I SA/Sz 294/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od osób fizycznych za 1998 r., 1999 r., 2000 r., 2001 r. i 2002 r. wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym Skarżący T. K. wraz ze skargą kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 13 stycznia 2010 r., złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postaci wpisu od skargi kasacyjnej. Na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i swojej rodziny, a nieprzyznanie prawa pomocy uniemożliwi mu dochodzenie swoich praw na drodze postępowania sądowego. Jednocześnie, T. K. wykazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz dwiema pełnoletnimi córkami (w wieku 29 lat). Nie posiada majątku, poza nieruchomością gospodarczą, położoną w Sz., obciążoną hipoteką w postępowaniu egzekucyjnym. Nadto, skarżący nie wskazał by posiadał wartościowe rzeczy ruchome czy też zasoby pieniężne (oszczędności, papiery wartościowe, itp.). Małżonka skarżącego – Z. K. z tytułu umowy prowizyjnej osiąga dochód miesięczny w wysokości średnio ok. [...] zł, natomiast skarżący z tytułu umowy o pracę otrzymuje wynagrodzenie w wysokości [...] zł miesięcznie (małżonkowie posiadają rozdzielność majątkową). Skarżący nie wypowiedział się odnośnie dochodów pełnoletnich córek, które zamieszkują wraz z nim. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 w/w ustawy). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (art. 245 § 4 w/w ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 w/w ustawy), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy). Ciężar dowodu wystąpienia powyższych przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 p.p.s.a. zwrotu "gdy wykaże". Do Sądu, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy natomiast ocena, czy takie okoliczności zachodzą. Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przytoczone we wniosku okoliczności, jak również przedstawione dokumenty, powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Oceniając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym należy stwierdzić, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 250,00 zł. Ze złożonego oświadczenia wynika, że dochody skarżącego i jego małżonki, prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, wynoszą około [...] zł miesięcznie. Jednocześnie, T. K. nie zawarł, w złożonym wniosku, żadnej informacji na temat ewentualnych dochodów pełnoletnich dzieci. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że pozostawanie wnioskodawcy we wspólnym gospodarstwie domowym ze współmałżonkiem, usprawiedliwia ocenę możliwości płatniczych w odniesieniu do sytuacji majątkowej całej rodziny, a dochód miesięczny rodziny, wskazany powyżej, nie pozwala na stwierdzenie, że skarżący nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 250,00 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.