I SA/Sz 33/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Marska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji przyznającej płatności bezpośrednie do gruntów rolnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej Z.S. kwotę [...] tytułem kosztów sądowych. W dniu 13 czerwca 2004 r. Z. S. złożyła wniosek do Biura Powiatu M. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. Kierownik Biura Powiatu M. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] decyzją nr [...] na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych /Dz. U. z 2004r., Nr 6 poz. 40 z późn. zm./ oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ przyznał Z. S. płatność na rok 2004 w łącznej wysokości [...] zł, w tym z tytułu: - jednolitej płatności obszarowej kwotę [...] zł; -uzupełniającej płatności obszarowej kwotę [...] zł. W dniu 6 czerwca 2006r. Z. S. złożyła oświadczenie, iż w 2004r. i 2005r. nie uprawiała działki nr [...] położonej w powiecie m., gminie B. i obrębie Ł. o powierzchni rolnej 20,25 ha. Kierownik Biura Powiatu M. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] postanowieniem wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone decyzją nr [...] z dnia [...] Kierownik Biura Powiatu M. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych /Dz. U. z 2004r., Nr 6 poz. 40 z późn. zm./, art. 104 Kpa, art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) NR 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. z UE, Nr L 345 z 20 listopada 2004r.), art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników ( Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30 kwietnia 2004r.), uchylił decyzję nr [...] z dnia [...]. o przyznaniu Z. S. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz odmówił przyznania płatności bezpośrednich na rok 2004 z tytułu: - jednolitej płatności obszarowej - uzupełniającej płatności obszarowej W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w związku z ujawnieniem się nowych okoliczności dla sprawy – oświadczenia producenta rolnego, iż w 2004r. nie uprawiał działki nr [...], dla której przyznano wcześniej płatności obszarowe zaistniała konieczność wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją administracyjną. Strona złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych o powierzchni 20,25ha, w związku z tym zawyżenie powierzchni działki uprawnionej do naliczenia w/w płatności wyniosło 20,25 ha ( 100%). Organ podał, że podstawą odmowy przyznania płatności bezpośrednich był art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) NR 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców i art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych. Zgodnie z powyższym, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 30% powierzchni stwierdzonej za dany rok nie przysługuje żadna pomoc. Z. S. złożyła odwołanie od powyższej decyzji i wyjaśniła, że w 2004r. złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i je otrzymała. W 2004r. zawarła z synem Ł. porozumienie, co do składania wniosków o dopłaty, z którego wynika, że ona będzie składała wnioski o dopłaty bezpośrednie i uzupełniające a syn- o dopłaty rolnośrodowiskowe. Powyższe porozumienie zostało przez syna złożone w Biurze Powiatu M. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wraz z wnioskiem o dopłaty i nikt z Biura jego nie zakwestionował. Zdaniem strony, wszystkie dopłaty były należne, bowiem działka prowadzona jest metodami ekologicznymi. Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 336 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny / Dz. U. z 1964r., Nr 16, poz. 93 z późn. zm./, art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności /Dz. U. z 2004r., Nr 10, poz. 76 z późn. zm./, art. 2 ust. 1 i art. 3 ust.1ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru / Dz. U. z 2004r., Nr 6 , poz. 40 z późn. zm./ w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej / Dz. U. Nr 35, poz. 217/, § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz. U. z 2004r., Nr 73, poz. 657 z późn. zm./, § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich /Dz. U. z 2004r., Nr 174, poz. 1809 z późn. zm./, art. 138 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) NR 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców, art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, po rozpatrzeniu odwołania Z. S. od decyzji Kierownika Biura Powiatu M. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie zebranych dowodów ustalono, iż Z. S. nie prowadziła działalności rolniczej na działce nr [...] w 2004r., wobec czego organ I instancji działał prawidłowo uchylając poprzednią decyzję, przyznającą stronie płatności bezpośrednie na rok 2004 i wydając decyzję o odmowie ich przyznania. Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który stanowi, że producentem rolnym jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej będąca posiadaczem gospodarstwa rolnego. Posiadacz gospodarstwa rolnego zobowiązany jest prowadzić działalność rolniczą, o której mówi § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Za działalność rolniczą uznaje się zgodnie z § 2 ust. 2 w/w rozporządzenia, produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych i grzybów uprawnych, sadownictwo, hodowlę i produkcję materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego czy fermowego oraz chów i hodowlę ryb. Organ przytoczył też treść art. 336 Kodeksu cywilnego zawierającego definicję posiadacza rzeczy. Organ podał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru, osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej dalej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne, zaś warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha i grunty rolne utrzymywane są w dobrej kulturze rolnej oraz przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska. Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego uznał, że Z. S. nie spełniła warunków koniecznych do przyznania płatności bezpośrednich, bowiem nie prowadziła działalności rolnej na przedmiotowej działce. Z. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję i wniosła o uchylenie decyzji organu I i II instancji. Zdaniem skarżącej obie decyzje zostały wydane z naruszeniem następujących przepisów: 1/ art. 9 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez udzielenie skarżącej przez urzędników Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa błędnych informacji, wyjaśnień i pouczeń, skutkujących złożeniem przez nią oświadczenia, które w konsekwencji naraziło ją na wydanie niekorzystnych dla niej decyzji; 2/ art. 10 Kpa, poprzez uniemożliwienie wypowiedzenia się skarżącej co do zebranych dowodów i materiałów oraz złożenie żądań przed wydaniem decyzji, pomimo, iż sam organ prowadził postępowanie z naruszeniem terminów przewidzianych w art. 35 Kpa; 3/ art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kpa, poprzez zaniechanie wyjaśnienia i rozpatrzenia wszystkich okoliczności sprawy, które mogły mieć zasadniczy wpływ na jej rozstrzygniecie; 4/ art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, gdyż brak było podstaw do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie zakończonej decyzją ostateczną, bowiem nie ujawniły się nowe okoliczności nie znane organowi; 5/ art. 336 Kodeksu cywilnego, poprzez przyjęcie, ze niemożliwym jest wspólne posiadanie nieruchomości rolnej przez dwóch producentów rolnych, którzy wspólnie na podstawie porozumienia prowadzą na niej działalność rolniczą udzielając sobie wzajemnie wsparcia; 6/ § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, poprzez przyjęcie, że producenci rolni nie mogą prowadzić wspólnie w ramach gospodarstwa rolnego-stanowiącego w myśl art. 23 Konstytucji RP podstawę ustroju rolnego państwa- działalności rolniczej wspólnie na jednym gruncie będąc jego współposiadaczami; 7/ art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który wprowadza niezgodną z rozporządzeniem Rady (WE), definicję gospodarstwa rolnego, ograniczając ją wyłącznie do nieruchomości rolnych będących w posiadaniu tego samego podmiotu; 8/ art. 2 lit.a i b rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001, poprzez przyjęcie, iż rolnikiem może być również grupa osób fizycznych, a gospodarstwem jednostki produkcyjne przez nie zarządzane; 9/ art. 44 rozporządzenia Komisji (WE) nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 3508/92, poprzez jego niezastosowanie pomimo, iż rolnik nie ponosi winy za uchybienie, którego się dopuścił, bowiem nastąpiło ono pod wpływem błędu wywołanego działaniem pracowników organu. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację jak w zaskarżonej decyzji. Organ podał, że podjęto postępowanie wyjaśniające w sprawie udzielenia stronie błędnych pouczeń przez pracowników Agencji. Stronie umożliwiono zapoznanie się z materiałem dowodowym, jednak skarżąca z tego prawa nie skorzystała. Zdaniem Dyrektora, zarzuty skargi z pkt 5 i 6 są bezzasadne, bowiem do przepisów w nich wymienionych organ odniósł się jedynie pomocniczo, uzasadniając decyzję. Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 12 pkt 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w przypadku podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny, przy czym numer ten nadaje się temu współposiadaczowi, co do którego drugi wyraził pisemną zgodę, zaś w niniejszej sprawie o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności zarówno Z. S. jak i jej syn Ł. złożyli dwa odrębne wnioski o wpis do ewidencji producentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje : Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269z późn. zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga jest zasadna. W sprawie zasadnicze znaczenie ma kwestia wznowienia postępowania administracyjnego przez organ. Jest to instytucja uregulowana w art. 145 § 1 Kpa, umożliwiająca odstępstwo od obowiązującej w prawie administracyjnym zasady trwałości decyzji ostatecznych. Z akt wynika, że organ administracyjny wznowił postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa w sprawie odmowy przyznania Z. S. płatności bezpośrednich za rok 2004, zakończonej decyzją ostateczną Kierownika Biura Powiatu M. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...]. Powyższy artykuł zezwala na wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Taką nową okolicznością miało być oświadczenie złożone w dniu 6 czerwca 2006r. przez Z. S., iż w 2004r. i 2005r. nie uprawiała działki nr [...] położonej w powiecie m., gminie B. i obrębie Ł. o powierzchni rolnej 20,25 ha. W wyniku wznowienia zapadła w dniu 9 lutego 2007r., decyzja Kierownika Biura Powiatu M. Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji, nr [...] o uchyleniu decyzji nr [...] z dnia [...]. o przyznaniu Z. S. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz odmowie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2005. Powyższą decyzję utrzymał w mocy Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...]., nr [...]. Zdaniem Sądu, Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie zbadał zarzutu odwołania strony odnośnie okoliczności, że organowi I instancji znany był fakt niegospodarowania przez skarżącą na przedmiotowej działce już w 2004r., poprzez złożenie porozumienia między nią a jej synem razem z wnioskiem o wskazane płatności. Organ II instancji nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania wyjaśniającego, naruszając art. 7 i art. 77 § 1 Kpa, bowiem zgodnie z nimi, organ administracji zobowiązany jest stać na straży praworządności i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ustalenie, czy oświadczenie złożone przez stronę w dniu 6 czerwca 2006r., iż w 2004r. i 2005r. nie uprawiała działki nr [...] jest w kontekście art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, nową okolicznością faktyczną, istniejącą w dniu wydania decyzji (podlegającej wznowieniu), która nie była znana organowi jest konieczne w celu dokonania należytej oceny prawidłowości wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją administracyjną przez Kierownika Biura Powiatu Myśliborskiego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Pojawienie się nowych dowodów lub okoliczności faktycznych ma podstawowe znaczenie dla wznowienia postępowania, co oznacza, że zostały one po raz pierwszy zgłoszone przez stronę lub zostały odkryte przez organ administracyjny po wydaniu decyzji. Nie ma przy tym znaczenia, czy wcześniejsze nieujawnienie tych okoliczności czy dowodów wynikało z niewłaściwie prowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego, czy też z zamierzonego nieujawnienia ich przez stronę. Nie można zatem wznowić postępowania, gdy okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy byłyby znane organowi wcześniej, gdyż wówczas organ dokonałby ponownie odmiennej oceny zgromadzonego materiału dowodowego po wydaniu decyzji, którą jest związany. Rozważania organu dotyczące możliwości przyznania skarżącej przedmiotowych dopłat są przedwczesne wobec niewyjaśnienia kwestii związanych z dopuszczalnością wznowienia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego, przedwczesne jest także ustosunkowanie się przez Sąd do zarzutów skargi wymienionych w pkt od 6 do 9. Zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 10 Kpa przez organ jest bezzasadny, bowiem organ wysyłał stronie zawiadomienia o możliwości zaznajomienia się z zebranym materiałem dowodowym. Zauważyć należy, iż zarówno organ I i II instancji nie przykładają należytej staranności przy formułowaniu postawy prawnej wydawanych przez siebie decyzji. Powyższe, choć nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy winno być wyeliminowane. Nie ma potrzeby wykazywania w podstawie prawnej tych decyzji przepisów (np. art. 336 Kc, § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ), które nie stanowią podstawy prawnej do wydania decyzji. Organ może je przytoczyć w uzasadnieniu decyzji w celu wykazania prawidłowości swoich rozważań w sprawie. Organ w podstawie prawnej decyzji powołał art. 104 Kpa, pomijając art. 151 Kpa, który stanowi rzeczywistą podstawę procesową do wydania decyzji po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego. Również nazwy aktów prawnych winny być wskazane przez organ w prawidłowym brzmieniu, podobnie jak precyzyjne winno być powołanie się na odpowiednie paragrafy i ustępy konkretnych przepisów w podstawie prawnej przedmiotowych decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa kierując się wyżej podanymi wskazówkami, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego ustosunkuje się do okoliczności związanych ze wznowieniem postępowania administracyjnego i podejmie stosowne dalsze działania w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.