I SA/Sz 309/06
WyrokWSA w Szczecinie2007-03-21
Skład orzekający: Marian Jaździński, Zofia Przegalińska, Kazimierz Maczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, pozostawiając je bez rozpatrzenia, mimo wniosku o przywrócenie terminu, gdy strona wykazała, że opóźnienie wynikało z jej pobytu poza miejscem zamieszkania i konieczności zgromadzenia dokumentów?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a tym samym pozostawił je bez rozpatrzenia, ponieważ strona nie wniosła odwołania w ustawowym terminie, a odmowa przywrócenia terminu była uzasadniona. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem.Stan faktyczny
Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję o odpowiedzialności podatkowej T. K. jako członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Decyzja została doręczona 5 grudnia 2005 r. T. K. złożył odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu 2 stycznia 2006 r., mimo że termin upływał 19 grudnia 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu, a następnie postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. T. K. skarżył to postanowienie, wskazując na pobyt poza miejscem zamieszkania i konieczność zgromadzenia dokumentów jako przyczyny opóźnienia.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2007 r. sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego decyzją z dnia
[...] nr [...] orzekł o odpowiedzialności podatkowej T. K. - jako członka zarządu - za zaległości podatkowe i odsetki za zwłokę w podatku od towarów i usług Spółki z o. o. "M" za czerwiec, lipiec i sierpień 2000 r. Decyzja ta została doręczona pełnoletniemu domownikowi w miejscu zamieszkania podatnika w dniu 5 grudnia 2005 r.
Zgodnie z przepisem art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej czternastodniowy termin do złożenia odwołania od tej decyzji upływał 19 grudnia 2005 r. Decyzja organu podatkowego I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym środku odwoławczym i terminie do jego wniesienia, jednak odwołanie (datowane 25.12.2005 r.) T. K. - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia – złożył w dniu 2 stycznia 2006 r., nadając je w urzędzie pocztowym.
Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wnioskodawcy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Natomiast postanowieniem z dnia [....] Nr [...], wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, pozostawiając je tym samym bez rozpatrzenia.
W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, przy czym o przysługującym środku odwoławczym, terminie i sposobie wniesienia odwołania Strona została pouczona prawidłowo w zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że wobec skutecznego prawnie doręczenia decyzji, ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 19 grudnia 2005 r., w związku z czym - na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ zobowiązany był do stwierdzenia w formie postanowienia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, a tym samym do pozostawienia go bez merytorycznego rozpatrzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie T. K. podniósł, że z przedmiotową decyzją podatkową zapoznał się 23 grudnia 2005 r., a opóźnienie złożenia odwołania od tej decyzji spowodowane zostało jego pobytem poza miejscem zamieszkania (w miejscowości I.) w okresie od 5 do 22 grudnia 2005 r., którą to okoliczność udokumentował dołączając do skargi zaświadczenie firmy "B" KS Sp. z o.o. z dnia 23 marca 2006 r. Ponadto skarżący wskazał na potrzebę zgromadzenia dokumentów do sporządzenia odwołania, po które musiał jechać do P.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Dokonana przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia pozwala na stwierdzenie, że postanowienie to nie narusza prawa.
W myśl art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej "organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia:
1) niedopuszczalność odwołania;
2) uchybienie terminowi do wniesienia odwołania;
3) pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222".
Zgodnie z § 2 tego artykułu "postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne".
Ponadto w myśl art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Odnosząc przytoczone przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy wskazać, że czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji podatkowej upłynął w dniu 19 grudnia 2005 r. Decyzja organu podatkowego I instancji zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym środku odwoławczym i terminie do jego wniesienia, jednak odwołanie (datowane na 25 grudnia 2005 r.) T. K. - wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia – złożył w dniu 2 stycznia 2006 r., nadając je w urzędzie pocztowym.
Wobec tego, iż postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zasadne było zatem rozstrzygnięcie tego organu zawarte w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...], stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Oznacza to, iż odwołanie od decyzji podatkowej nie mogło być przez organ odwoławczy rozpatrzone.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i dlatego, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, należało ją oddalić (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło