I SA/Sz 354/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędzia WSA Ewa Wojtysiak Protokolant starszy sekretarz sądowy [...] po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 października 2019 r. sprawy ze skargi P. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. oraz nadpłaty w tym podatku oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddziałowi w P., uchyliło decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2018 r. nr [...]; [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2008, określenia tego zobowiązania w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty związane jest ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego, stwierdzenia nadpłaty za ten rok w wysokości [...] zł i odmowy stwierdzenia nadpłaty w wysokości [...] zł: - określiło wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2007 r. w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty związane jest ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego: za budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej za: styczeń – [...] zł x 2% = [...] zł; luty – [...] zł x 2% = [...] zł; marzec – [...] zł x 2% = [...] zł; kwiecień – [...] zł x 2% = [...] zł; maj - sierpień – [...] zł x 2% = [...] zł; wrzesień – [...] zł x 2% = [...] zł; październik – [...] zł x 2% = [...] zł; listopad – [...] zł x 2% = [...] zł; grudzień – [...] zł x 2% = [...] zł; - stwierdziło nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2008 r. w wysokości [...] zł; - odmówiło stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...]zł; - w pozostałym zakresie utrzymuje decyzję w mocy. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy. W. Spółka z o. o. następnie P. S. [...] Spółka z o. o., a obecnie P. Spółka z o. o. (dalej: "Spółka", "Strona", "Skarżąca") za 2018 r. składała deklaracje (korekty) na podatek od nieruchomości, w których zadeklarowała podatek: - od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. [...] m2; - od budynków mieszkalnych o pow. [...] m2; - od budynków związanych z działalnością gospodarczą o pow. [...] m2; oraz od budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości według korekty z dnia [...] stycznia 2009 r. [...] zł, co dało podatek w łącznej kwocie [...]zł. W dniu [...] stycznia 2013 r. Spółka złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008 – 2012 oraz o zwrot nadpłaty za 2008 r. w wysokości [...] zł, przy czym kwota ta stanowiła różnicę pomiędzy wyliczoną przez podatnika nadpłatą, a niedoszacowaniem, po rozliczeniu kwota dotycząca nadpłaty według wniosku, wynosiła ostatecznie [...] zł. Podstawą żądania Strony było: 1) wyłączenie z opodatkowania urządzeń i instalacji znajdujących się wewnątrz budynków; 2) wyłączenie z opodatkowania urządzeń niestanowiących budowli (przy wskazaniu, że budowlami są tylko części budowlane tych obiektów); 3) ujęcie w niewłaściwej wysokości wartości początkowej obiektów budowlanych w kategorii budowle; 4) ujęcie w niewłaściwej wysokości powierzchni obiektów budowlanych w kategorii budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W korekcie deklaracji na podarek od nieruchomości za 2008 r., zostały zgłoszone do opodatkowania: - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej [...] m2; - budynki mieszkalne [...] m2; - budynki związane z działalnością gospodarczą [...] m2; - budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej: I 2008 r. w kwocie [...]zł, II 2008 r. [...] zł, III 2008 r. [...] zł, IV 2008 r. [...] zł, V 2008 r. – VII 2008 r. [...] zł, IX 2008 r. [...] zł, X 2008 r. [...] zł, XI 2008 r. [...] zł, XII 2008 r. [...] zł. Łączna kwota podatku wyniosła [...] zł. W uzasadnieniu wniosku Strona wskazała, że przy wykorzystaniu podmiotu zewnętrznego przeprowadziła kompleksowy i szczegółowy audyt poprawności rozliczeń w zakresie podatku od nieruchomości. W wyniku przeprowadzonego audytu Spółka zdefiniowała następujące kwestie: 1. opodatkowania urządzeń technicznych, redukcyjnych, pomiarowych i instalacji znajdujących się wewnątrz murowanych budynków, wskazując, że dokonała wyceny infrastruktury