I SA/Sz 3/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił B.B. zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych Nr [...] z dnia [...] w kwocie [...] oraz Nr [...] z dnia [...] w kwocie [...]. Powyższe postanowienie doręczono B.B. w dniu 18 listopada 2005 r. W postanowieniu tym zawarto pouczenie, że przysługuje na nie zażalenie, które wnosi się w terminie dni 7 do Dyrektora Izby Skarbowej za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie. W dniu 2 grudnia 2005 r. B.B. na w/w postanowienie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Oznacza to, że wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. W oparciu o treść skargi jak i przekazane akta administracyjne sprawy Sąd ustalił, że B.B., po otrzymaniu w/w postanowienia, nie skorzystał z możliwości wniesienia na nie zażalenia. Oznacza to, że nie wyczerpał przysługującego mu trybu zaskarżenia. W takim stanie faktycznym i prawnym, wniesioną przez B.B. skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego należało uznać za niedopuszczalną, co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.