I SA/Sz 350/15
WyrokWSA w Szczecinie2015-07-02
Skład orzekający: Alicja Polańska, Marzena Kowalewska, Elżbieta Woźniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na której prowadzony jest pole namiotowe, powinna być ustalana na podstawie deklaracji właściciela czy na podstawie przepisów prawa miejscowego określających minimalną pojemność pojemników i częstotliwość wywozu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy prawidłowo określiły wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stosując przepisy prawa miejscowego dotyczące minimalnej pojemności pojemników i częstotliwości wywozu, nawet jeśli właściciel nieruchomości zadeklarował inne wartości. Właściciel nieruchomości nie zaskarżył uchwał ustalających regulamin i stawki opłat, co oznacza, że jest związany ich postanowieniami. Zarzut naruszenia art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach uznano za nieuzasadniony, ponieważ wątpliwości organu co do danych w deklaracji były uzasadnione w świetle obowiązujących przepisów.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lipiec i sierpień 2014 r. dla nieruchomości w gminie R., na której prowadzony jest pole namiotowe. Właściciel nieruchomości złożył deklarację, wskazując na mniejszą ilość odpadów i mniejsze pojemniki niż przyjęto w decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę właściciela.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lipiec i sierpień 2014 r. oddala skargę.
Zaskarżoną decyzją z dnia 19 stycznia 2015 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2012r., poz. 749, ze zm., zwanej dalej: "O.p.") oraz art. 2 ust. 1 pkt 4 i ust. 3, art. 4 ust. 2 pkt 2 i 3, art. 5 ust. 1, art. 6c, art. 6h, art. 6i, art. 6j ust. 3, art. 6k ust. 1 pkt 2, art. 6m, art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012r., poz. 391, ze zm., zwanej dalej: "u.u.p.c.g."), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta R. określającą G. S. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lipiec 2014 r. w kwocie [...] zł i sierpień 2014 r. w kwocie [...] zł, dla nieruchomości położonej w miejscowości N., ul. [...] .
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z akt sprawy wynika, co następuje.
G. S. w złożonej do organu w dniu 5 czerwca 2014 r. deklaracji
o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wskazała na nieruchomość w N., przy ul. [...] , na której prowadzone jest pole namiotowe o powierzchni [...] m2. Oświadczyła, że na terenie ww. nieruchomości odpady będą zbierane w sposób selektywny, nieruchomość nie posiada własnego ujęcia wody, jest podłączona do sieci wodociągowej. Zadeklarowała na miesiące lipiec sierpień 2014 r. pojemnik o pojemności 120 l i 18 wywozów odpadów komunalnych, po [...] zł każdy.
W odpowiedzi na wezwanie organu G. S. wyjaśniła, m.in. że zadeklarowana wielkość i częstotliwość wywozu odpadów są adekwatne do ilości generowanych odpadów.
Decyzją z dnia 29 sierpnia 2014 r., wydaną m.in. na podstawie §1 ust. 1 uchwały Rady Gminy w R.u nr XLVI/348/13 z dnia 29 listopada 2013 r. w sprawie określenia stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego Nr 96, poz. 4466) Wójt Gminy R. określił G. S. wysokość opłaty za gospodarowanie opłatami komunalnymi za lipiec 2014 r. w kwocie [...] zł i za sierpień 2014 r. w kwocie [...] zł dla ww. nieruchomości. Organ pierwszej instancji przyjął jako podstawę określenia opłaty za każdy miesiąc dwa pojemniki o pojemności 240 l, od którego obowiązująca stawka wynosiła [...] zł, przyjmując zgodnie z regulaminem częstotliwość wywozu dwa razy w tygodniu.
W odwołaniu od decyzji, zobowiązana wniosła o wnikliwe rozpatrzenie sprawy, uchylenie decyzji oraz "pozostawienie w mocy" deklaracji złożonej w dniu 5 czerwca 2014 r.
