I SA/Sz 327/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2017 r. wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z Jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 9 marca 2017 r. A. W. – reprezentowana przez doradcę podatkowego – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 stycznia 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r. I SA/Sz 327/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił ww. skargę z uwagi na niezachowanie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. W wyniku rozpatrzenia zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2017 r. II FZ 405/17 oddalił wniesione zażalenie. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 września 2017 r. Pismem nadanym 15 września 2017 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej, wniósł za pośrednictwem organu odwoławczego, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Do wniosku zostały dołączone dwa egzemplarze skargi. W treści wniosku pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że o niedochowaniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się w chwili doręczenia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2017 r. II FZ 405/17, tj. 8 września 2017 r. W dniu 17 października 2017 r. organ odwoławczy przekazał do Sądu ww. wniosek o przywrócenie z terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą oraz odpowiedzią na skargę, wnosząc jednocześnie o odrzucenie wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze. zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Na podstawie art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zasadą, wynikającą z art. 87 § 3 p.p.s.a., jest, że wniosek ten wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Wynika to z faktu, że przed rozpoznaniem wniosku sąd powinien dysponować aktami sprawy, a te są w posiadaniu organu. Organ powinien więc przekazać wniosek sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na wniosek w terminie 30 dni od daty jego wniesienia (art. 54 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.). Od powyższej zasady jest jednak wyjątek, który miał miejsce w niniejszej sprawie – o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżąca dowiedziała się bowiem z postanowienia o jej odrzuceniu. W takiej sytuacji tj. po odrzuceniu skargi przez sąd z uwagi na wniesienie jej po terminie, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, składa się bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), ponieważ akta sprawy są już w sądzie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 2 marca 2006 r., III SA/Wa 3288/05, oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r. II OZ 1343/10, z dnia 26 kwietnia 2012 r., II GZ 146/12, z dnia 21 kwietnia 2017 r. I OZ 780/17). W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wniosła jednak za pośrednictwem organu. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2017 r. II FZ 405/17 o oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 maja 2017 r. I SA/Sz 327/17 odrzucające skargę zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 8 września 2017 r. (zwrotnie potwierdzenie odbioru, k. 77). Przesyłka zawierająca wniosek o przywrócenie terminu została nadana do organu w dniu 15 września 2017 r., natomiast odpowiedź organu na ww. wniosek i skargę, oraz sam wniosek wraz z załącznikami, organ złożył w siedzibie Sądu w dniu 17 października 2017 r. (prezentata Sądu na odpowiedzi na skargę organu z dnia 16 października 2017 r. – k. 93). Mając zatem na uwadze, że w niniejszej sprawie, dla zachowania terminu o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, powinien zostać złożony bezpośrednio do Sądu, uznać należy, że siedmiodniowy termin do złożenia tego wniosku w sprawie upłynął bezskutecznie w dniu 15 września 2017 r. (po upływie 7 dni od daty doręczenia stronie postanowienia NSA z dnia 17 lipca 2017 r. II FZ 405/17, prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, por. II GZ 850/17). Powyższy wniosek strona złożyła do Sądu dopiero w dniu przekazania wniosku przez organ odwoławczy, tj. 17 października 2017r., a więc z uchybieniem ww. terminu. W tym stanie sprawy, Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.