I SA/Sz 291/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 października 2020 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2015-2018, I i II raty za 2019 r. oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pkt 1 utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w części dotyczącej odmowy umorzenia M. G. zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2015-2018 i I i II raty podatku od nieruchomości, zaś w pkt 2. umorzyło postępowanie w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2014 r. jako bezprzedmiotowe. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy: Wnioskiem z dnia [...] r. podatnik wystąpił do organu podatkowego I instancji o umorzenie zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, za nieruchomość położoną w S. przy ul. [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w [...] r. przeszedł udar mózgu i otrzymał rentę inwalidzką, która przekształciła się w emeryturę i wynosi [...] zł. Żona nie pracuje, nie otrzymała także specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Podatnik dodał, iż lokatorzy (wynajmujący dom) zalegają z opłatami na kwotę [...]zł. Dodatkowo wskazał, że do roku 2017, dokonywał regularnych opłat podatku. Do wniosku podatnik dołączył kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia [...]., kopię pisma dotyczącego wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego przez wynajmującego z dnia [...] r. i kopię decyzji orzekającej odmowę przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z dnia [...] r. Decyzją z dnia [...] r. organ podatkowy I instancji odmówił umorzenia wnioskowanych zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji wydanej na podstawie art. 67 a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., zw. dalej: "O.p.") organ wskazał, że na dzień złożenia wniosku, zaległości z tytułu podatku od nieruchomości wynoszą łącznie [...] zł. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ I instancji ustalił, że podatnik prowadzi gospodarstwo domowe z żoną w nieruchomości położonej przy ul. [...], w której zameldowana jest także M. A., która nie partycypuje w kosztach utrzymania. Podatnik posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, wydane na stałe. Żona podatnika nie pracuje i nie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w S., pozostaje na ubezpieczeniu męża. [...] Centrum Świadczeń decyzją z dnia [...] r. odmówiło żonie podatnika, przyznania prawa do socjalnego zasiłku opiekuńczego na rzecz małżonka (z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego uprawniające do jego pobierania). Źródło utrzymania podatnika i jego żony w łącznej kwocie [...]zł stanowi: świadczenie emerytalne podatnika - [...] zł, dochód z wynajmu - [...] zł. Podatnik wynajmuje część nieruchomości trzem gospodarstwom domowym, z czego dwa gospodarstwa płacą czynsz najmu w łącznej miesięcznej wysokości [...] zł oraz partycypują w opłatach za media, a od października br., również za węgiel w łącznej kwocie [...]zł miesięcznie. Trzeci z najemców nie płaci czynszu najmu i nie partycypuje w opłatach za media (na dzień [...] r. z tego tytułu posiada zaległości na kwotę [...]zł). Podatnik wypowiedział umowę najmu lokatorowi niepłacącemu czynszu najmu, jednakże z uwagi na zły stan zdrowia lokatora, pozwolił mu na zajmowanie mieszkania (lokator będzie się starać spłacić zadłużenie czynszowe w ratach). Od października br. podatnik rozpoczął ogrzewać dom zużywając miesięcznie tonę węgla, która kosztuje [...] zł. W celu zakupu opału, podatnik w dniu [...] r. zawarł umowę pożyczki gotówkowej w wysokości [...] zł (spłata od grudnia br. w 12 ratach po [...] zł miesięcznie). Średniomiesięczne wydatki obciążające budżet domowy organ podatkowy I instancji wyliczył na kwotę [...]zł. Podatnik wyjaśnił, z samochodów korzysta naprzemiennie w zależności, który jest sprawny technicznie. Podatnik wraz z żoną, nie korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Jako majątek ruchomy podatnik wykazał trzy samochody: Toyota Corolla rok prod. [...] o wartości [...] zł, Audi rok prod. [...] o wartości [...] zł, Audi A3 rok prod[...] o wartości [...] zł. Podatnik nie posiada oszczędności, praw majątkowych, przedmiotów i papierów wartościowych. W ocenie organu I instancji, zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje na dobrą sytuację finansową i majątkową podatnika. Po odjęciu od dochodów, przyjętych wydatków, na utrzymanie dwóch osób pozostaje około [...] zł. Organ zważył, iż jakkolwiek aktualna sytuacja finansowa podatnika nie pozwala mu na zapłatę w sposób jednorazowy przedmiotowej zaległości, jednakże pozwala na spłatę zaległości podatkowej w dogodnym układzie ratalnym. Organ dodał, że konieczność zapłaty zobowiązania za lata będące przedmiotem postępowania, wynika ze złożonej przez podatnika korekty informacji [...] Skumulowanie kwoty podatku od nieruchomości za kilka lat, do zapłaty której zobowiązany został podatnik nastąpiło tym samym z przyczyn leżących po stronie podatnika. Dodatkowo organ I instancji wskazał, że niezrozumiałym jest dla niego posiadanie przez podatnika trzech samochodów, które nie są wykorzystywane do celów zarobkowych, natomiast generują rocznie koszty utrzymania i eksploatacji w wysokości [...] zł. Ponadto organ podatkowy zważył, iż najemca posiadający zaległości czynszowe wskazał, iż postara się je spłacać w ratach. Zatem nie można wykluczyć, że najemca podejmie spłatę zadłużenia, co zwiększy, możliwości płatnicze strony. W świetle powyższego, organ I instancji uznał, że umorzenie zaległości podatkowej w sytuacji możliwej spłaty ratalnej byłoby sprzeczne z interesem publicznym, bowiem stanowiłoby naruszenie zasady sprawiedliwości i powszechności opodatkowania. W sprawie nie potwierdzono także spełnienia przesłanki "ważnego interesu podatnika", wobec czego organ I instancji odmówił umorzenia ww. zaległości podatkowej. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, podatnik wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie. Podatnik zarzucił organowi I instancji, że wskazując na jego dobrą sytuację majątkową i finansową, nie wziął pod uwagę innych wydatków, tj. podatku od nieruchomości, który będzie musiał płacić na bieżąco — kwota [...]zł, ewentualnych rat — [...] zł miesięcznie, kwoty [...]zł miesięcznie tytułem wydatków na ubrania i na rekonwalescencję. Po odliczeniu wyżej wykazanych kwot zostaje kwota [...]zł (miesięcznie) na dwie osoby. Ponadto podatnik wskazał, iż jest to sytuacja nadzwyczajna związana ze zdarzeniem losowym, tj. udarem z [...] r. i do roku 2017, wywiązywał się ze wszystkich zobowiązań w terminie i nie zalegał z podatkami. Organ odwoławczy w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, po zapoznaniu się z całością materiałów i dowodów znajdujących się w aktach sprawy, uznał za zasadne w pkt 1. utrzymać w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej odmowy umorzenia podatnikowi zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2015-2018 i I i II raty podatku od nieruchomości, zaś w pkt 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2014 r. jako bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy wskazał, że decyzje dotyczące umorzenia zaległości podatkowych podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego. Przeprowadzając następnie rozważania co do przesłanek zastosowania ulgi podatkowej z art. 67a § 1O.p. tj: ważnego interes podatnika oraz przesłanki interesu publicznego wskazał, że nie do przyjęcia jest zastosowanie ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej podatnikowi posiadającemu znaczny majątek (dom - częściowo wynajmowany oraz trzy samochody). W ocenie organu odwoławczego byłoby to sprzeczne z interesem społecznym oraz konstytucyjną zasadą sprawiedliwości społecznej. Jak słusznie wskazał organ I instancji koszty utrzymania 3 samochodów podatnika to kwota [...]zł rocznie, a kwota wnioskowanej do umorzenia zaległości podatkowej to kwota [...]zł. Zdaniem organu odwoławczego, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał na podjęcie ostatecznego rozstrzygnięcia. Treść wydanej decyzji potwierdza, że organ poddał analizie i ocenie całość materiału dowodowego z punktu widzenia ww. przesłanek. Postępowanie było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych a materiał dowodowy został zebrany i rozpatrzony zgodnie z normami wynikającymi z art. 187 § 1 i 191 O.p. Końcowo organ odwoławczy wskazał, że postępowanie podatkowe w sprawie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2014 r. jest na dzień wydania zaskarżonej decyzji bezprzedmiotowe. W dniu 31.12.2019 r. upłynął bowiem termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za rok 2014. Konsekwencją powyższego jest to, że na podatniku przestaje ciążyć obowiązek zapłaty podatku, zatem nie istnieje zaległość podatkowa z tego tytułu. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zdaniem skarżącego, wnioski które wywiódł organ I instancji uznać należy za nielogiczne i niespójne. Skarżący wskazał, że płaci podatki za dom oraz za jego podnajmowanie, a tym samym nie zwraca się do organów o pomoc finansową. Najemczyni posiadająca zaległości czynszowe na dzień [...] r. w kwocie [...]zł, zobowiązała się spłacić je w ratach a na dzień [...] r. ma zaległości w kwocie [...]zł. Samochody, które skarżący posiada nie przedstawiają dużej wartości, są niesprzedawalne z racji ich wieku - łącznie ich wartość wynosi 9 tys. zł. Służą one do dojazdów do lekarzy, apteki, sklepów, na rehabilitację itp. Nie generują one, jak podaje Urząd Miasta, kosztów rocznego utrzymania w wysokości [...] zł a jedynie [...] zł. Zdaniem skarżącego, wyegzekwowanie od niego zaległego podatku może doprowadzić do skutków niepożądanych z punktu widzenia społecznego jak i indywidualnego. Spowoduje utratę płynności finansowej skarżącego i konieczności ubiegania się o pomoc finansową w powołanych do tego instytucjach. W ocenie skarżącego, skoro ustawodawca przewidział sytuację, w których można odstąpić od dochodzenia należności podatkowych, a taka sytuacja zaistniała w jego przypadku, gdyż w 2016 r. skarżący przeżył udar mózgu i został inwalidą niezdolnym do samodzielnej egzystencji potrzebującym drugiej osoby do życia, to w interesie państwa nie jest wyegzekwowanie zaległości a udzielenie skarżącemu pomocy. Kwota [...]zł, która pozostaje skarżącemu na utrzymanie dwóch osób, nie jest zbyt oszałamiająca, żeby Kolegium twierdziło, iż skarżący posiada znaczny majątek a umorzenie podatku byłoby sprzeczne z interesem społecznym oraz konstytucyjną zasadą sprawiedliwości społecznej. W załączeniu skarżący przedstawił wykaz dochodów rocznych z rozbiciem na miesiące oraz wydatki miesięczne, w tym koszty utrzymania trzech samochodów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Spór w sprawie został wywołany wnioskiem skarżącego o umorzenie zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. Złożony przez skarżącego wniosek dotyczył lat podatkowych 2014 do 2018 oraz I i II raty za 2019 rok. Wobec umorzenia w zaskarżonej decyzji postępowania dotyczącego zaległości za 2014 rok przez organ drugiej instancji jako bezprzedmiotowego ze względu na przedawnienie, skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie obejmuje 2014 roku. W ocenie skarżącego, jego aktualna sytuacja życiowa i finansowa uzasadnia zastosowanie ulgi w spłacie należności z tytułu zaległości podatkowych. Natomiast w ocenie organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co do tego, że sytuacja materialna i osobista skarżącego posiadającego znaczny majątek nie uzasadnia zastosowania najdalej idącej ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowych. Rozstrzygnięcie organ II instancji oparł na art. 67a § 1 pkt 3 O.p. Zgodnie z art. 67a § 1 pkt 3 O.p. organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. W myśl art. 67a § 2 O.p. umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa. Przepis art. 67 a § 1 pkt 3 O.p. przewiduje dwie przesłanki umorzenia zaległości podatkowych: ważny interes podatnika lub interes publiczny. Konkretyzacja tych pojęć jest dokonywana na tle stanu faktycznego indywidualnej sprawy. Pojęcia te stanowią klauzule generalne, a ich cechą jest to, że odsyłają do ocen. O istnieniu ważnego interesu podatnika decydują kryteria zobiektywizowane. W szczególności niezbędne jest ustalenie sytuacji majątkowej podatnika, skutków ekonomicznych, jakie wystąpią w wyniku realizacji zobowiązania dla podatnika i jego rodziny. Interes podatnika musi być na tyle istotny, aby jego pominięcie powodowało wyraźnie dostrzegalne, negatywne skutki. Najogólniej rzecz ujmując, spełnienie przesłanki ważnego interesu podatnika wiąże się z istnieniem po stronie podatnika szczególnych przyczyn powodujących, że żądanie zapłaty podatku może zachwiać podstawami jego bytu i osób od niego zależnych. Pojęcia ważnego interesu podatnika nie można przy tym ograniczać tylko i wyłącznie do sytuacji nadzwyczajnych, losowych uniemożliwiających uregulowanie zaległości podatkowych, albowiem pojęcie to funkcjonuje w zdecydowanie szerszym znaczeniu, uwzględniającym nie tylko sytuacje losowe, ale również normalną sytuację ekonomiczną podatnika, wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów oraz wydatków (por. wyroki NSA: z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 31/08; z dnia 4 sierpnia 2017 r., II FSK 1915/15). W związku z tym w postępowaniu podatkowym w sprawie o przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych szczególny nacisk winien być położony właśnie na analizę sytuacji ekonomicznej podatnika (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1134/15). Z kolei odwołanie się do interesu publicznego wymaga każdorazowo dokonywania oceny skutków rozstrzygnięć prawnych z punktu