I SA/Sz 312/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...] w sprawie uznania za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na podstawie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...], określającej J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Pismem z dnia 31 marca 2010 r. skarżący J. K., reprezentowany przez radcę prawnego M. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), poprzez błędne przyjęcie, iż stanowiąca podstawę do wszczęcia egzekucji decyzja organu kontroli skarbowej została prawidłowo doręczona skarżącemu w trybie określonym w tym przepisie, naruszenie art. 22 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) poprzez wszczęcie egzekucji przez organ niewłaściwy oraz naruszenie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez uznanie wniesionych zarzutów za nieuzasadnione, w sytuacji gdy egzekwowany obowiązek nie był wymagalny z uwagi na niedoręczenie skarżącemu decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie organ wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie wszczętej ww. skargą na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), wskazując, iż skarżący kwestionuje dochodzone w postępowaniu egzekucyjnym zobowiązanie podatkowe za 2003 r. w drodze postępowania prowadzonego w trybach nadzwyczajnych. Organ wskazał, iż wnioskiem z dnia 1 lutego 2010 r. skarżący zwrócił się do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...], będącej podstawą prowadzonej egzekucji zaś kolejnym wnioskiem z 1 lutego 2010 r. skierowanym do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej skarżący wniósł o wznowienie postępowania kontrolnego zakończonego ww. decyzją z [...]. W związku z powyższym zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej rozstrzygnięcie zarzutu zgłoszonego na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. nieistnienie obowiązku) jest uzależnione od wyniku ww. postępowań administracyjnych, co uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W odpowiedzi na wniosek organu o zawieszenie postępowania sądowego pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż brak jest jakichkolwiek racjonalnych przesłanek do zawieszenia postępowania sądowego. Zdaniem pełnomocnika rozstrzygnięcie przez Sąd kwestii czy decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...], stanowiąca postawę wystawienia tytułów wykonawczych, została skutecznie doręczona w sposób zastępczy, nie jest uzależnione od wcześniejszego zakończenia postępowania prowadzonego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej zaś ewentualne rozstrzygnięcia podjęte przez te organy nie będą wiążące dla Sądu. Według pełnomocnika Naczelnik Urzędu Skarbowego, występujący w podwójnej roli wierzyciela i organu egzekucyjnego, przed skierowaniem sprawy do egzekucji był zobowiązany sprawdzić, czy decyzja zobowiązaniowa została skutecznie doręczona skarżącemu a nie opierać się na informacji przekazanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej dotyczących tej kwestii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie na skutek wniosków skarżącego doszło do wszczęcia dwóch postępowań administracyjnych: postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] oraz wznowionego na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] postępowania w przedmiocie skuteczności doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia postępowania kontrolnego, postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego, upoważnienia do prowadzenia postępowania kontrolnego i wezwania do osobistego stawienia się strony w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...]. Głównym argumentem podnoszonym w obu tych wnioskach jest zarzut skarżącego dotyczący niedoręczenia mu decyzji wymiarowej w sposób zastępczy. Należy pamiętać, iż decyzja wymiarowa stanowi podstawę do wystawienia tytułów wykonawczych, na podstawie których z kolei można prowadzić postępowanie egzekucyjne. Kwestia zatem wyjaśnienia, czy decyzja wymiarowa została doręczona w sposób skuteczny, jest kluczowa dla dalszych rozstrzygnięć dotyczących prowadzonych na jej podstawie postępowań egzekucyjnych. W związku z tym, zdaniem Sądu, należy podzielić stanowisko organu II instancji, iż rozstrzygnięcia dokonane w ww. postępowaniach administracyjnych będą miały znaczenie dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie dotyczącej uznania zgłoszonych przez skarżącego zarzutów egzekucyjnych za nieuzasadnione. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie sądowe w sprawie ze skargi J. K. do czasu prawomocnego zakończenia postępowań administracyjnych, dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] oraz wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją ostateczną w przedmiocie skuteczności doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania kontrolnego, postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego, upoważnienia do prowadzenia postępowania kontrolnego oraz wezwania do osobistego stawienia się strony.