I SA/Sz 333/10

PostanowienieWSA w Szczecinie2010-06-02

Skład orzekający: Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie wykazała przesłanek określonych w art. 61 § 1 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo akcentowanie trudnej sytuacji finansowej nie jest równoważne z tymi przesłankami, a ograniczenia w egzekucji administracyjnej gwarantują zachowanie warunków wystarczających do egzystencji.
Stan faktyczny
A. W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe. W ramach skargi złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na swoją trudną sytuację finansową, samotne wychowywanie dziecka, zobowiązania kredytowe i bieżące wydatki. Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za X, XI, XII 2005r.oraz z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za XII 2004 r. i kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za X, XI, XII 2005r. oraz z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za XII 2004 r. i kosztów egzekucyjnych, A. W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż sytuacja finansowa w której się znalazła na skutek wydanych decyzji niesie za sobą zagrożenie fundamentalnych źródeł warunkujących egzystencję jej osoby i jej najbliższych, pozostających na jej utrzymaniu. Wnioskodawczyni wskazała, że jest osobą rozwiedzioną, samotnie wychowującą dziecko (syna lat 17), mieszka w lokalu na nabycie którego udzielono jej kredytu do roku 30 maja 2024, jeździ samochodem marki [...] rocznik 2005, na zakup którego zaciągnęła kredyt do 15 kwietnia 2010 r. Nadto A. W. wskazała, iż korzysta z przyznanej przez Bank linii debetowej w kwocie [...] zł. Obecnie pracuje jako księgowa na ½ etatu w Ośrodku Adopcyjno-Opiekuńczym i prowadzi samodzielną działalność gospodarczą w postaci świadczenia usług księgowych. Według oświadczenia wnioskodawczyni, średni dochód netto ze stosunku pracy i działalności gospodarczej wynosi [...] zł. Nadto otrzymuje alimenty w wysokości [...] zł. Powyższe nie wystarcza jednak na pokrycie zaciągniętych zobowiązań i wydatków dnia codziennego. W trudniejszych momentach pomagają jej rodzice. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. Twierdzenia skarżącej powinny być przy tym poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej, np.: odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu skarżąca, nie wykazała okoliczności, wymienionych w art. 61 § 1 p.p.s.a., warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie. Wskazać w tym miejscu wypada, iż samo akcentowanie trudnej sytuacji finansowej nie może być uznane za równoważne z powołaniem się na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest oczywiste, że zapłata zaległości podatkowej ze swej istoty powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego". Jednakże "uszczerbek finansowy" ponoszony przez stronę przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znaczny - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zwrócić przy tym wypada uwagę na fakt istnienia ograniczeń w prowadzeniu egzekucji administracyjnej (por. art. 8-10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Ograniczenia te gwarantują zachowanie zobowiązanemu i jego rodzinie warunków wystarczających, według ustawodawcy do humanitarnej egzystencji - choć niewątpliwie w gorszych standardach niż przed wszczęciem egzekucji. Pogorszenie jednak warunków egzystencji to jeszcze nie powód aby wstrzymywać wykonanie ostatecznej decyzji administracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2005 roku, sygn. akt II GZ 111/05, niepubl.). Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło