I SA/Sz 284/07

WyrokWSA w Szczecinie2007-11-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Alicja Polańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzedaż prowadzona ze stoiska w domu handlowym, na podstawie umowy najmu, podlega opłacie targowej na podstawie art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych?
Ratio decidendi
Sprzedaż prowadzona ze stoiska, nawet wewnątrz domu handlowego, jest traktowana jako handel na targowisku w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W związku z tym, osoba dokonująca takiej sprzedaży jest zobowiązana do uiszczania opłaty targowej zgodnie z ust. 1 tego artykułu. Skarga podatniczki została oddalona, ponieważ zaskarżona decyzja była zgodna z prawem.
Stan faktyczny
Skarżąca K.S. kwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Miasta C. określającą jej zobowiązanie podatkowe w opłacie targowej za okresy od lutego do września 2001 r. oraz od lutego do września 2002 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że nie dokonywała sprzedaży na targowisku. Sprzedaż miała być prowadzona ze stoiska nr G15 w domu handlowym na podstawie umowy najmu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant st. sekr . Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2007 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za poszczególne okresy 2001 i 2002 roku oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] wydaną w trybie odwoławczym, utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta C. z [...] określającą zobowiązanie podatkowe K. S. w opłacie targowej za okres od lutego 2001r. do września 2001r. oraz od lutego 2002r. do września 2002r. w łącznej kwocie [...]. Za podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 15 ustawy z 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9,poz.31 ze zm.) oraz uchwały Rady Miejskiej w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat targowych. Z dokonanych ustaleń wynika, że K. S. w okresie od lutego 2001r. do września 2001r. oraz od lutego 2002r. do września 2002r. dokonywała sprzedaży na targowisku, a mianowicie ze stoiska nr G15 o wymiarach 6 m2. położonego w Domu Handlowym w O. D. na podstawie umowy najmu zawartej ze Spółką z o.o. P.. W ocenie organów obu instancji Dom Handlowy w O. D. jest targowiskiem w rozumieniu art. 15 ust.2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Przepis ten za targowiska uznawał wszelkie miejsca, w których prowadzony jest handel, w szczególności z ręki, kosztów, stoisk, wozów konnych, przyczep, pojazdów samochodowych. Podatniczka prowadziła sprzedaż ze stoiska usytuowanego w Domu handlowym w O. D., zatem na mocy art. 15 ust.1 ustawy o p.o.l. obowiązana była uiszczać opłatę targową w wysokości ustalonej wskazanymi uchwałami Rady Miejskiej. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego podatniczka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji zarzucając, że wydana została z naruszeniem art. 15 ust.1 ustawy o p.o.l. poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz błąd w ustaleniach faktycznych, że dokonywała sprzedaży na targowisku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje: Skarga jest nieuzasadniona, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną z prawem. Art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002r. stanowił: "Opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach (ust.1). Targowiskiem, o których mowa w ust.1 są wszelkie miejsca, w których prowadzony jest handel, w szczególności z ręki, koszów, stoisk, wozów konnych, przyczep, pojazdów samochodowych..."(ust.2). W rozpatrywanej sprawie niesporne jest, że skarżąca dokonywała sprzedaży ze stoiska, a zatem na targowisku, gdyż stoisko w sposób jednoznaczny objęte było definicją targowiska zawartą w art. 15 ust.2 omawianej ustawy. Zawarte w skardze stwierdzenie skarżącej, że "nie dokonywała ona sprzedaży na przestrzeni lat 2001-2002" jest nie do przyjęcia w sytuacji gdy potwierdzone zostało, że w okresie tym wynajmowała stoisko i ponosiła z tego tytułu czynsz, a ponadto w toku całego postępowania administracyjnego faktu takiego nie zaprzeczyła, choć była zawiadamiana o wszystkich czynnościach postępowania i była reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem. Reasumując, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skarga z braku podstaw do uwzględnienia podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło