I SA/Sz 309/21

Sygn. [...] I SA/Sz 309/21 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. - F. na czynność administracyjną w postaci nieprzekazania przez Inne dotacji na zakup sprzętu lub oprogramowania w 2020 r. p o s t a n a w i a 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić skarżącej kwotę [...]([...] uiszczoną tytułem wpisu od skargi. 4 marca 2021 r. (data nadania na poczcie) K. J. - F. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do sądu skargę na czynność Gminy G. w postaci nieprzekazania dotacji celowej na zakup sprzętu lub oprogramowania w roku 2020 r. na rzecz jednostki systemu oświaty – Prywatnej Językowej Szkoły Podstawowej T. w G. w całości. Skarżąca, która jest organem prowadzącym szkołę i jej dyrektorem, wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 j.t. ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), ponieważ dopiero 25 lutego 2021 r. powzięła informację o możliwość zaskarżenia czynności organu do sądu. Zaskarżonej czynności zarzucono naruszenie: - art. 50 ust. 4-5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej (Dz.U.2019.1942 ze zm.); - § 10c ust. 1, § 10c ust. 13 i § 10d ust. 7 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19 z dnia 20 marca 2020 r. (Dz.U.2020.493 ze zm.; dalej: "rozporządzenie"); - a to poprzez błędne przyjęcie, że w szkole według stanu na 2 listopada 2020 r. nie było zatrudnionych nauczycieli i oparciu decyzji o przyznaniu dotacji wyłącznie na raporcie SIO – pomimo niezgodności ze stosownym wnioskiem organu prowadzącego, zaniechania przeprowadzenia weryfikacji danych ujawnionych w raporcie SIO ze stanem faktycznym, a finalnie uznanie, że organowi prowadzącemu szkołę nie należy się dotacja wynikająca z rozporządzenia. W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione. Skarżąca wniosła o: stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności wobec skarżącej i stwierdzenie uprawnienia do uzyskania przez skarżącą dotacji w należnej wysokości, zgodnie z wyliczeniami wskazanymi w uzasadnieniu; zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę Gmina G. reprezentowana przez Burmistrza G. wniosła o odrzucenie skargi w całości ewentualnie oddalenie skargi w całości i zasądzenie kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie sądu sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych. Przyznanie spornej dotacji z całą pewnością należy traktować jako czynność z zakresu administracji publicznej. Warunki przyznania spornej dotacji określone są w ww. rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej. Zgodnie z § 10c ust. 1 rozporządzenia nauczycielom zatrudnionym w jednostkach systemu oświaty przysługuje jednorazowe dofinansowanie zakupu sprzętu lub oprogramowania, przydatnych w prowadzeniu zajęć realizowanych z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość lub innego sposobu realizacji tych zajęć. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje nauczycielowi pozostającemu w stosunku pracy w jednostce systemu oświaty w dniu 2 listopada 2020 r. oraz w dniu wypłaty dofinansowania nauczycielowi (§ 10c ust. 13). Dyrektor jednostki systemu oświaty prowadzonej przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego składa wniosek o udzielenie dotacji celowej, w terminie do dnia 11 grudnia 2020 r., odpowiednio do organu rejestrującego jednostkę systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych, lub ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (§ 10d ust. 1 rozporządzenia). Organ, o którym mowa w § 10c ust. 17 pkt 2 i 3, dokonuje naliczenia dotacji celowej dla danej jednostki systemu oświaty na dofinansowanie, o którym mowa w § 10c ust. 1, na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 4, oraz danych systemu informacji oświatowej, według stanu na dzień 2 listopada 2020 r., dotyczących osób uprawnionych do otrzymania tego dofinansowania (§ 10d ust. 7). Organ, o którym mowa w § 10c ust. 17 pkt 2 i 3, w terminie do dnia 21 grudnia 2020 r., przekazuje na rachunek bankowy jednostki systemu oświaty środki na wypłatę dofinansowania, o którym mowa w § 10c ust. 1 (§ 10d ust. 8). Dofinansowanie, o którym mowa w § 10c ust. 1, jest wypłacane w terminie do dnia 31 grudnia 2020 r. (§ 10d ust. 9). § 10c ust. 17 pkt 2 rozporządzenia wskazuje organ rejestrujący, o którym mowa w art. 2 pkt 16 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - w przypadku jednostki systemu oświaty prowadzonej przez osobę fizyczną lub osobę prawną niebędącą jednostką samorządu terytorialnego. Organem tym jest jednostka samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Korespondencja w sprawie spornej dotacji była prowadzona pismami z 7, 14, 15, 16, 21 i 29 grudnia 2020 r., przy czym w piśmie z 14 grudnia 2020 r. (doręczonym 15 grudnia 2020 r.) organ poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu wniosku z 7 grudnia 2020 r. o udzielenie spornej dotacji celowej. Należy również zwrócić uwagę, że – jak wynika z przywołanego wyżej § 10d ust. 9 rozporządzenia – dofinansowanie, o którym mowa w § 10c ust. 1 rozporządzenia miało być wypłacone do 31 grudnia 2020 r. W ocenie sądu jest to najbardziej korzystny dla skarżącej termin, od którego należałoby liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona dopiero 4 marca 2021 r., a więc z ewidentnym uchybieniem terminu. Pełnomocnik skarżącej uzasadnił wniesienie skargi z uchybieniem terminu powzięciem przez skarżącą stosownej informacji w tym zakresie dopiero 25 lutego 2021 r. W ocenie sądu takie wyjaśnienie nie jest jednak wystarczające, aby stwierdzić, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o sytuacje wyjątkowe, nieprzewidywalne i niezależne od strony. Tymczasem lakoniczna informacja, że skarżąca dopiero pod koniec lutego powzięła informację o możliwość wniesienia skargi, w żaden sposób nie świadczy o braku winy. Wręcz przeciwnie, może sugerować brak należytej staranności w dochodzeniu wynikających z przepisów uprawnień. Mając na uwadze powyższe, sąd stwierdza, że skarga została złożona po terminie, co skutkuje jej odrzuceniem stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) P.p.s.a.