widzenia respektowania wartości wspólnych dla całego społeczeństwa, takich jak, np. sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie do organów władzy publicznej (por. S. Babiarz, B. Dauter, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2004, s. 255). W pierwszej kolejności wskazać należy, że decyzja w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej, wydana w trybie art. 67a § 1 pkt 3 O.p. jest decyzją uznaniową. O takim charakterze rozstrzygnięcia przesądza znaczenie zwrotu "może umorzyć", co oznacza, że organ wydaje decyzję w ramach tzw. uznania administracyjnego. Jednakże zobowiązany jest on do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych występujących w rozpoznawanej sprawie. W następstwie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego możliwe jest stwierdzenie, czy w sprawie występuje przypadek uzasadniony "ważnym interesem podatnika" lub "interesem publicznym". Co istotne, nawet w przypadku stwierdzenia wystąpienia jednej z tych przesłanek (lub obu łącznie) organ podatkowy nie jest nimi związany, co oznacza, że nie jest zobligowany do uwzględnienia wniosku i wydania rozstrzygnięcia na korzyść podatnika. Natomiast decyzja odmowna (negatywna) podlega kontroli sądowej na podstawie kryterium zgodności z prawem (materialnym jak i procesowym). W orzecznictwie podkreśla się, że negatywne rozstrzygnięcie, podjęte w ramach uznania administracyjnego, powinno być szczególnie przekonująco, wyczerpująco i jasno uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją (por. wyr. NSA z dnia 18 maja 2005 r. FSK 2211/2004, niepubl.). Podjęcie decyzji w zakresie wystąpienia przesłanek "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego" wymaga uprzedniego zgromadzenia niezbędnego dla tych ustaleń materiału dowodowego oraz przeprowadzenia jego właściwej oceny. W tym zakresie granice obowiązków organu wyznaczają normy prawne zawarte w art. 122 O.p. (dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego), art. 187 § 1 O.p. (zgromadzenie i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego), czy też art. 191 O.p. (dokonanie oceny na podstawie całego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona). Sąd administracyjny uprawniony jest natomiast do zbadania zaskarżonej decyzji uznaniowej tylko pod kątem jej zgodności z prawem. Sprzeczne z prawem może być rozstrzygnięcie niewłaściwie oceniające sytuację podatnika albo niezawierające odpowiedniego uzasadnienia. Sąd administracyjny nie rozstrzyga o tym, czy umorzyć zaległość, lecz bada, czy organ podatkowy wydał decyzję z zachowaniem przepisów postępowania. Jak już wyżej wskazano, kontroli sądu nie podlega uznanie samo w sobie, ale poprawność postępowania dowodowego i wywiedzione zeń wnioski co do tego, czy ustalony stan faktyczny wypełnia użyte w art. 67a § 1 O.p. niedookreślone pojęcia "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego". Jak wskazano wyżej, podjęcie rozstrzygnięcia w ramach uznania administracyjnego może nastąpić tylko po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, a poprzedzać je powinno wyczerpujące zebranie całego materiału dowodowego oraz dokładne i rzetelne wyjaśnienie okoliczności faktycznych występujących w rozpoznawanej sprawie. W rozpoznawanej sprawie, organy podatkowe wydały rozstrzygnięcia w oparciu o przedłożone przez skarżącego informacje, oświadczenia i dowody w postaci dokumentów. Z materiału dowodowego wynikało, że na stan majątkowy składa się: mieszkanie o powierzchni [...] składające się z czterech pokoi, dwóch łazienek i kuchni, trzy samochody o łącznej podanej przez skarżącego wartości około [...] zł. Wskazywane przez podatnika źródła dochodu skarżącego, to: emerytura [...] zł netto oraz wynajem [...] zł. W oświadczeniu o stanie majątkowym podatnik podał także, wysokość i rodzaj ponoszonych stałych wydatków w tym wysokość wydatków związanych z utrzymaniem samochodów. Szczegółowych ustaleń odnoszących się do sytuacji podatnika organy dokonały w oparciu o przedstawione przez niego dokumenty i informacje, wyliczając średnie miesięczne wydatki obciążające budżet podatnika organy na kwotę [...]zł. Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy uznać należy, że organy podatkowe w sposób prawidłowy dokonały oceny przedstawionego przez stronę materiału dowodowego i wysnuły prawidłowe wnioski co do tego, iż nie można zastosować ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej podatnikowi w sytuacji, gdy podatnik posiada znaczny majątek. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż rozstrzygnięcie jakiego oczekuje skarżący w istocie byłoby sprzeczne z interesem społecznym oraz konstytucyjną a także z zasadą sprawiedliwości społecznej. Podkreślenia wymaga, że strona nie przedstawiła przyczyn dla których jego małżonka pomimo wieku produkcyjnego nie uzyskuje dochodów ani też przyczyn dla których zamieszkująca z małżonkami Gromiec matka nie partycypuje w kosztach utrzymania mieszania. Zauważyć także należy, że koszty utrzymania trzech samochodów podatnika na kwotę [...]zł rocznie organy ustaliły wyłącznie w oparciu o informacje podane przez stronę w oświadczeniu o sytuacji majątkowej, zatem obecne twierdzenia skarżącego o niższej wysokości tychże kosztów uznać należy za ukierunkowane na uzyskanie korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, tym bardziej, że wskazana w oświadczeniu kwota eksploatacji samochodu – [...] zł rocznie powinna być uznana za wyjątkowo niską. Ponadto podnieść należy, że wprawdzie skarżący powołuje się na zaległości w opłacie czynszu przez jednego z najemców, to jednak stan ten powinien być uznany za przejściowy. Umowa najmu lokalu mieszkalnego jest bowiem umową dwustronną na mocy której wynajmujący oddaje do używania lokal najemcy a najemca uiszcza umówiony czynsz. Zatem w sytuacji gdy dwa podmioty łączy umowa najmu brak zapłaty czynszu nie może być uznany za normę w wykonywaniu tej umowy. Tym samym wskazywane w skardze zaległości najemcy na kwotę [...]zł są dochodem jaki należy się skarżącemu. Ponadto godzi się zauważyć, że wskazywane przez stronę dochody z wynajmu na kwotę [...]zł nie zawierają kwot czynszu należnych od najemcy zalegającego z uiszczeniem opłat, czyli jest to kwota mniejsza od należnej podatnikowi z tytułu bieżących opłat. W ocenie sądu nie bez znaczenia pozostaje także i okoliczność, że do powstania zaległości w podatku od nieruchomości doszło w wyniku ujawnienia do opodatkowania budynku znajdującego się na działce podatnika. Umorzenie zaległości zatem w konsekwencji promowałoby podatników, którzy czerpiąc dochody z najmu mieszkań we własnym domu nie ujawniają budynków do opodatkowania podatkiem od nieruchomości przez co ponoszą mniejsze koszty aniżeli podatnicy, którzy zgłaszają przedmioty opodatkowania zgodnie ze stanem faktycznym. W konsekwencji zatem wskazać należy, że ocena organów o braku wystąpienia przesłanek do umorzenia wnioskowanej do umorzenia zaległości podatkowej w kwocie [...]zł w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły jest prawidłowa, nie nosi cech dowolności i mieści się w granicach przedstawionego powyżej uznania administracyjnego. Podkreślić należy, że zebrany w sprawie materiał dowodowy, w skład którego wchodziły dokumenty zgromadzone przez organ podatkowy i informacje dostarczone przez wnioskodawcę, pozwalał na podjęcie ostatecznego rozstrzygnięcia. Organy rozpoznając przedmiotową sprawę bazowały na informacjach wskazywanych przez stroną. Znamiennym jest fakt, że w zależności od treści rozstrzygnięć organów podatnik podawał odmienne dane mające wpływ na jego sytuację majątkową. Treść decyzji organów obu instancji wskazuje na to, że organy podatkowe obu instancji poddały analizie i ocenie całość materiału dowodowego z punktu widzenia zaistnienia przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego. Natomiast postępowanie prowadzone w było sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. W konsekwencji zatem nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia prawa procesowego, podkreślić w tym miejscu należy, że w rozpoznawanej sprawie nie znajdują zastosowania wymienione w piśmie pełnomocnika z dnia 3 sierpnia 2020 r. przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a przepisy Ordynacji podatkowej. Stan faktyczny i prawny sprawy zostały ustalone zgodnie z wymogami zawartymi w Ordynacji podatkowej, a w szczególności w art. 122, 180, 187, 188 oraz 191 O.p., zaś dokonana przez organ ocena materiału dowodowego nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów i jako taka korzysta z ochrony przewidzianej w art. 191 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ podatkowy w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Tak też jest w niniejszej sprawie. W sposób prawidłowy także organy zastosowały cytowane powyżej przepisy prawa materialnego uznając, że w realiach sprawy brak jest podstaw do zastosowania najdalej idącej ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych o jakiej mowa w art. 67a § 1 pkt O.p. w postaci umorzenia zaległości podatkowych w całości. Mając powyżej przedstawione względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) oddalił skargę jako niezasadną.