oraz "powtarzalności" zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 wraz ze wskazaniem czynników, które powinny zwiększyć lub ograniczyć zmniejszenie, które należy zastosować; - naruszenie art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i pkt 2 oraz 4 ustawy o płatnościach w związku z art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 15, art. 77 i art. 107 § 1 i art. 3 K.p.a. poprzez zupełne pominięcie przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji dowodów, z którymi zapoznali się kontrolujący, a także znajdującymi się w aktach sprawy, tj. Certyfikatu Zgodności [...] Centrum Badań i Certyfikacji S.A. nr [...] oraz [...], Pisma pokontrolnego numer [...] oraz [...] a także protokołu kontroli nr [...] i numer [...] - podmiotu prowadzącego działalność w zakresie ekologicznej uprawy roślin i utrzymania zwierząt oznaczonego numerem: [...], z treści których jednoznacznie wynikało, że przyjęte w raporcie z kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni dane dotyczące grupy upraw i ich obszaru są sprzeczne z danymi wynikającymi z dokumentów pominiętych, a także dowodów zakupu materiału siewnego koniczyny białej na podstawie uzyskanego pozwolenia z WIORIN w K., etykiet nasion, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji a także braku wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji faktów, które organ wydający zaskarżoną decyzję uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej; - naruszenie art. 3 ust. 2 pkt 4 ustawy o płatnościach oraz art. 10 K.p.a. poprzez nieudostępnienie stronie części dokumentów w tym: szkiców działek stanowiących załącznik do Raportu z czynności kontrolnych nr [...] z dnia 10 listopada 2016 r. oraz Komunikatu [...] + wytyczna dot. korekty powierzchni dz. referencyjnych i pow. kwalifikowanej dz.ref., na których zadeklarowano działki rolne a także dane z wniosku - eksport danych z IACS z dnia 16.01.2017 r., wskazanych w treści protokołu z udostępnienia akt z dnia 21 luty 2018 r.; - zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o nierzetelne dokumenty, stanowiące podstawę jej wydania, a co za tym idzie mające wpływ na jej treść. Ponadto z ostrożności Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi, tj.: 1) raportu z czynności kontrolnych z dnia 10 listopada 2016 r., 2) Certyfikatu Zgodności [...] Centrum Badań i Certyfikacji S.A. nr [...], 3) Certyfikatu Zgodności [...] Centrum Badań i Certyfikacji S.A. nr [...], 4) pisma pokontrolnego nr [...] [...] Centrum Badań i Certyfikacji S.A. z dnia 11 sierpnia 2015 r., 5) pisma pokontrolnego nr [...] [...] Centrum Badań i Certyfikacji S.A. z dnia 15 września 2016 r.; 6) protokołu Kontroli [...] Centrum Badań i Certyfikacji S.A. nr [...] z dnia 13 czerwca 2015 r., 7) protokołu Kontroli [...] Centrum Badań i Certyfikacji S.A. nr [...] z dnia 3 września 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zajęte w sprawie. Na rozprawie w dniu 29 maja 2018 r. Sąd dopuścił dowody z dokumentów dołączonych do skargi, wymienionych w punktach 2 – 7 wniosku dowodowego. Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentu wymienionego w punkcie 1 wniosku dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest przez sądy administracyjne na podstawie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Zauważyć również należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 133 p.p.s.a. sąd orzeka na podstawie "akt sprawy" organu administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostało zaskarżone do sądu. Oznacza to, że podstawą orzekania przez sąd jest cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej w postępowaniu w obu instancjach. Kierując się powyższymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach prawem zakreślonych, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie nie doszło bowiem do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też do naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na treść rozstrzygnięcia. Na wstępie wskazać należy, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż na działkach rolnych [...] Skarżący w 2016 roku zadeklarował do płatności m.in. koniczynę białą na nasiona - uprawę w systemie rolnictwa ekologicznego PROW 2014-2020 pakiet 1. Uprawy rolnicze w okresie konwersji i pakiet 7. Uprawy rolnicze po okresie konwersji. W dniach 8 - 10 listopada 2016 r. Agencja przeprowadziła kontrolę ww. działek rolnych. Inspektorzy w raporcie z czynności kontrolnych (przekazanego Stronie w dniu 10 listopada 2016 r.) uznali, że zadeklarowana uprawa występuje na wszystkich działkach. Wskutek późniejszego przeprowadzenia analizy dokumentacji fotograficznej dotyczącej uprawy, inspektorzy zweryfikowali wynik kontroli dla działek: - [...] uznając za stwierdzoną roślinę uprawną mieszankę wieloletnich traw z motylkowatymi drobnonasiennymi; - [...] uznając za stwierdzoną roślinę wyłącznie mieszankę wieloletnich traw. W wyniku wprowadzonych zmian, uznano, że inspektorzy powinni zastosować w raporcie kod nieprawidłowości DR7 - nie stwierdzono deklarowanej grupy upraw; stwierdzona grupa upraw należy w całości do innej grupy upraw niż deklarowana. Natomiast wynik kontroli dla działek [...] inspektorzy pozostawili bez zmian, czyli ze stwierdzoną koniczyną białą na nasiona. Zdaniem Skarżącego organ w sposób nieuprawniony zweryfikował ustalenia poczynione przez inspektorów w toku kontroli przeprowadzonej w dniach 8 - 10 listopada 2016 r., opierając się na zrobionych w toku kontroli fotografiach. W jego ocenie jedynie ustalenia poczynione w wyniku kontroli na miejscu są rzetelne i wiarygodne. Według organu był on uprawniony przed zatwierdzeniem wyników z kontroli gospodarstwa w systemie informatycznym do przeanalizowania całego materiału z kontroli zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. A zatem zweryfikowanie wyniku kontroli na podstawie dokumentacji fotograficznej było zasadne i nie naruszało prawa. Przy czym organ II instancji podkreślił, że w uzyskanej w postępowaniu odwoławczym opinii potwierdzono wnioski wysnute przez organ o braku plantacji nasiennych koniczyny białej na wskazanych powyżej działkach [...] [...] [...] Mając na uwadze tak ustalone okoliczności faktyczne sprawy oraz zarzuty podniesione w skardze, w pierwszej kolejności należy zgodzić się z organem, że w sprawie nie znajduje zastosowania art. 48 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 oraz art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, a zatem z powodu bezprzedmiotowości zarzutu dotyczącego naruszenia ww. przepisów, Sąd uznał, że nie podlega on rozpoznaniu. Odnosząc się do pierwszego podniesionego w skardze zarzutu, stwierdzić należy, że zarzut ten – dotyczący m.in. braku wskazania w raporcie i korekcie raportu przepisów, co do których stwierdzono nieprawidłowości skutkujące wyłączeniem części działek rolnych z płatności ekologicznej - nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać bowiem należy, że na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie warunków i trybu przeprowadzania czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1344) kontrolujący wykonujący czynności kontrolne, o których mowa w § 1, sporządzają z tych czynności sprawozdanie, o którym mowa w art. 53 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr [...], zwane dalej "raportem z czynności kontrolnych". Stosownie do art. 53 ust. 1 z każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z przepisami niniejszej sekcji sporządza się sprawozdanie, które umożliwia szczegółowy przegląd przeprowadzonych kontroli. W sprawozdaniu należy w szczególności zamieścić następujące dane: a) poddane kontroli środki oraz wnioski lub wnioski o płatność; b) obecne osoby; c) informację, czy zawiadomienie o wizycie zostało przekazane beneficjentowi, a jeśli tak – z jakim wyprzedzeniem; d) wyniki kontroli oraz – w odpowiednich przypadkach – wszelkie uwagi szczegółowe; e) wszelkie dalsze środki kontrolne, które należy podjąć. Mając na uwadze przytoczoną regulację prawną, stwierdzić należy, że raport z czynności kontrolnych nr [...], w którym odnotowano wynik sprawdzenia warunków i wymogów dla realizowanego w gospodarstwie działania "Rolnictwo ekologiczne" zawiera wszystkie ww. dane. Niewskazanie w formularzu raportu przepisów, co do których stwierdzono nieprawidłowości, nie można uznać za naruszenie prawa przez organ, bowiem obowiązujące w tym zakresie przepisy, nie wprowadzają obowiązku ich wymienienia w treści sporządzanych sprawozdań z kontroli. Bez wątpienia w raporcie należy opisać stan faktyczny ustalony w toku kontroli, uzupełniony o materiał zdjęciowy i kody pokontrolne. Wynik kontroli działek rolnych, zawiera dwie odrębne kolumny - numery fotografii, kody dotyczące działki rolnej (w raporcie z nr [...] - obie wypełnione dla wszystkich skontrolowanych działek rolnych). W toku postępowania dowodowego podane informacje dotyczące stwierdzonej rośliny czy powierzchni uprawy stanowią podstawę do weryfikacji, czy zadeklarowane grunty spełniają warunki i wymogi konieczne dla wypłaty wnioskowanej płatności ekologicznej. Sąd nie podziela również stanowiska Skarżącego co do prawnych możliwości skorygowania raportu z czynności. Skarżący powołał się na § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym podmiot kontrolowany otrzymuje kopię raportu z czynności kontrolnych. Na podstawie § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia w przypadku odmowy podpisania raportu z czynności kontrolnych przez podmiot kontrolowany raport ten podpisują kontrolujący, dokonując w nim adnotacji o odmowie podpisania go przez podmiot kontrolowany. Stosownie do § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia jeżeli podmiot kontrolowany nie zgadza się z wynikami kontroli zawartymi w raporcie z czynności kontrolnych, może zgłosić jednostce kontrolującej umotywowane uwagi na piśmie co do wyników kontroli zawartych w tym raporcie, w terminie 7 lub 14 dni (w zależności od podjętych działań) - od dnia otrzymania kopii raportu z czynności kontrolnych, chyba że bezpośrednio po zakończeniu czynności kontrolnych podmiot kontrolowany zgłosił kontrolującym umotywowane uwagi co do wyników kontroli zawartych w tym raporcie. Na mocy § 7 ust. 2 rozporządzenia jeżeli uwagi są zasadne, kontrolujący niezwłocznie sporządzają zmieniony lub uzupełniony raport z czynności kontrolnych; do zmienionego lub uzupełnionego raportu z czynności kontrolnych § 6 stosuje się odpowiednio. W myśl § 7 ust. 3 rozporządzenia jeżeli uwagi nie zostaną uwzględnione, kontrolujący niezwłocznie przekazują podmiotowi kontrolowanemu pisemną informację zawierającą wskazanie przyczyn ich nieuwzględnienia. W ocenie Sądu – wbrew twierdzeniom Skarżącego – z treści przytoczonych przepisów rozporządzenia nie wynika, że zmiana treści raportu z czynności kontrolnych może nastąpić tylko na umotywowane zastrzeżenia podmiotu kontrolowanego, złożone na piśmie i to tylko w przypadku uwzględnienia tych zastrzeżeń przez kontrolujących. Wprawdzie ustawodawca nie wprowadził przepisów regulujących wprowadzenie "korekty" raportu z czynności kontrolnych z urzędu, jednakże należy mieć na uwadze, że organ jest zobowiązany działać w myśl zasady postępowania wynikającej z art. 7 K.p.a. W przepisie tym jest mowa m.in. o zasadzie prawdy obiektywnej, nakładającej na organ obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zasada ta jest realizowana przede wszystkim przez przepisy regulujące postępowanie dowodowe, w tym przez art. 77 § 1 K.p.a., nakazujący organom administracji zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz art. 80 K.p.a., nakazujący ocenę faktu udowodnienia poszczególnych okoliczności na podstawie całego materiału dowodowego. Mając na uwadze wymienione przepisy, wskazać należy, że Agencja, w gestii której leży przyznanie stosownej płatności, na podstawie całego zgromadzonego materiału dowodowego ocenia uzyskane w toku postępowania dowody i stwierdza czy zostały spełnione warunki uzasadniające przyznanie płatności. Każdy dowód jest oceniany nie tylko z osobna pod względem jego wiarygodności, ale przede wszystkim w powiązaniu z innymi zebranymi dowodami. W poczet materiału dowodowego należy zaliczyć materiały uzyskane w toku kontroli na miejscu, a zatem zarówno raport z czynności kontrolnych, jak również zrobione w terenie zdjęcia. Wobec powyższego stwierdzić należy, że nawet informacje zamieszczone w raporcie odmienne od dokumentacji fotograficznej nie są bezwzględnie i bezwarunkowo wiążące dla organu. Organ przeprowadzając ocenę zebranego materiału dowodowego, stwierdza, które dowody uznaje za wiarygodne, a którym odmawia wiarygodności, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Organ bowiem wskazał m.in., że niezgodności wniosku Rolnika ze stanem faktycznym stwierdzonym w kontroli na miejscu dowodzą liczne zdjęcia spornych działek, które dokumentują występowanie mieszanek wieloletnich traw z koniczyną; organ podkreślił, że orzekanie na podstawie zdjęć jest w sprawie konieczne i możliwe, przez wzgląd na czytelny charakter zdjęć wykonanych w przybliżeniu wystarczającym do oceny rodzaju występujących roślin; dalej zauważył, że z opinii wprost wynikało, że dokumentacja fotograficzna nie wskazywała na występowanie plantacji nasiennych koniczyny białej, lecz możliwość jej samoistnego pojawienia się w wyniku zachodzących na działkach procesów kształtowania się zbiorowisk; organ zaznaczył, że ww. opinia, wykonana przez wykwalifikowany zespół z Katedry Gleboznawstwa, Łąkarstwa i Chemii Środowiska, w Wydziale Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Z. Uniwersytetu Technologicznego w S., stanowi dowód w sprawie, który przesądził o utrzymaniu w mocy decyzji; dodał także, że analiza zawarta w opinii obejmowała również udokumentowany na fotografiach Rejestr działalności ekologicznej, w którym Skarżący odnotował zabiegi agrotechniczne i termin ich wykonania. Sąd zauważa ponadto, że wprawdzie w świetle obowiązujących przepisów można ponowić kontrolę czy wizytację gospodarstwa rolnego, ale jeśli zdjęcia nie pozostawiają wątpliwości co do braku plantacji nasiennych koniczyny, to brak ponowienia kontroli nie stanowi naruszenia prawa. Podkreślić należy, że Skarżący ani w toku postępowania przed organem, ani w skardze nie kwestionował zdjęć, ani ich jakości, ani tego, co przedstawiały. W piśmie do "korekty" protokołu i w odwołaniu Skarżący nie zgadzając się z wprowadzonymi zmianami do raportu z czynności kontrolnych, napisał jedynie o trudnych warunkach glebowych i pogodowych, podał, że z uwagi na to, że gospodarstwo jest ekologiczne nie stosuje żadnych nawozów, co ma czasami wpływ na trudniejsze plonowanie koniczyny białej. Ponadto, w ocenie Sądu zasadnie organ odwoławczy uznał, że wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie, wymaga uzupełnienia materiału dowodowego i w związku z tym zwrócił się do specjalistów o wydanie stosownej opinii w celu ustalenia jaka roślina faktycznie jest uprawiana na ww. działkach. W tym miejscu należy przypomnieć, że z zasady dwuinstancyjności postępowania wynika obowiązek organu do dwukrotnego rozpatrzenia sprawy. Zasada dwuinstancyjności oznacza, że w wyniku złożenia zwyczajnego środka prawnego (odwołania) sprawa administracyjna będzie w całości przedmiotem postępowania przed organem drugiej instancji. Tworzy to obowiązek dwukrotnego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, dwukrotnego ustalenia stanu faktycznego, dwukrotnej wykładni przepisów prawa (wyroki NSA z dnia 25 września 2001 r., III SA 913/00, z dnia 19 marca 2002 r., III SA 1861/00). Podkreślić należy, że organ odwoławczy prowadzi postępowanie dowodowe samodzielnie i jeżeli uzna za konieczne może przeprowadzić stosowne dowody, aby na podstawie wyczerpująco zgromadzonego materiału dowodowego, wydać decyzję. Wobec tego za prawidłowe należy uznać przeprowadzenie przez organ odwoławczy dodatkowych dowodów. Sąd podziela stanowisko organu co do tego, że zarzut braku rozpatrzenia dowodów jednostki certyfikującej [...] Centrum Badań i Certyfikacji na kontrolę gospodarstwa poprzedzającą kontrolę Agencji (która przeciwnie do kontroli Agencji potwierdziła zadeklarowaną koniczynę na nasiona) jest nieuzasadniony, ponieważ ocenę taką organ II instancji przeprowadził w zaskarżonej decyzji, wskazując na przyczyny, z powodu których odmówił wiarygodności dowodowej wykazowi producentów sporządzonemu przez [...] Centrum Badań i Certyfikacji, dowodom na wizytację jednostki w gospodarstwie Skarżącego czy potwierdzającym zakup nasion koniczyny. Bezpośredni wpływ na powyższe stanowisko miały liczne zdjęcia z kontroli dokumentujące szatę roślinną na wszystkich zadeklarowanych działkach (w tym z zadeklarowaną koniczyną), dowodzące występowaniu na działkach [...] innych roślin niż zadeklarowana koniczyna na nasiona. Organ wyjaśnił ponadto, że dowody organu zakwalifikowano jako przeciwdowód dla wykazu i protokołu (z pismem pokontrolnym i certyfikatem zgodności), dodatkowo poparty opinią w sprawie sposobu użytkowania ww. działek rolnych, wykonaną w Wydziale Kształtowania Środowiska i Rolnictwa Katedry Gleboznawstwa, Łąkarstwa i Chemii Środowiska Z. Uniwersytetu Technologicznego w S.. Wobec powyższego według Sądu za niezasadne należy również uznać zarzuty naruszenia przez organ art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. W ocenie Sądu słusznie również zauważył organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutu braku oceny stwierdzonych nieprawidłowości z uwzględnieniem zasięgu, dotkliwości i trwałości, że zmniejszenie płatności (w szczególności płatności związanej do uprawy roślin wysokobiałkowych), którego organ I instancji dokonał w decyzji, nastąpiło na podstawie art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) Nr 640/2014, przez niespełnienie warunku przyznania płatności ekologicznej z § 11 ust. 1 pkt 1 w związku z § 2 ust. 1 pkt 4, § 17 ust. 1 pkt 3 lit. b i załącznikiem nr 4 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 370 ze zm., zwanego dalej: "rozporządzeniem RE"), które dotyczą przyznania płatności za uprawę rośliny zadeklarowanej we wniosku (pomniejszenia są stosowane wprost, bez dokonywania jakichkolwiek ocen dolegliwości, trwałości, wpływających na wysokość możliwych sankcji; skutkują wyłączeniem z płatności powierzchni, na której nie spełniono warunków kwalifikowalności). Zmniejszenia płatności z uwzględnieniem współczynników dotkliwości i trwałości, ustala się natomiast na podstawie § 30 rozporządzenia RE, za uchybienia w przestrzeganiu wymogów w ramach realizowanych pakietów czy odpowiednich minimalnych wymogów dotyczących stosowania nawozów i środków ochrony roślin lub innych odpowiednich obowiązkowych wymogów, o których mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia Nr 1305/2013 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., str. 487ze zm.). Z okoliczności rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wynika, że § 30 rozporządzenia RE nie znajduje w rozpoznawanej sprawie zastosowania bowiem ustalenie, że na części zadeklarowanej powierzchni nie była uprawiana koniczyna z przeznaczeniem na nasiona, lecz mieszanki traw (w tym z motylkowatymi drobnonasiennymi) nie stanowi niezgodności w rozumieniu § 30 ww. rozporządzenia, który odwołuje się do uchybień w przestrzeganiu wymogów, w tym na przykład przeznaczenia części zbiorów do przetwórstwa, na sprzedaż lub do innych gospodarstw. Jak trafnie zauważył organ, charakter stwierdzonych nieprawidłowości uzasadniał więc zastosowanie regulacji z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (UE) Nr 640/2014, w tym jego drugiego akapitu, stwierdzającego, że w przypadku różnicy pomiędzy obszarem zadeklarowanym a zatwierdzonym przekraczającej 20% obszaru zatwierdzonego, nie przyznaje się płatności, Zatem zmniejszenie wsparcia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 akapit drugi ww. rozporządzenia (UE) Nr 640/2014 nie ogranicza się do niezgodności o określonej dotkliwości, trwałości, czy zasięgu gdyż dotyczy kryteriów kwalifikowalności związanych z wielkością powierzchni, a nie odpowiednich norm obowiązkowych, wymogów minimalnych dotyczących stosowania nawozów i środków ochrony roślin czy zobowiązań wykraczających poza takie normy i wymogi. Według Sądu nie można zgodzić się ze Skarżącym, że opinia odbiega od ustaleń wymienionych w korekcie raportu z czynności kontrolnych i raportu z kontroli. Skarżący ze zestawienia ze sobą wyników kontroli działek [...] [...] z korekty raportu z opinią dotyczącą sposobu ich użytkowania, dostrzegł zakwalifikowanie przez opiniujących stwierdzonych roślin do grupy trwałych użytków zielonych (TUZ) lub ugorów, podczas gdy w korekcie raportu za roślinę stwierdzoną przyjęto mieszanki traw z motylkowatymi drobnonasiennymi. Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 1307/2013 trwały użytek zielony to grunt wykorzystywany do uprawy traw lub innych zielnych roślin pastewnych rozsiewających się naturalnie (samosiewnych) lub uprawianych (wysiewanych), które nie były objęte płodozmianem danego gospodarstwa rolnego przez okres co najmniej pięciu lat, a także - w przypadku gdy państwa członkowskie tak zadecydują - które nie były zaorane przez okres co najmniej pięciu lat; mogą one obejmować inne gatunki, takie jak krzewy lub drzewa, które mogą nadawać się do wypasu, a także - w przypadku gdy państwa członkowskie tak zadecydują - inne gatunki, takie jak krzewy lub drzewa, które służą do wytwarzania paszy dla zwierząt, pod warunkiem że zachowano przewagę traw i innych zielnych roślin pastewnych (dla uszczegółowienia definicji TUZ, które tworzą trawy i inne pastewne rośliny zielne, należy wskazać na definicję z art. 4 ust. 1 lit. i) rozporządzenia Nr 1307/2013, zgodnie z którą trawy lub inne zielne rośliny pastewne oznaczają wszystkie rośliny zielne, rosnące tradycyjnie na naturalnych pastwiskach lub zazwyczaj zawarte w mieszankach nasion przeznaczonych do zasiewania pastwisk lub łąk w państwie członkowskim, niezależnie od tego czy są wykorzystywane do wypasania zwierząt). Mając na uwadze ww. przytoczoną definicję trwałego użytku zielonego stwierdzić należy, że zarzut braku spójności korekty raportu ze stanowiskiem przedstawionych w opinii nie jest zasadny. Skarżący nie uwzględnił okoliczności, że dla uznania użytków zielonych za trwałe wymagana jest uprawa traw (w tym ich mieszanek) lub innych pastewnych roślin zielnych, co do których treść raportu uległa zasadniczej zmianie w ten sposób, że dla działek [...], [...] pierwotny wynik kontroli rośliny uprawnej odnotowany jako "koniczyna biała na nasiona" skorygowano na "mieszankę traw" lub "mieszankę traw z motylkowatymi drobnonasiennymi". Powołanie się w opinii na definicję trwałych użytków zielonych bądź ugorów zielonych, przy ocenie sposobu zagospodarowania działek [...] dowodzi zasadności zmiany wyników kontroli, dokonanej po ocenie materiałów dowodowych – fotografii z kontroli przez Wykonawcę kontroli, bowiem świadczy, że skład gatunkowy stwierdzonych roślin stanowi grupę traw z występującymi ziołami i chwastami, a nie zgłoszoną do płatności koniczynę na nasiona. Należy zgodzić się z organem, że odwołanie się do definicji trwałego użytku zielonego, który wymaga uprawy traw lub innych pastewnych roślin zielnych w okresie co najmniej pięciu lat (bez płodozmianu, tj. następstwa roślin po sobie) nasuwa się wniosek, że udokumentowany na fotografiach sposób użytkowania działek mógł być dłuższy niż dwuletni. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego co do merytorycznie spójnych wniosków opiniujących odnośnie do rośliny utrzymywanej na działkach [...] oraz [...] E, dla których autorzy potwierdzili występującą koniczynę, w stanie odbiegającym od kryteriów warunkujących zgodność z Dobrą Praktyką Rolniczą (silnie zachwaszczoną) i utrudniającym uzyskanie dojrzałych nasion przez zacienienie trawami, gdyż ocena pierwszych dwóch działek rolnych (inaczej, jak uczynili to autorzy opinii dla działek [...] [...] sprowadza się do jednoznacznych wniosków, o zasadniczym udziale traw i innych roślin, jak bylica pospolita, wrotycz pospolity, przymiotno kanadyjskie czy rośliny motylkowe, które dyskwalifikują działki [...] z możliwości zakwalifikowania do płatności za deklarowaną koniczynę na nasiona. Ostateczna ocena dwóch ww. grup działek rolnych była zatem odmienna, czemu dowodzą wnioski zawarte w opinii. Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut naruszenia przez organ art. 10 K.p.a. wyrażającego zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonej decyzji wysłał do Strony zawiadomienie z dnia 21 grudnia 2017 r. (doręczone w dniu 28 grudnia 2017 r.) o zakończeniu postępowania i przysługującym prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, a także o możliwości zapoznania się ze zebranym materiałem dowodowym. Jak słusznie zauważył organ, powyższych czynności dokonał mimo ograniczonych obowiązków z art. 27 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 – 2020 (Dz.U. z 2018 r., poz. 627), tj. do zawiadomienia strony postępowania, tylko na jej żądanie. Skarżący nie skorzystał z możliwości zapoznania z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, lecz dopiero po jej doręczeniu, w terminie na złożenie skargi, tj. w dniu 21 lutego 2018 r., co czyni zarzut o naruszenie uprawnienia do wypowiedzenia się w sprawie dowodów przed wydaniem decyzji bezpodstawnym. Odnośnie do kompletności akt sprawy udostępnionych Skarżącemu w dniu 21 lutego 2018 r., wskazać należy, że zgodnie ze spisanym protokołem, organ w dniu następnym wysłał do Skarżącego załączniki do raportu z kontroli, których nie okazano w wersji papierowej. Odbiór przekazanych przesyłką pocztową dokumentów Skarżący pokwitował w dniu 27 lutego 2018 r. W ocenie Sądu należy zgodzić się z organem, że skoro dla najistotniejszych w sprawie okoliczności, które wpłynęły na przypisanie działkom [...] [...], [...] [...] kodu nieprawidłowości DR7, powyższe okoliczności pozostały bez wpływu, bowiem zasadnicza była ocena materiałów fotograficznych, które stanowią najwierniejsze odzwierciedlenia utrwalonych na nich elementów. Zatem uchybienia tego nie można uznać za mającego wpływ na wydane rozstrzygnięcie. Według Sądu należy zgodzić się z organem odwoławczym, który w toku postępowania przestrzegał zasad postępowania wyrażonych w art. 7, art. 8, art. 9, art. 15, art. 77 i art. 107 § 3 K.p.a. W wyniku podjętych działań, skontrolował decyzję organu I instancji, we własnym zakresie zebrał dodatkowy materiał dowodowy (opinię), ponownie rozpatrzył sprawę i przeprowadził własną analizę materiału dowodowego. Następnie na podstawie własnych ustaleń, uznał, że decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem, w związku z tym utrzymał ją w mocy, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji. Podkreślić należy, że uzasadnienie decyzji zostało sporządzone stosownie do wymogów zawartych w art. 107 K.p.a. (zawiera wszystkie elementy decyzji, jak również sposób sformułowania uzasadnienia faktycznego i prawnego nie budzi zastrzeżeń, o czym była mowa powyżej). Reasumując, wskazać należy, że według Sądu organ po wszechstronnym zbadaniu zgromadzonych materiałów dowodowych, zasadnie uznał, że działkom rolnym [...] [...], [...] [...] należało przyznać kod nieprawidłowości DR7 z uwagi na stwierdzony brak zadeklarowanej koniczyny białej na nasiona. Stwierdzono bowiem, że na działkach tych rosną trawy, które nie podlegają dopłacie za pakiet 7. Z uwagi natomiast na wielkość nieprawidłowości (przekraczającą 20% dla działek rolnych z pakietu 7.) uprawniona była, w świetle obowiązujących przepisów prawnych, odmowa przyznania płatności ekologicznej. Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentu wymienionego w punkcie 1 wniosku dowodowego zawartego w skardze z uwagi na to, że raport z czynności kontrolnych został już włączony w poczet materiału dowodowego przez organ. Na rozprawie Sąd dopuścił dowody z pozostałych dokumentów dołączonych do skargi (pkt 2 – 7 wniosku dowodowego), jednakże z uwagi na poczynioną ocenę nie mogły one przynieść zamierzonego przez Skarżącego skutku w postaci odmiennej od wyżej przedstawionej oceny prowadzonego przez organy postępowania, oceny zgromadzonego materiału i legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.