Zobowiązana wyjaśniła, że stosowną deklaracje złożyła a w jej ocenie wszystkie dane w deklaracji są prawdziwe, łatwe do weryfikacji i nie powinny budzić żadnych wątpliwości. Dalej, wskazując na regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy R. wprowadzony uchwałą nr XLVI/13 wskazała, że w jej ocenie uchwałodawca nie uwzględnił tak istotnego czynnika jak wielkość obiektu. Zdaniem odwołującej, w przypadku jej obiektu, wymagane opłaty za wywóz odpadów trzykrotnie przekraczają stan faktyczny, czego potwierdzeniem miały być zestawienia, które dołączyła do odwołania. Wraz z odwołaniem przedłożyła dodatkowo treść wyjaśnień kierowanych uprzednio do organu pierwszej instancji, w których podniosła, że wymagane wielkości pojemników są przeszacowane, a przyjęte w regulaminie kryteria doboru pojemników są w jej ocenie niewłaściwe. W ocenie G. S., wystarczający dla posiadanej nieruchomości jest jeden pojemnik o pojemności 120 l, z 9 wywozami w miesiącu, co oznacza, że wysokość opłaty za każdy miesiąc powinna wynosić [...] zł ([...] zł od pojemnika), a nie, jak określił organ, [...] zł.
Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśnił, że przedmiotowa opłata stanowi należność publicznoprawną, co powoduje, że o jej wysokości przesądzają przepisy prawa. Przedstawił stan faktyczny sprawy i przywołał przepisy regulujące odbieranie przez gminę przepisów komunalnych, w tym art. 6c ust. 2 u.u.p.c.g., uchwałę Rada Gminy w R.u regulującą kwestie odbierania przez gminę odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych, na których powstają odpady (uchwała z dnia 22 lutego 2013r. Nr XXXV/277/13 w sprawie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, Dz.Urz. W. Zach. poz. 1530 z 2013r.). Wskazał również na przepisy prawa regulujące wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, tj. m.in. 6j ust. 3 i art. 4 ust. 2 pkt 2 i 3 u.u.p.c.g. oraz uchwałę nr XXXVII/293/13 Rady Gminy R. z dnia 10 kwietnia 2013 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy R. (Dz. Urz. Woj. Zach. Z 2013 r. poz. 2508). Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że wysokość opłaty oblicza właściciel nieruchomości w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ( art. 6m u.u.p.c.g.) oraz że jeśli organ gminy uzna, że opłata jest obliczona niezgodnie z przepisami, wydaje decyzję określającą wysokość opłaty (art. 6o u.u.p.c.g.).
W skierowanej do sądu skardze na opisaną wyżej decyzję, skarżąca wniosła
o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W uzasadnieniu, powołując się na art. 6o u.u.p.c.g., skarżąca zwróciła uwagę, że w przepisie tym wskazano, że wójt określa w drodze decyzji wysokość opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. W ocenie skarżącej, przepis ten nie wyklucza określenia tejże wysokości opłaty w oparciu o inne wskazania niż "uzasadnione szacunki", zwłaszcza wtedy, gdy te wskazania są realne, miarodajne i łatwe do zweryfikowania. Wskazała dalej, że w przeciwieństwie do "innych obiektów o podobnym charakterze", na terenie nieruchomości skarżącej nie ma punktów handlowych czy gastronomicznych, ani specjalnych miejsc do przygotowywania posiłków przez gości, co mogłoby generować większe ilości odpadów.
Skarżąca zarzuciła brak odniesienia się organu odwoławczego do odwołania skarżącej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do ww. zarzutu, organ zwrócił uwagę, że w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił stronie, iż decyzja określająca wysokość opłaty jest wydawana zgodnie z przepisami normującymi wysokość opłaty, w tym przepisami prawa miejscowego oraz że przepisy wyraźnie normują jakie kryteria uwzględniane są przy obliczaniu opłaty, organ nie może z ich pominięciem dokonywać szacunków, czy realnej ilości odpadów.
Na rozprawie skarżąca oświadczyła, że nie skarżyła uchwały Rady Gminy
w przedmiocie wzoru deklaracji, wysokości opłaty i regulaminu utrzymania czystości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu przez Sąd.
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz.270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." - sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji skargę należało oddalić, Sąd nie znalazł bowiem podstaw do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie to wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub procesowego, uzasadniającym uchylenie decyzji.
Przedmiotem sporu w sprawie jest wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lipiec i sierpień 2014 r. od nieruchomości skarżącej o powierzchni [...] m2, położonej się w miejscowości N. (gmina R.), na której skarżąca prowadzi pole namiotowe.
Pomimo złożonej deklaracji, organ określił wysokość opłaty z zastosowaniem przepisów prawa miejscowego, natomiast w ocenie skarżącej organ powinien w oparciu o przepis art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2012r., poz. 391, ze zm., zwana dalej "u.u.p.c.g.") określić wysokość przedmiotowej opłaty w oparciu o przedstawione przez nią "uzasadnione szacunki".
Badane w niniejszej sprawie zagadnienie reguluje u.u.p.c.g w brzmieniu obowiązującym w 2014 roku oraz wskazane niżej przepisy prawa miejscowego obowiązujące w 2014 roku na terenie Gminy R.
Mając na wstępie istotę sporu zaznaczyć trzeba, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w brzmieniu nadanym przepisami ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 897), obowiązującym od 1 stycznia 2012 r., wywoływała wątpliwości w zakresie zgodności niektórych jej uregulowań z normami Konstytucji. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. K 17/12 Trybunał Konstytucyjny orzekł m. in. w punkcie 3 i 4 sentencji, że: art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach są zgodne z art. 2 Konstytucji; art. 6h i art. 6m ust. 1 w związku z art. 2 ust. 3 powołanej ustawy są zgodne z art. 2 Konstytucji.
Przechodząc do oceny legalności kontrolowanej decyzji należy przypomnieć, że zgodnie z art. 6h u.u.p.c.g., właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c (a więc nieruchomości, w stosunku do których gminy organizują odbieranie odpadów od ich właścicieli - z mocy ustawy (ust. 1) i na podstawie uchwały (ust. 2), są zobowiązani do ponoszenia na rzecz gminy, na terenie której położone są ich nieruchomości, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie zaś z art. 6m u.u.p.c.g. właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do właściwego organu gminy, deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych oraz składania nowych deklaracji w razie zaistnienia zmian danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdeklarowana w deklaracji opłata jest uiszczana w trybie i na zasadach określonych w uchwale rady gminy, o której mowa w art. 6I u.u.p.c.g. A zatem, to na właścicielu nieruchomości spoczywa obowiązek złożenia do właściwego organu deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Stosownie do art. 6i pkt. 2) u.u.c.p.g. obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje: w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne.
Z kolei zgodnie z art. 6j ust. 3 u.u.c.p.g. w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2.
Stosownie zaś do art. 6k ust. 1 pkt. 2 u.u.c.p.g. rada gminy, w drodze uchwały: ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności.
Wskazać również trzeba, iż opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do uiszczania których na rzecz gminy lub ich związków obowiązani są właściciele nieruchomości, są daninami publicznymi o niepodatkowym charakterze. Zgodnie z art. 6q u.u.p.c.g. w sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Ponadto zacytowana wyżej treść art. 6o u.u.p.c.g., wskazuje, że decyzja określająca wysokość opłaty ma charakter deklaratywny. Treść przepisu odpowiada częściowo treści art. 21 § 3 w związku z art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej, według którego w razie niezłożenia deklaracji, bądź też stwierdzenia, że wysokość zobowiązania jest inna niż wynikająca z deklaracji organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Z art. 6m ust. 1 ustawy wynika, że deklarację o wysokości opłaty należy składać w odniesieniu do danej nieruchomości.
Zgodnie z art. 6o u.u.p.c.g. w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.
Wskazać także należy na obowiązujące w 2014 roku przepisy prawa miejscowego.
I tak, uchwałą nr XXXVII/293/13 z dnia 10 kwietnia 2013 r. ( Dz.Urz. Woj. Zach. z 2013 r. poz. 2508) wydaną na podstawie art. 4 ust. 1 i 3 ustawy Rada Gminy R. ustaliła "Regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy R.". W treści postanowień ww. regulaminu przewidziano, m.in., że odpady komunalne należy gromadzić w workach, pojemnikach lub kontenerach o minimalnej pojemności, uwzględniającej następujące normy: dla kempingów, pól namiotowych, obozowisk 2 l na każde 10 m2 powierzchni całkowitej, jednak co najmniej dwa pojemniki 240 l na obiekt (§8 ust. 2 pkt 16). Wskazano także na częstotliwość pozbywania się odpadów z pól namiotowych – dwa razy w tygodniu (§ 4 ust. 1 w związku z §8 ust. 2 pkt 16). Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że w przepisie art. 4 ust. 2 pkt 2 u.u.p.c.g. wskazano wprost, że regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości porządku na terenie gminy dotyczące, m.in. rodzaju i minimalnej pojemności pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych pojemników i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu:
a) średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach,
b) liczby osób korzystających z tych pojemników.
Z kolei uchwałą nr XLVI/348/13 z dnia 29 listopada 2013 r. w sprawie ustalenia wysokości stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawek opłaty za pojemnik o określonej pojemności (Dz.Urz. Woj. Zach. z 2013 r. poz. 4466 ze zm.) wydaną na podstawie art. 6k ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 6k ust. 3 u.u.c.p.g. Rada Gminy R. uchwaliła ( §4 uchwały), że w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby pojemników (obliczona zgodnie z regulaminem utrzymania czystości i porządku na terenie gminy R.) z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w § 6 niniejszej uchwały. Z kolei w §6 ust. 2 tej uchwały przewidziano, że ustala się stawkę opłaty za opróżnienie pojemnika od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne o powierzchni 240 l w wysokości 30 zł, jeżeli odpady są zbierane i odbierane w sposób selektywny.
Mając na uwadze przedstawiony wyżej stan prawny oraz uwzględniając okoliczność posiadania przez skarżącą pola namiotowego o powierzchni [...] m2 położonego na terenie gminy R., należy stwierdzić, że prawidłowo organy określiły wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lipiec i sierpień 2014 roku w wysokości [...] zł za każdy miesiąc, przyjmując jako podstawę naliczenia opłaty dwa pojemniki o pojemności 240 l, z częstotliwością wywozu 2 razy w tygodniu, od którego to wywozu należna opłata wynosi [...] zł. Sąd zwraca uwagę, że przyjęte przez Gminę R. w ww. regulaminie rodzaje i minimalna pojemność pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na nieruchomościach, stosownie do art. 4 ust. 2 pkt 2 u.u.p.c.g. uwzględniają, m.in., średnią ilość odpadów komunalnych. Z tego powodu, wbrew twierdzeniom skargi należy uznać zarzut naruszenia art. 6o u.u.p.c.g. za nieuzasadniony. Bezspornie wobec powyższego wątpliwości organu co do danych zawartych w deklaracji miały charakter uzasadnionych.
Podkreślić jeszcze należy, że stosownie do przywołanego wyżej art. 4 ust. 2 pkt 2 u.u.c.p.g., przyjęty za podstawę określenia wielkości opłaty ww. regulamin, który jest aktem prawa miejscowego (art. 4 ust. 1 u.u.p.c.g.) określa wymagania dotyczące rodzaju i minimalnej pojemności pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych pojemników i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu średniej ilości wytwarzanych odpadów komunalnych. Skoro skarżąca nie zaskarżyła uchwały ustalającej ww. regulamin, nie może oczekiwać, że organ uwzględni dokonane przez nią szacunkowe ilości odpadów wytwarzanych w prowadzonym przez skarżącą polu namiotowym w N., z pominięciem obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, w tym prawa miejscowego.
Zdaniem Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że organ pierwszej instancji dokonał prawidłowego wyliczenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla wskazanej w decyzji nieruchomości, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji, a co zaakceptował organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu, nie doszło też w sprawie do naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazany przepis wskazuje, że decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 210 § 1 pkt 6 O.p.) oraz że uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa (art. 210 § 4 O.p.). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej zarzutów odwołania co do nieuwzględnienia przedstawionych przez skarżącą szacunków (zestawienie terminów odbioru odpadów), niewątpliwie jest zbyt lakoniczne, narusza art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 O.p., stwierdzić należy jednak, że uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, co wyklucza dopuszczalność uchylenia zaskarżonej decyzji.
Reasumując, stwierdzić należy, że kontrolowana decyzja nie uchybia prawu
w sposób mający lub mogący mieć wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 151 p.p.s.a. dało podstawę do oddalenia skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło