I SA/Sz 292/09

Dnia 21 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w dniu 21 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki Drobiarskiej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2003-2008 p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wielkopolska Spółka D. S.A. z siedzibą w T., pismem z dnia [...] r., wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., Nr [...], złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek, strona skarżąca wskazała na trudną sytuację panującą na rynku drobiarskim oraz podjętą przez zarząd Spółki próbę restrukturyzacji zobowiązań, która niesie za sobą konieczność zmniejszania wydatków. Skarżąca zaznaczyła przy tym, że podjęła działania pozwalające nie tylko na uniknięcie zwolnień, ale także zmniejszania wynagrodzeń pracowniczych. W tej sytuacji, zdaniem strony, wyegzekwowanie zobowiązań podatkowych może w istotny sposób przyczynić się do zachwiania kondycji finansowej Spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, biorąc pod uwagę treść art. 61 § 3 P.p.s.a., zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w nim przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku, poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku nie odniesie się do nich w sposób pozwalający na uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, okoliczności te nie mogą być przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Po analizie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że brak jest postaw do jego uwzględnienia. Spółka nie przedstawiła bowiem okoliczności, które w niebudzący wątpliwości sposób prowadziłyby do oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji podatkowej doprowadzi do nieodwracalnych skutków lub wyrządzi stronie znaczne szkody. Skarżąca ograniczyła się wyłącznie do ogólnikowego wskazania na trudną sytuację na rynku drobiarskim, podjętą przez zarząd Spółki próbę restrukturyzacji zobowiązań i związaną z tym konieczność ograniczenia wydatków oraz swoją obawę o utratę stabilnej kondycji finansowej. Strona nie przedstawiła natomiast żadnych informacji o swoich zasobach finansowych i majątkowych, wykazu ciążących na niej zobowiązań, ani analiz, z których wynikałoby, że pozbawienie Spółki środków obrotowych w kwocie objętej zaskarżonym aktem spowodowałoby istotne zaburzenie w działalności przedsiębiorstwa. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.