I SA/Sz 354/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa (spr.),, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r., na podstawie przepisu art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 poz. 60 z 2005 r. ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Sz. stwierdził, że wniesione przez M. S. w dniu 29 stycznia 2010 r. odwołania od decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Sz. z dnia [...] r. ustalające podatnikowi zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r., od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Sz. decyzją z [...] r. ustalił M. S. zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r. informując podatnika o trybie i terminie wniesienia odwołania. Wskazana decyzja została doręczona w trybie przepisu art. 150 § 2 ordynacji podatkowej pełnomocnikowi podatnika przez skierowanie jej drogą pocztową 3 grudnia 2009 r. Pełnomocnik skierowanej do niego przesyłki nie podjął, mimo dwukrotnego jej awizowania w dniach 4 i 14 grudnia 2009 r. W dniu 19 grudnia 2009 roku przesyłka została zwrócona nadawcy, zatem za dzień skutecznego doręczenia decyzji zgodnie z powołanym przepisem art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej należało uznać 18 grudnia 2009 r. Mając na uwadze treść art. 223 § 2 ordynacji podatkowej, ostatnim dniem do złożenia odwołania był dzień 4 stycznia 2010 r. Podatnik odwołanie złożył w Urzędzie Pocztowym 25 stycznia 2010 r. co skutkowało zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej złożeniem odwołania z uchybieniem 14 dniowego terminu do jego wniesienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, M. S. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia z powodu naruszenia prawa i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi podatkowemu. W uzasadnieniu skargi podatnik wskazał, że decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe za 2003 rok została skierowana do osoby, która nie była już jego pełnomocnikiem (wypowiedzenie pełnomocnictwa nastąpiło 15 grudnia 2009 r.) w tym pełnomocnikiem do doręczeń, a uznanie doręczenia zastępczego za skuteczne w dniu 18 grudnia 2009 r. jest sprzeczne z przepisami postępowania cywilnego i kodeksu cywilnego a zwłaszcza z przepisami rozporządzenia wydanego w sprawie doręczenia przesyłek pocztowych. Zdaniem skarżącego, warunkiem koniecznym skutecznego doręczenia pisma przez awizo jest to, by data odebrania pisma przez adresata nastąpiła w terminie zakreślonym w zawiadomieniu lub data, w której upłynął zakreślony termin, tj. siódmy dzień powtórnego pozostawienia pisma w pocztowej placówce oddawczej. W kontekście doręczenia decyzji pełnomocnikowi, skarżący przywołał pogląd orzecznictwa (postanowienie SN z 2 lipca 2002 r. sygn. akt I PZ 58/02), że "doręczenie odpisu wyroku sądu I instancji z uzasadnieniem byłemu pełnomocnikowi strony po zawiadomieniu sądu przez mocodawcę o wypowiedzeniu pełnomocnictwa jest nieskuteczne i nie powoduje rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia apelacji". Wskazując na orzeczenie SN z 10 sierpnia 2000 r. IV CKN 1026/2000 i NSA z 18 lipca 2006 r. sygn. akt II FZ 346/2006, podkreślając, że skuteczne doręczenie zastępcze następuję w przypadku nieodebrania pisma z upływem 7 dni liczonych od powtórnego awizowania przesyłki, skarżący odnosząc to, do faktu, że w stanie faktycznym sprawy drugie awizo miało miejsce 14 grudnia 2009 r., wywiódł, że ewentualnie organ podatkowy mógłby przyjąć dzień 21 grudnia 2009 r. za dzień skutecznego doręczenia przesyłki, a w tym dniu Dyrektor Izby Skarbowej powziął informacje o wypowiedzeniu przez skarżącego pełnomocnictwa D. K. w dniu 15 grudnia 2009 r. Skarżący nadto wskazał, że adnotacje doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nie spełniają wymogu art. 151 § 1a ordynacji podatkowej, a nadto, awizo nie mogło być złożone w pocztowej skrzynce oddawczej albowiem takowych pod adresem ul. [...] w Sz. nie zamontowało. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Sz., polemizując z zarzutami skargi, przywołując argumenty dotyczące doręczenia oparte na analizie przepisów Ordynacji podatkowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna a Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenie, że wydane postanowienie narusza przepisy prawa w zakresie wskazanym w skardze. Ustosunkowując się do postawionych w uzasadnieniu skargi zarzutów, należy podkreślić, że doręczenie skarżącemu decyzji z [...] r. przez organ podatkowy I instancji następowało w trakcie postępowania podatkowego uregulowanego przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, które zawierają regulacje dotyczącą trybu doręczenia pism stronom i uczestnikom postępowania – Dział IV. Postępowanie podatkowe, Rozdział 5. Doręczenia. Zgodnie z postanowieniami przepisów art. 144 i art. 145 § 2 cyt. ustawy, organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów a gdy strona działa przez pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W toczącym się postępowaniu podatkowym, skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika, któremu cofnął pełnomocnictwo pismem, doręczonym organowi podatkowemu 21 grudnia 2009 r. Przepis art. 150 ordynacji podatkowej stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w miejscu zamieszkania adresata, miejscu pracy adresata, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej, gdy pismo doręczone jest pocztą, a adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej, w tym powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub, umieszcza się w oddawczej skrytce pocztowej a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w § 1 (14 dni), a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W stanie faktycznym sprawy organ podatkowy podjął bezskuteczną próbę doręczenia decyzji z [...] r. przez swojego pracownika (- notatka K.315 akt administracyjnych), a następnie przez pocztę. 19 grudnia 2009 r. przesyłka została zwrócona przez pocztę nadawcy, po 14 dniowym przechowywaniu przesyłki w placówce pocztowej i dwukrotnym jej awizowaniu. Zdaniem Sądu, uznanie przez organ odwoławczy doręczenia decyzji z 3 grudnia 2009 r. w trybie art. 150 ordynacji podatkowej za skuteczne, nie narusza prawa, i w konsekwencji uzasadnia stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Taką ocenę uzasadniają ustalenia co do trybu postępowania organu w zakresie doręczenia decyzji i to, że zawiadomienie organu o odwołaniu pełnomocnika przez skarżącego, nastąpiło, po doręczeniu pełnomocnikowi pisma zgodnie z cytowanym przepisem ordynacji podatkowej. Dlatego nie trafne są zarzuty skargi, że doręczenie decyzji nastąpiło osobie nieupoważnionej. Jak wynika z niekwestionowanych przez skarżącego ustaleń, odwołanie pełnomocnika D. K. zostało doręczone organowi podatkowemu 21 grudnia 2009 r. tj. po doręczeniu decyzji w trybie art. 150 ordynacji podatkowej co nastąpiło 18 grudnia 2009 r. Wbrew twierdzeniom skarżącego, doręczenie zastępcze zostało dokonane zgodnie z regulacją art. 150 ordynacji podatkowej, skoro mimo dwukrotnego awizowania przesyłki, nie została ona podjęta w okresie 14 dniowego przechowywania jej w placówce pocztowej. Przywołane poglądy orzecznictwa Sądu Najwyższego Naczelnego Sądu Administracyjnego i zarzuty dotyczące dwukrotnego awizowania przesyłki, skarżący odnosi do doręczenia, osobie która nie była już wg. jego oceny pełnomocnikiem oraz stawia tezę, że dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym upłynął 7 dniowy termin od daty drugiego awiza. Zdaniem Sądu, doręczenie przesyłki w dniu 4 grudnia 2009 r. i nie nastąpiło z powodu nieobecności pełnomocnika w miejscu pracy. W tym terminie i 14 grudnia 2009 r. doręczyciel zostawił awizo, odnotowując na karcie potwierdzenia odbioru jego pozostawienie w "skrzynce oddawczej" Przepis art. 150 ordynacji podatkowej w § 2 zdanie końcowe stanowi, że za termin doręczenia pisma uznaje się ostatni dzień terminu wymienionego w § 1 tego artykułu. Skoro w sprawie nie budzi wątpliwości, że przesyłka, została zwrócone nadawcy przez pocztę po upływie terminu przechowywania, zarzuty skarżącego dotyczące zasadności uznania za termin doręczenia zastępczego, innego terminu niż wynikający z cytowanego przepisu należy uznać za niezasadne. Również zarzut błędnego wypełnienia przez doręczyciela "zwrotki" przez wpisanie jako miejsca pozostawienie awiza w "skrzynce oddawczej" albowiem takowych w budynku przy ul. [...] w Sz. nie zamontowano, nie zasługuje na uwzględnienie Skarżący poza oświadczeniem, nie przedstawił żadnego dowodu potwierdzającego fakt, nie zamontowania skrzynek odbiorczych pod wskazanym adresem. Zdaniem Sądu, należy mieć na uwadze, że pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu podatkowym była osoba prowadząca Kancelarię Podatkową, i pod adresem prowadzone było biuro. Dlatego trudno zaakceptować możliwość nie korzystania przez Kancelarię ze skrzynki oddawczej, chyba że było ono czynne w takich godzinach, że doręczenie korespondencji było możliwe w czasie pracy doręczycieli. Skoro skarżący, wywodząc z tego zarzutu tak daleko idące wnioski nie uprawdopodobnił, że awiza nie zostały pozostawione w miejscach wskazanych w przepisie art. 150 ordynacji podatkowej, Sąd uznał stanowiony zarzut za bezpodstawny. Dla oceny zasadności zarzutów skarżącego dotyczących nieprawidłowości w doręczaniu pełnomocnikowi decyzji z [...] r., należy mieć na uwadze treść notatki pracownika organu podatkowego, który podjął próbę doręczenia decyzji w dniu [...] r. oraz fakt, że kolejnym pełnomocnikiem skarżącego ustanowionym 15 stycznia 2010 r., została osoba pracująca w Kancelarii Podatkowej mającej siedzibę w Sz. przy ul. [...], która odmówiła przyjęcia decyzji. Zachowanie pełnomocników polegające na nieodebraniu przesyłki należy ocenić jako nieprofesjonalne. Uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów postępowania, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.