I SA/Sz 342/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia W S A – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] uchylającą decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. i umarzającą postępowanie w sprawie. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Skarżący A. i M. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę z dnia 22 kwietnia 2005 r. na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] uchylającą decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. i umarzającą postępowanie w sprawie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 24 marca 2006 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie odmówiła przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 14 kwietnia 2006 r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie należnego wpisu w kwocie [...]. W wezwaniu zawarto pouczenie, iż nieusunięcie wskazanych braków w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika ze zwróconej przez pocztę przesyłki zawierającej ww. pismo, zostało ono złożone w dniu 18 kwietnia 2006 r. na okres siedmiu dni w placówce pocztowej w K., z powodu nieobecności adresata, a zawiadomienie (awizo) o złożeniu tego pisma w placówce pocztowej, zostało umieszczone w tym samym dniu w skrzynce pocztowej. Ponowne zawiadomienie (awizo) o przesyłce zostało umieszczone w skrzynce pocztowej w dniu 26 kwietnia 2006 r., jednak przesyłka ta nie została w terminie dni siedmiu odebrana, dlatego też w dniu 5 maja 2006 r. poczta przesyłkę, jako niepodjętą w terminie, zwróciła do Sądu. Powyższy, zastępczy sposób doręczenia przesyłki, zastosowany wobec niemożności jej doręczenia adresatowi w sposób określony w przepisie art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodny jest z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. o sygn. akt P 13/05, w którym Trybunał stwierdził, że przepis art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 38, poz. 268). Tak więc, skarżący powinni byli w terminie siedmiu dni, licząc od dnia ostatniego wezwania (26 kwietnia 2006 r.), uzupełnić braki formalne pisma, tj. do dnia 3 maja 2006 r., który to dzień był jednak dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy, wobec tego – zgodnie z przepisem art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nastąpiło przesunięcie tego terminu na dzień po dniu wolnym, tj. do 4 maja 2006 r., w którym to terminie skarżący opłaty nie wnieśli. W tej sytuacji, na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.