I SA/Sz 279/08

Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2012 r. wniosku R.R. o sprostowanie wyroku z dnia 5 listopada 2008 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...]w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić sprostowania wyroku Pismem z dnia 6 maja 2012 r. R.R. złożył wniosek o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 listopada 2008 r. sygnatura I SA/Sz 279/08 przez wpisanie właściwej części dziedziczonego po matce J.R. majątku, które to ustalenie ma znaczenie dla ustalenia wielkości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. W uzasadnieniu wniosku R.R. wskazał, że wbrew zebranym dowodom, Sąd bezzasadnie uznał, że wnioskodawca odziedziczył po matce 5/8 majątku pozostawionego po rodzicach zamiast 7/28. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Przepis art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn.tekst. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) stanowi, że Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki pisarskie. Przewidziana cytowanym przepisem zmiana treści orzeczenia może być dokonana wyjątkowo, wyłącznie w przypadkach określonych w przepisie. Nadto należy podkreślić, że sprostowaniu podlegają oczywiste omyłki pisarskie, rachunkowe czy inne niedokładności, które nie prowadzą do zmiany zawartego w wyroku rozstrzygnięcia. R.R., wnosząc o sprostowanie, jako omyłki czy błędu pisarskiego, ułamka, określającego wielkość dziedziczonego po matce majątku, domaga się w istocie zmiany rozstrzygnięcia, co w trybie przewidzianym w art. 156 § 1 p.p.s.a jest niedopuszczalne. Dlatego, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a Sąd orzekł jak w petitum postanowienia.