I SA/Sz 300/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności na 2009 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Z.C. pismem z dnia 15 marca 2010 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności na 2009 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 kwietnia 2010 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni. Sąd jednocześnie pouczył Z.C., iż nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie, spowoduje odrzucenie skargi zgodnie z art.58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm..) Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2010 r. (dowód karta 10), tak więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanego braku formalnego upływał w dniu 7 maja 2010 r., który to dzień nie był dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Skarżący w wyznaczonym terminie, ani dotychczas nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. cytowanej dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do treści art.215 §1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niedochowanie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia, stanowi brak formalny do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący ( art.49 §1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi ( art.58 §1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona skarżąca została prawidłowo wezwana do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Termin do wypełnienia tego obowiązku minął 7 maja 2010 roku. Mimo upływu tego terminu Z.C. nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności, wskazującego na brak winy w jego uchybieniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 215 § 1 powołanej wyżej ustawy należało skargę odrzucić.