towarzyszącej znajdującej się w wartości początkowej urządzeń stacji i wskazała, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w kategorii budowle nie powinny podlegać wartości urządzeń i instalacji zlokalizowanych wewnątrz murowanych budynków stacji. Równocześnie Strona wskazała, że pozostałe elementy takie jak ogrodzenie, oświetlenie, utwardzenie terenu itp. były dotychczas prawidłowo opodatkowane jako budowle. Szczegółowe wyliczenie nadpłaconego podatku od nieruchomości z powyższego tytułu wynosi [...] zł, (co zostało przedstawione w zestawieniu tabelarycznym na str. 5 wniosku); Spółka wskazała, że posiada stacje murowane, które omyłkowo opodatkowała w kategorii budowle zamiast w kategorii budynki. Szczegółowe wyliczenie należnego z tego tytułu podatku od nieruchomości za 2008 r. wynosi [...] zł i przedstawia tabela na str. 6 wniosku; 2. opodatkowania kontenerowych stacji redukcyjno-pomiarowych, punktów pomiarowych, punktów redukcyjno-pomiarowych, urządzeń technicznych i pomiarowych, wskazując, że posiada urządzenia, które nie będą stanowić obiektu budowlanego lub obiekt budowlany stanowić będzie wyłącznie ich część; w przypadku kontenerowych stacji redukcyjno-pomiarowych Spółka wyłączyła z opodatkowania jako budowli ich fundamenty; z wykorzystaniem profesjonalnego podmiotu zewnętrznego dokonała wyceny infrastruktury towarzyszącej i wyłączyła z opodatkowania urządzenia techniczne niespełniające definicji obiektu budowlanego. Szczegółowe wyliczenie nadpłaconego podatku od nieruchomości z powyższego tytułu wyniosło [...] zł, (co zostało przedstawione w zestawieniu tabelarycznym na str. 13-16 wniosku); w przypadku punktów pomiarowych, punktów redukcyjno-pomiarowych, urządzeń technicznych i pomiarowych, uznając je za urządzenia techniczne nie stanowiące budowli ani urządzeń budowlanych Spółka uznała, że nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, co stanowiło [...] zł nadpłaty (co zostało przedstawione w zestawieniu tabelarycznym na str. 19-22 wniosku); 3. ujęcia w niewłaściwej wysokości wartości początkowych poszczególnych obiektów. Spółka wskazała, iż w ramach audytu stwierdzono błędy w zadeklarowanej w 2008 r. podstawie opodatkowania budowli. Spółka wskazała, że w 2008 r. nie opodatkowała trzech budowli o łącznej wartości [...] zł: wiaty magazynowej, ul. [...] o wartości [...] zł, wiaty stalowej Spawalnia ul. [...] o wartości [...] zł, wiaty samochodowej ul. [...] o wartości [...] zł. Ponadto błędy rachunkowe wynikały najprawdopodobniej z pomyłki w sumowaniu wartości środków trwałych opodatkowanych w kategorii budowle. Łączna wartość nadpłaty z powyższego tytułu wyniosła [...] zł; Spółka przyjęła do opodatkowania środek trwały znajdujący się na terenie innej gminy oraz instalacje wbudowane w budynki (dotyczyło 2010 r. oraz 2010 - 2012); 4. błędnego opodatkowania budynków związanych z działalnością gospodarczą, wobec stwierdzenia w ramach audytu błędów rachunkowych wynikających najprawdopodobniej z pomyłki w sumowaniu powierzchni budynków. Spółka wskazała, że różnica w podstawie opodatkowania wynika z opodatkowania podatkiem od nieruchomości od budynków wiaty o pow. [...] m2 i nieopodatkowania budynków portierni o pow. [...] m2, budynku agregatu o pow. [...] m2, budynku aparatowni (jego części) o pow. [...] m2. Pozostała różnica, jak podała Spółka, stanowiła błąd rachunkowy, który najprawdopodobniej wyniknął z pomyłki w sumowaniu powierzchni opodatkowanych budynków. Szczegółowe wyliczenie nadpłaconego z tego tytułu podatku od nieruchomości za 2008 r. wyniosło [...] zł i zostało przedstawione w zestawieniu tabelarycznym na stronie 25 omawianego wniosku. Po uwzględnieniu zaokrągleń Spółka wniosła o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008 – 2012 oraz o jej zwrot w łącznej kwocie [...]zł. W zakresie 2008 r. kwota nadpłaty według rozliczenia poszczególnych punktów wniosku wyniosła [...] zł, zaś kwota niedopłaty według poszczególnych punktów wniosku wyniosła [...] zł. Strona wystąpiła zatem o stwierdzenie nadpłaty za rok 2008 w kwocie [...]zł. Organ I instancji wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez złożenie korekt deklaracji za lata 2008-2011 na odpowiednim druku wraz z załącznikami ZN-1/A, a także o nadesłanie dodatkowych dokumentów i wyjaśnień dotyczących nieruchomości objętych wnioskiem o nadpłatę. Spółka, wykonując wezwania organu, przedłożyła opinię techniczno-budowlaną w zakresie kwalifikacji stacji redukcyjno-pomiarowych sporządzoną przez rzeczoznawcą budowlanego dr inż. L. W. oraz podsumowanie audytu podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości przeprowadzonego przez firmę doradczą K. (w aktach podatkowych dotyczących 2007 r.). Złożyła także skorygowane załączniki ZN-1/A, wskazując jednocześnie, że nie ma możliwości wydzielenia powierzchni dla każdego z numerów ewidencyjnych budynków opisanych w zał. 19 (dot. budynków o nr ewid.[...], [...] położonych na działce [...] z obrębu [...]) z uwagi na funkcjonowanie obiektu jako jednej całości. W kwestii opodatkowania obiektów budowlanych, Spółka wyjaśniła, że: obiekt 2076-6 (dz. nr [...] obręb [...]) wiata magazynowa o nr [...] to budowla; obiekt [...] (dz. nr [...] z obrębu [...]) budynek wyburzony; obiekt [...]dz. nr [...] z obrębu [...]) niewykorzystywana wiata ze względów technicznych; obiekt [...] (dz. nr [...] z obrębu [...]) stacja kontenerowa to budowla; grunt przy ul. [...] nie był przedmiotem umowy dzierżawy. Umowa dotyczyła dwóch lokali użytkowych oraz garażu. Wskazała, iż omyłkowo nie opodatkowała nieruchomości Gminy Miasto S. będących w bezumownym posiadaniu. Stan prawny przedmiotowych nieruchomości został uregulowany w 2009 r. poprzez zawarcie umów dzierżawy i od 2010 r. są one zgłoszone do opodatkowania. Wskazała iż w 2008 r. zostało zawartych pięć umów udostępnienia gruntu, jednak z uwagi na brak danych dot. powierzchni i terminu zajęcia gruntów przedmiotowe nieruchomości nie były zgłoszone do opodatkowania. Wskazała 7 budynków, w których zlokalizowane były urządzenia stacji. Wyjaśniła, że ewidencja środków trwałych została przekazana razem z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za lata 2008-2012 oraz o zwrot nadpłaty z dnia [...] stycznia 2013 r., natomiast operat szacunkowy i opinia rzeczoznawcy majątkowego złożona została pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. Spółka podała, że w celu uzupełnienia wniosku o nadpłatę pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. (data wpływu do organu [...] kwietnia 2013 r.) złożyła pismo wraz z opinią techniczno-budowlaną oraz z raportem z audytu. Do ww. odpowiedzi Spółka załączyła: wykaz budynków wraz z numerami działek, przykładowy rzut obiektu i mapa ewidencyjna (do zał. ZN-1/A nr [...]) zdjęcie obiektu [...] - niewykorzystywana wiata, umowy dzierżawy obiektów przy ul. [...], protokoły z przeglądu budynków, przykładowa umowę udostępnienia, 7) skorygowane załączniki ZN-1/A, wraz z nowymi utworzonymi zał. nr 35,36 (za lata 2008-2009) oraz 52,53 (za lata 2010-2012). Spółka nadesłała także kopie potwierdzenia przyjęcia wniosku z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego posadowionego na działce [...] z obrębu [...]. Spółka wyjaśniła, że różnice w numerach inwentarzowych pomiędzy latami 2008-2009, a latami kolejnymi wynikają ze zmiany systemu księgowego. Nadto Spółka wskazała, że pozostałe dokumenty, tj. ewidencja środków trwałych oraz dokumentacja, poświadczająca możliwość wyłączenia obiektu budowlanego o nr [...] z opodatkowania ze względów technicznych zostanie dostarczona do dnia [...] sierpnia 2013 r. W dniu [...] sierpnia 2013 r. Spółka, w uzupełnieniu poprzedniej odpowiedzi, przedłożyła ewidencje środków trwałych za lata 2008-2009 oraz wskazała, że nie posiada dodatkowej dokumentacji poświadczającej możliwość wyłączenia obiektu budowlanego o nr [...] położonego na działce [...] z obrębu [...] Odnośnie do wiaty o nr [...] położonej w S. przy ul. [...] i wezwania o wskazanie numeru inwentarzowego oraz wartości stanowiącej podstawę obliczenia amortyzacji, Spółka wyjaśniła, że ze względu na znikomą wartość użytkową wiaty oraz niewykorzystywaniem jej dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej z powodu złego stanu technicznego obiekt ten nie znajduje się w ewidencji Spółki. Organ I instancji, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w celu określenia Spółce wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2008, 2009, 2010, 2012 r. Organ I instancji wydał w dniu [...] lipca 2014 r. wydał decyzję z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], w której umorzył postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2008 z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania (przedawnienie zobowiązania) i stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...]zł. Wskutek wniesionego odwołania od powyższej decyzji Kolegium decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2014 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy zgodził się z organem I instancji, że z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego za 2008 r. możliwe było rozpoznanie sprawy wyłącznie w zakresie nadpłaty. Zdaniem Kolegium, prawidłowe było także rozstrzygnięcie organu I instancji w zakresie stwierdzenia nadpłaty w kwocie [...]zł dotyczące urządzeń zlokalizowanych wewnątrz murowanych budynków, a także co do braku nadpłaty za dwie stacje (przy ul. [...] oraz [...], które nie były zgłoszone do opodatkowania). W kwestii opodatkowania kontenerowych stacji redukcyjno-pomiarowych, punktów pomiarowych, punktów redukcyjno-pomiarowych oraz urządzeń technicznych i pomiarowych Kolegium wskazało, że w świetle poglądów wyrażonych przez NSA w podobnych sprawach konieczne jest ustalenie czy zachodzi pomiędzy nimi, a siecią gazową związek zarówno techniczny jak i użytkowy. Z uwagi, iż rozstrzygniecie powyższej kwestii wymaga wiadomości specjalnych SKO zaleciło powołanie biegłego. W dniu [...] listopada 2017 r. organ podatkowy powołał biegłego w osobie mgr inż. J. F. w celu wydania opinii dotyczącej kwalifikacji: kontenerowych stacji redukcyjno-pomiarowych, punktów pomiarowych, punktów redukcyjno-pomiarowych, urządzeń technicznych i pomiarowych, telemetrii na stacjach redukcyjno-pomiarowych. W dniu [...] lutego 2018 r. ww. biegły złożył przedmiotową opinię (dołączona do akt podatkowych za 2007 r.). Strona przedłożyła uzupełniający materiał dowodowy, który miał potwierdzić prawidłowość jej podejścia w kwestii wyłączenia z opodatkowania urządzeń technicznych infrastruktury gazowniczej. Organ I instancji wydał w dniu [...] września 2018 r. decyzję nr [...], [...], w której: - umorzył postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2008 r. z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania (przedawnienie zobowiązania), - określił wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na rok 2008 w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego za: budowle związane z działalnością gospodarczą [...] zł x 2% (styczeń) = [...] zł [...] zł x 2% (luty) = [...] zł [...] zł x 2% (marzec) = [...] zł [...] zł x 2% (kwiecień)= [...] zł [...] zł x 2% (maj-sierpień) = [...] zł [...] zł x 2% (wrzesień) = [...] zł [...] zł x 2% (październik) = [...] zł [...] zł x 2% (listopad) = [...] zł [...] zł x 2% (grudzień) = [...] zł - stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...]zł; - odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...]zł. Organ I instancji, uzasadniając umorzenie postępowania podatkowego wszczętego z urzędu w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2008 r. na podstawie art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej: "O.p."), stwierdził, że w trakcie tego postępowania za rok 2008 zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu na podstawie art. 70 § 1 O.p. Rozstrzygając z kolei wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2008, organ I instancji wskazał, że z uwagi na brak podstaw do określenia wysokości zobowiązania podatkowego na podstawie art. 21 § 3 O.p., organ ograniczył się do orzekania w zakresie przedmiotowego wniosku. Mając na względzie uregulowania dotyczące nadpłaty z Ordynacji podatkowej, organ I instancji określił wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na 