I SA/Sz 293/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Elżbieta Dziel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2024 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 18 marca 2024 r. nr 3201-IOA.4246.6.2023 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach postanawia odrzucić skargę. M. Z. (dalej: "skarżący"), pismem z 24 kwietnia 2024 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 18 marca 2024 r. nr 3201-IOA.4246.6.2023, w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I sądu z dnia 29 maja 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu 12 czerwca 2024 r., a okoliczność ta została potwierdzona podpisem skarżącego na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru (zob.: k. 27 akt sądowych). W dniu 21 czerwca 2024 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący złożył do sądu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Sądu, wpis od skargi nie został uiszczony (zob.: k. 29 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi przewidziane przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże, stosownie do brzmienia art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu wraz ze złożeniem skargi, to jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie niewykonania wezwania przez stronę, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony skarżącemu w dniu 12 czerwca 2024 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął zatem 19 czerwca 2024 r. (środa). We wskazanym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Skarżący złożył wprawdzie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych, jednakże nastąpiło to w dniu 21 czerwca 2024 r., tj. dwa dni po upływie terminu przewidzianego na uiszczenie wpisu. Wniosek ten nie mógł zatem wywołać skutku w postaci przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest bowiem skuteczny od momentu jego wniesienia i nie obejmuje zwolnienia od kosztów, do uiszczenia których strona obowiązana jest przed jego złożeniem (zob. np. postanowienie NSA z 23 czerwca 2004 r., FZ 125/04, LEX nr 799442). Nawet więc gdyby wniosek taki został uwzględniony, to orzeczenie sądu (referendarza sądowego) nie skutkuje wyłączeniem obowiązku uiszczenia opłat sądowych, należnych przed złożeniem wniosku. Spóźniony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zatem bezskuteczny (zob. H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 220). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę.