I SA/Sz 312/13

Dnia 12 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr. [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia w [...] roku lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] r. F. L. reprezentowana przez pełnomocnika, wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz przeprowadzenie dowodu z tytułu wykonawczego i zawiadomienia [...] organu egzekucyjnego. Uzasadniając powyższy wniosek skarżąca pokrótce opisała stan faktyczny sprawy oraz wskazała, że obecnie ma niewielki majątek ograniczający się do udziału w nieruchomości, prowadzi (wraz z mężem) niewielkich rozmiarów działalność gospodarczą, która pozwala na ich utrzymanie oraz 2 uczących się dzieci. Zdaniem skarżących, postępowanie egzekucyjne prowadzone od dnia [...]r. na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, realizowane z pomocą [...] organów egzekucyjnych spowoduje znaczną szkodę po stronie skarżących i nieodwracalne skutki. Skarżący obawiają się, że zajęcie ich rachunku bankowego uniemożliwi im spłatę bieżących zobowiązań wobec mediów, co w prostej konsekwencji wywoła odcięcie mediów. Egzekucja z uzyskiwanych dochodów z działalności skarżących, pozbawi podatników źródła utrzymania dla siebie i rodziny, spowoduje utratę płynności finansowej firmy niezbędnej dla pokrywania bieżących kosztów utrzymania. Skarżący podnieśli dalej, że późniejsze zmiany w zakresie decyzji podatkowej nie pozwolą im na zbudowanie na nowo firmy, na pokrycie długów, które narosną wobec braku możliwości płatności na bieżąco. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, biorąc pod uwagę treść art. 61 § 3 P.p.s.a., zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w nim przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku, poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Po analizie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji skarżonego organu, stwierdzić należy, że brak jest postaw do jego uwzględnienia, gdyż strona nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Strona powinna bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04), a tego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła. Podkreślenia wymaga, że na tym etapie postępowania sąd administracyjny nie ocenia merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż niweczyłoby to sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja. Nadto, Sąd wskazuje na fakt istnienia ograniczeń w prowadzeniu egzekucji administracyjnej (por. art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Ograniczenia te gwarantują zachowanie zobowiązanej i jej rodzinie warunków wystarczających, według ustawodawcy do humanitarnej egzystencji - choć niewątpliwie w gorszych standardach niż przed wszczęciem egzekucji. Pogorszenie jednak warunków egzystencji to jeszcze nie powód aby wstrzymywać wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2005 roku, sygn. akt II GZ 111/05, niepubl.). Odnośnie wniosku o przeprowadzeniu dowodu z tytułu wykonawczego Sąd wskazuje, że nie został on w żaden sposób uzasadniony. Nie wykazano, w jaki sposób dokument ten miałby się przyczynić do wyjaśnienia wątpliwości w sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak na wstępie.