I SA/Sz 299/14

Dnia 2 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpatrzeniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia w części należności z tytułu mandatu karnego p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi W piśmie z dnia 26 marca 2014 r. (złożonym osobiście w biurze podawczym sądu w dniu 7 kwietnia 2014 r.) G. M. zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r.nr [...] w przedmiocie umorzenia w części należności z tytułu mandatu karnego oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu Strona wskazała jedynie, iż wniosek związany jest z jej trudną sytuacją materialną. Zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek Strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych. Strona nie uzupełniła w terminie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 86 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu może zatem nastąpić, jeżeli spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: - wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, - zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, - dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak którejkolwiek z przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 88 zd. 1 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z regulacji ustawowej wynika, że warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia wniosku o przywrócenie terminu jest dopełnienie przez Skarżącą czynności dla której określony został termin. W niniejszej sprawie termin określony w wezwaniu dotyczył uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję organu odwoławczego. Wskazać należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżąca miała prawo złożyć w terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu, czyli do 19 marca 2014 r., tymczasem uczyniła to po upływie tego terminu tj. w dniu 7 kwietnia 2014 r. (data złożenia pisma z dnia 26 marca 2014 r. w WSA w Szczecinie). Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w ww. zakresie po upływie terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostałby rozpoznany zgodnie z żądaniem Skarżącej, nie zwalnia z obowiązku uiszczenia przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie. Przyznane przez Sąd zwolnienie od kosztów sądowych, obejmuje bowiem tylko te koszty, które ewentualnie powstaną w toku dalszego postępowania, nie zaś niejako "z mocą wsteczną", czyli - w sprawie niniejszej – także wpis od skargi. W celu wywarcia skutku w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu konieczne jest w takiej sytuacji równoczesne złożenie przez stronę skutecznego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz przyznanie przez Sąd prawa pomocy obejmującego zwolnienia od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Sąd powinien zatem w pierwszej kolejności rozpoznać wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a następnie, w zależności od wyniku postępowania o przyznanie prawa pomocy, rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W związku z powyższym załączony przez Skarżącą do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych uznać należy za czynność przewidzianą w przepisie art. 87 § 4 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2014 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzono jednak nieskuteczność tej czynności dokonanej przez Skarżącą, co w istocie oznacza, że nie została dopełniona czynność, której w myśl art. 87 § 4 p.p.s.a. należało dokonać. W związku z powyższym wobec niespełnienia jednej z niezbędnych przesłanek do przywrócenia terminu (niedokonanie czynności, dla której określony był termin) wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu stał się niedopuszczalny, co stanowi przesłankę określoną w przepisie art. 88 p.p.s.a. i prowadzi do odrzucenia wniosku przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Niezależnie od tego zauważyć należy też, że Skarżąca nie wykazała, że złożyła wniosek w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu - z treści wniosku wynika bowiem jedynie, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w związku z trudną sytuacja materialną. Taka treść wniosku oznacza również, ze Skarżąca także nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Stwierdzić zatem należy, że rozpoznawany wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony z uwagi na to, że nie została spełniona przesłanka przewidziana w przepisie art. 87 § 4 p.p.s.a. W tej sytuacji, na podstawie przepisu art. 88 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.