I SA/Sz 305/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej na rok podatkowy 2007 oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia [...], wydaną, na podstawie art. 258 § 1 pkt 4 i § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 40 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) stwierdził wygaśnięcie decyzji ustalającej T.R. wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej na 2007 rok. Z dokonanych ustaleń wynika, że w dniu [...] organ podatkowy wydał decyzję Nr [...], ustalającą T.R., wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej na rok 2007 w kwocie [...] zł miesięcznie dla wynajmu 5-ciu pokoi gościnnych w miejscowości o liczbie mieszkańców powyżej 20.000 W dniu 16 i 17 sierpnia 2007r. pracownicy Urzędu Skarbowego w K. przeprowadzili kontrolę dotyczącą rozmiaru prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, w wyniku której ustalono, że poczynając od 25 lipca 2007r. wynajmuje on dziewięć, a nie pięć pokoi gościnnych, o czym nie zawiadomił Urzędu Skarbowego choć miało to wpływ na wysokość podatku w formie karty podatkowej. Z tego względu orzeczono o wygaśnięciu decyzji z [...]. W odwołaniu podatnik, nie negując że nie powiadomił o zwiększeniu liczby wynajmowanych pokoi, podniósł, że było to spowodowane tym, że 4 dodatkowe pokoje w chwili zgłoszenia rozpoczęcia działalności gospodarczej tj. 11 lipca 2007r. nie były jeszcze gotowe do wynajmu, gdyż były w trakcie remontu, a ponadto niedopełnienie obowiązku zawiadomienia Urzędu Skarbowego o zaistniałej zmianie było wynikiem wieku (80) lat oraz złego stanu zdrowia podatnika. Dyrektor Izby Skarbowej w S. nie uwzględnił odwołania i decyzją z dnia [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji uznając, że odpowiada prawu oraz prawidłowo ustalonym faktom. Powołane przez podatnika okoliczności jak podeszły wiek i ogólnie zły stan jego zdrowia nie stanowią jednoznacznie, by była to przeszkoda uniemożliwiająca dokonanie w terminie zgłoszenia o zaistniałych zmianach. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając – tak jak w odwołaniu – że organy podatkowe nie rozważyły dogłębnie przyczyn, z powodu których nie dopełnił obowiązku terminowego zgłoszenia o zwiększonej liczbie pokoi gościnnych do wynajmu, a mianowicie tego, że jest on człowiekiem schorowanym, liczącym 80 lat, często przebywa w szpitalu, zażywa dużą ilość leków, które ograniczają jego zdolność koncentracji oraz, że wymaga pomocy innych osób Na dowód skarżący powołał złożone w postępowaniu administracyjnym orzeczenie stopniu niepełnosprawności z 17 listopada 2006r. zaświadczenie o wizycie szpitalnej we USA z 10 marca 2007 r. zaświadczenie lekarskie Przychodni Kardiologicznej ZOZ w K. z 22 stycznia 2008r., pismo ZUS o niezłożeniu deklaracji za lipiec 2007r. oraz do skargi dołączył wykaz pobieranych leków z 18 sierpnia 2008r. i kartę informacyjną o doznanym w kwietniu 2008r. stłuczeniu żeber. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną prawem. W okolicznościach faktycznych sprawy, które są niesporne i polegają na tym, że skarżący nie dopełnił wynikającego z art. 36 ust.7 ustawy zryczałtowanym podatku dochodowym (...) obowiązku zawiadomienia Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni o zmianie – zwiększeniu liczby wynajmowanych pokoi gościnnych, co miało wpływ na wysokość podatku – Naczelnik Urzędu Skarbowego był uprawniony i zobowiązany do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej na podstawie art. 40 ust.1 pkt 3 tej ustawy. Należy wyjaśnić, że zryczałtowane opodatkowanie w formie karty podatkowej, będące odstępstwem od ogólnych zasad opodatkowania osób fizycznych wynikających z ustawy z 26 lipca 1991r. (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) stanowi uproszczoną formę opodatkowania, z której podatnicy mogą skorzystać jeżeli spełniają ściśle określone warunki określone w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym (...). Z drugiej strony, jeżeli podatnik zdecyduje się na poddanie się tej uproszczonej i niedostępnej dla wszystkich formie opodatkowania, obowiązany jest w pełnej rozciągłości stosować się do wymogów przewidzianych w ustawie, w tym do wymogu zawiadomienia Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni, na piśmie, o zmianach, które mają wpływ na wysokość podatku (art. 36 ust.7). Konsekwencje zaniedbania tego obowiązku są daleko idące, gdyż polegają na utracie prawa do korzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej, o czym stanowi art. 40 ust.1 pkt 3 omawianej ustawy. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, wobec czego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W świetle przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (...) bez znaczenia prawnego jest wiek i stan zdrowia podatnika prowadzącego działalność gospodarczą i korzystającego z opodatkowania w formie karty podatkowej. Niezależnie od tego – jak trafnie przyjęły organy podatkowe – należy stwierdzić, że z przedłożonych zaświadczeń nie wynika, by stan zdrowia podatnika w okresie biegu terminu do złożenia zawiadomienia w Urzędzie Skarbowym o zaistniałej zmianie, był tak ciężki, że uniemożliwiał wykonanie tego obowiązku. Z przedłożonych zaświadczeń lekarskich o wskazanych wyżej datach, niezwiązanych z omawianym terminem, wynika jedynie ogólnie zły stan zdrowia skarżącego kwalifikujący go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Okoliczność ta nie stanowiła przeszkody w podjęciu i prowadzeniu działalności gospodarczej, nie mogła też być przeszkodą w wykonaniu obowiązku zawiadomienia Urzędu Skarbowego o zaistniałych zmianach, co do zakresu tej działalności. Reasumując zaskarżona decyzja, odpowiada prawu, a nieuzasadniona skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.