2008 r. w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego za budowle związane z działalnością gospodarczą ogółem w wysokości [...] zł według rozliczenia przedstawionego na str. 12 decyzji. Wskazał, że wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008 r. w pozostałym zakresie wynika ze złożonych przez podatnika korekt deklaracji DN-1 na 2008 r. z dnia [...] września 2008 r. i przedstawiała się następująco: od gruntów zw. z prowadzeniem dz. gosp. [...] m2 x [...] zł/m2 I-XII = [...] zł od budynków mieszkalnych [...] m2x [...] zł/m2 I-XII = [...] zł; od budynków zw. z prowadzeniem dz. gosp. [...] m2 x [...] zł/m2 l-XII = [...] zł. Ogółem: [...] zł. Wobec powyższego organ podatkowy stwierdził, że wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008 rok na podstawie niniejszej decyzji oraz korekt deklaracji na podatek od nieruchomości DN-1 wyniósł [...] zł po zaokrąglaniu do pełnych złotych ([...] + [...]). Organ I instancji stwierdził także, że z informacji uzyskanych z Wydziału Księgowości Urzędu Miasta S. wynikało, że Spółka z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2008 wpłaciła kwotę [...]zł. Następnie organ I instancji, po ponownie przeprowadzonym postępowaniu podatkowym w związku ze złożonym w dniu [...] stycznia 2013 r. wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2008 r. : 1. uznał za uzasadniony wniosek w zakresie stwierdzenia nadpłaty w wysokości [...] zł (w zakresie części pkt 1 wniosku [...] zł x 2% = [...] zł); 2. uznał za uzasadniony wniosek w zakresie stwierdzenia nadpłaty w wysokości [...] zł (co stanowiło różnicę pomiędzy wysokością aktualnego zobowiązania podatkowego [...] zł, a kwotą wpłat [...] zł. Wskazano, że kwota nadpłaty jest mniejsza od kwoty uznania o [...] zł z uwagi na rozliczenie pierwotnego zobowiązania podatkowego za 2008 r. oraz wpłat podatku w wysokości [...] zł; 3. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2008 r. w kwocie [...]zł (kwota ta stanowiła różnicę pomiędzy kwotami zawartymi we wniosku, dot. wyłącznie nadpłaty, tj. [...] zł pkt 1a; [...] zł pkt 2a; [...] zł pkt 2b; [...] zł pkt 4 = [...] zł, a kwotą [...]zł, stanowiącą nadpłatę w wyniku opodatkowania elementu budynku z pkt 1 wniosku); 4. stwierdził bezskuteczność korekty dołączonej do wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Uzasadniając powyższe, organ I instancji, uwzględniając przedstawione przepisy prawa, pisemne wyjaśnienia Spółki oraz zalecenia Kolegium, posiłkując się informacjami/faktami wskazanymi przez biegłego, stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy, fizyczny ogląd stacji oraz opinia biegłego w sposób jednoznaczny wskazały, że nie jest możliwe zaliczenie kontenerowych stacji redukcyjno-pomiarowych do kategorii budynków. Obiekty te nie są trwale związane z gruntem, nie są wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, nie posiadają dachu. W ocenie organu podatkowego, kontenerowa obudowa stacji stanowi urządzenie budowlane. Obudowa wraz z urządzeniami, rurami, tworzy całość, czyli w tym przypadku sieć gazową, która nie wykazuje cech budynku. Stacje gazowe wraz z pozostałymi elementami gazociągu zaliczyć należało do budowli. W ocenie organu I instancji, zgromadzony materiał dowodowy, przeprowadzone oględziny w sposób jednoznaczny wskazały, że wszystkie elementy sieci gazowej w tym będące przedmiotem wniosku: kontenerowe stacje redukcyjno-pomiarowe, punkty pomiarowe, punkty redukcyjno-pomiarowe, urządzenia techniczne tworzą całość techniczno-użytkową, niemożliwe jest ich funkcjonowanie/działanie bez rurociągu gazowego. Organ I instancji zbadał istnienie związku techniczno-użytkowego pomiędzy kontenerami, stacjami redukcyjno-pomiarowymi i innymi urządzeniami, a siecią gazową. W ocenie organu I instancji, powyżej związek ten istnieje, co potwierdziła analiza funkcjonowania sieci gazowej, oględziny oraz opinia sporządzona przez powołanego w toku prowadzonego postępowania biegłego. W konsekwencji organ podatkowy odmówił stwierdzenia nadpłaty w kwocie [...]zł (pkt 2 wniosku). Odnośnie do ujęcia w niewłaściwej wysokości wartości początkowych poszczególnych obiektów budowlanych w kategorii budowle, organ I instancji wskazał, że z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego za 2008 r. nie było możliwe opodatkowanie podatkiem od nieruchomości obiektów budowlanych wymienionych w pkt 3a wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Brak było również możliwości rozliczenia (na plus) pomyłki w sumowaniu wartości środków trwałych opodatkowanych w 2008 r. podatkiem od nieruchomości w kategorii budowle. W kwestii przyjęcia do opodatkowania środka trwałego znajdującego się na terenie innej gminy oraz przyjęcia do opodatkowania instalacji wbudowanych w budynki uznano, że te punkty wniosku dotyczyły opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli w latach 2010 i 2010 – 2012. Uzasadniając z kolei odmowę stwierdzenia nadpłaty dotyczącej błędnego opodatkowania budynków, wynikającego z błędu w opodatkowaniu w kategorii budynku wiaty magazynowej o pow. [...] m2, braku opodatkowania budynku portierni o pow. [...] m2, budynku agregatu o pow. [...] m2, części budynku agregatu o pow. [...] m2 oraz różnicy wynikłej z pomyłki w sumowaniu powierzchni budynków, ponownie wskazano na przedawnienie zobowiązania podatkowego oraz brak możliwości określenia zobowiązania podatkowego za 2008 r. Jednocześnie organ zauważył, że nie doszło do opodatkowania wiaty magazynowej o pow. [...] m2, gdyż nie była ona zgłoszona do opodatkowania w kategorii budowli, co zostało potwierdzone przez Spółkę we wniosku (str. 23). Ponadto organ podatkowy dokonał podsumowania załączników ZN-1/A zawierających powierzchnię budynków zgłoszonych do opodatkowania w 2008r. (w części dot. budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej) i nie odnotował błędów w sumowaniu tych powierzchni. Zgłoszona powierzchnia [...] m2 została wyłącznie zaokrąglona – suma podana w załącznikach wynosiła [...] m2. Tym samym organ I instancji stwierdził, że prawdopodobna nieudokumentowana przyczyna zmniejszenia podstawy opodatkowania nie daje podstaw do stwierdzenia nadpłaty. Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji i wniosła o uchylenie decyzji w części określającej wysokość zobowiązania podatkowego oraz w części omawiającej stwierdzenia nadpłaty oraz orzeczenie co do istoty zgodnie ze złożoną korektą deklaracji. Wskazanej decyzji zarzucono naruszenie przepisów: 1. prawa materialnego : - art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. nr 121 poz. 844, ze zm., dalej: "u.p.o.l.") w zw. z art. 3 pkt 1 lit. b, art. 3 pkt 3 oraz pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156 poz. 118 ze zm.), dalej: "Prawo budowlane", przez przyjęcie, że sporne w sprawie urządzenia techniczne stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości mimo, że nie spełniają one definicji przedmiotu opodatkowania; art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 1 lit. b i art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, przez przyjęcie, że obiektami budowlanymi są sporne urządzenia techniczne, ponieważ tworzą całość techniczno-użytkową z siecią gazową, chociaż organ związku tak technicznego jak i użytkowego nie wykazał; art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego z uwagi na opodatkowanie jako budowli urządzeń technicznych posadowionych na fundamencie, mimo że budowlą jest tylko fundament; art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, przez przyjęcie, że punkty redukcyjno-pomiarowe stanowią całość techniczno-użytkową z budowlą sieci gazowej, mimo że nie są one związane z siecią a jedynie urządzeniami budowlanymi; art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. w zw. z art. 3 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego i art. 3 pkt 2 tej ustawy, przez uznanie, że stacja redukcyjno-pomiarowa spełnia definicję budowli bez wcześniejszego przeanalizowania w sposób prawidłowy, czy stacja spełnia definicję budynku oraz poprzez wprowadzenie pozaustawowych kryteriów warunkujących zakwalifikowanie danego obiektu za budynek; 2. prawa proceduralnego: art. 121 §1 O.p., przez naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych przez zastosowanie wykładni rozszerzającej, art. 122 i art. 187 w zw. z art. 191 O.p., przez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, art. 208 §1 O.p. w zw. z art. 70 §1 tej ustawy, przez wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2008 po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu odwołania Strona wskazała, że organ wadliwie interpretuje pojęcie związku użytkowego jako funkcjonalnego powiązania elementów. Funkcją gazociągu jest przesył gazu, natomiast zadaniem kontenera stacji redukcyjno-pomiarowej jest ochrona przed dostępem osób trzecich i warunkami atmosferycznymi znajdujących się w niej urządzeń. Funkcja zatem tych elementów jest odmienna. W kontenerowej stacji redukcyjno-pomiarowej można wyróżnić następujące elementy – fundament o funkcji stabilizacyjnej, kontener o funkcji ochronnej i znajdujące się w niej urządzenia o funkcji redukcyjnej i pomiarowej. Obecnie w orzecznictwie dominuje pogląd, zgodnie z którym urządzenia redukcyjno-pomiarowe nie stanowią budowli i nie podlegają wobec tego opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Kolegium w dniu [...] stycznia 2019 r. wydało zaskarżoną decyzję, opisaną na wstępie. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że spór w sprawie koncentruje się wokół interpretacji pojęć "obiekt budowlany" oraz "budowla", a rozbieżne ich rozumienie doprowadziło do odmiennej kwalifikacji takich obiektów jak kontenerowe stacje redukcyjno-pomiarowe, punkty redukcyjno-pomiarowe, punkty pomiarowe oraz urządzenia techniczne i pomiarowe. Następnie organ odwoławczy wskazał, że skoro sprawa powiązana jest z wysokością zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. a Spółka dowodzi, że organ utracił prawo do określania zobowiązania podatkowego, to w decyzji stwierdzającej nadpłatę – o czym przesądza art. 75 § 4a O.p. obowiązujący od 1 stycznia 2016 r. – organ podatkowy określa wysokość zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego. W zakresie w jakim wniosek jest niezasadny organ, zaś odmawia stwierdzenia nadpłaty. Wskazano także, że na podstawie tej regulacji organ podatkowy, po złożeniu wniosku i skorygowaniu deklaracji, może zająć się samą nadpłatą wskazaną przez podatnika, bez wszczynania postępowania w sprawie określenia całego zobowiązania podatkowego (obejmującego elementy niekwestionowane przez podatnika). W tym postępowaniu organ może rozpatrzyć zasadność argumentów podatnika i albo je zaakceptować, albo odrzucić bez badania całego zobowiązania. Zdaniem Kolegium, organ w takiej decyzji nie będzie się odnosił do wynikającej z deklaracji kwoty zobowiązania w zakresie niekwestionowanym przez podatnika we wniosku o stwierdzenie nadpłaty (od gruntu i budowli, ponieważ korekta dotyczyła tylko budynku). W decyzji stwierdzającej nadpłatę organ określi zobowiązanie jedynie od części przedmiotu opodatkowania (budynku), a nie od całości (budynku, budowli i gruntów). Nie jest to określenie zobowiązania na podstawie art. 21 § 3 O.p., organ nie bada bowiem pozostałych składników zobowiązania nieobjętych wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. Wskazano dalej, że po upływie okresu przedawnienia może być wydana decyzja stwierdzającą nadpłatę, gdy określi się także wysokość zobowiązania od przedmiotu opodatkowania wskazanego we wniosku o stwierdzenie nadpłaty. W ten sposób bowiem umożliwia się organowi podatkowemu prowadzenia postepowań na podstawie wniosków o stwierdzenie nadpłaty złożonych ostatniego dnia terminu przedawnienia zobowiązania. Odnośnie do opodatkowania obiektów wykazanych we wniosku o stwierdzenie nadpłaty, tj. kontenerowych stacji redukcyjno-pomiarowych, punktów redukcyjno-pomiarowych, punktów pomiarowych oraz urządzeń technicznych i pomiarowych, Kolegium powołało treść art. 1a ust. 1 pkt 3, pkt 2 u.p.o.l. oraz art. 3 pkt 1 lit. b, pkt 3, pkt 9 Prawa budowlanego oraz omówiło orzecznictwo sądów administracyjnych (m.in. co do pojęcia całości techniczno-użytkowej) i wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 września 2011 r. o sygn. akt P 33/09 oraz z dnia 13 grudnia 2017 r. SK 48/15. Kolegium nie podzieliło stanowiska organu I instancji, co do tego, że kontenerowe stacje redukcyjne - pomiarowe wraz z fundamentem będą stanowić całość techniczno-użytkową jako wymienione w art. 3 pkt 3 Prawa budowalnego i ich wartość powinna być uwzględniana w podstawie opodatkowania sieci gazowej/gazociągu. W ocenie Kolegium, nakazane w orzecznictwie sądów administracyjnych badanie związku technicznego pomiędzy urządzeniami a gazociągiem nie odnosi się do ustalania czy są one z nim powiązane/połączone fizycznie (mechanicznie) – lecz czy są do siebie podobne pod względem technicznym (budowlanym), a więc czy są wykonane w tej samej technice, tym samym sposobem (czy są wynikiem robót budowlanych). Kolegium wskazało także, że skoro typowa stacja redukcyjna składa się z fundamentu, obudowy w postaci metalowego kontenera oraz urządzeń technicznych zamieszczonych w kontenerze, które z obudową nie stanowią całości techniczno-użytkowej, to nie mogą stanowić w świetle Prawa budowlanego budowli. W konsekwencji, w ocenie organu odwoławczego wniosek Spółki w części jest uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Kolegium, z uwagi na brak jednoznacznego wskazania przez prawodawcę w ustawie Prawo budowlane, co należy rozumieć pod pojęciem sieci technicznej – sieci gazowej, to zachodzi przypadek o którym mowa w art. 2a O.p., a więc niedające się usunąć wątpliwości należy interpretować na korzyść podatnika. Kolegium wskazało, że biorąc pod uwagę, że Strona nie sformułowała zarzutów w stosunku do decyzji w części dotyczącej nadpłaty wynikającej z błędnego zsumowania powierzchni budynków oraz ujęcia w niewłaściwej wysokości wartości początkowych budowli, wobec nieprzedstawienia dodatkowych dowodów w tym zakresie organ odwoławczy nie kwestionuje rozstrzygnięcia organu I instancji. Skarżąca złożyła skargę na powyższą decyzję i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok 2008 w wysokości [...] zł oraz określającej Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w tej części oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 122 oraz art. 187 § 1 w zw. z art. 191 O.p., przez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, ponieważ organ nie zbadał początkowych wartości budowli oraz podstawy opodatkowania budynków, co z kolei poskutkowało częściową odmową stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości; - art. 210 § 1 pkt 6 O.p., przez wydanie decyzji bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w części dotyczącej niewłaściwego określenia wartości początkowych budowli oraz podstawy opodatkowania budynków. Uzasadniając zarzuty Spółka wskazała, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w kwocie [...]zł. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy uwzględnił co prawda wniosek Spółki w części dotyczącej poprawnego zaklasyfikowania urządzeń technicznych służących do redukcji i pomiaru gazu, jednakże pominął część wniosku dotyczącą niewłaściwego określenia wartości początkowych budowli oraz powierzchni budynków, z czym Spółka nie może się zgodzić. Spółka nie zgodziła się z postawionym przez organ zarzutem nieprzedstawienia dodatkowych dowodów w tym zakresie. Podstawą do złożenia przez Spółkę korekty deklaracji w podatku od nieruchomości za lata 2007 - 2012, był "Raport podsumowujący przegląd podatku od nieruchomości" z dnia [...] października 2012 r., sporządzony w tym celu przez zewnętrzny podmiot (firmę audytorską), którego wnioski są w posiadaniu organu. W ocenie Skarżącej, wadliwość decyzji polega na tym, że w jej uzasadnieniu stwierdzono jedynie, że skoro nie przedstawiono dowodów – to należy przyjąć wersję najmniej korzystną dla Spółki. W odpowiedzi na skargę Kolegium, wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w s k a z a ł, co następuje: Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 O.p., za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Stosownie do art. 72 § 4 O.p., jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W takim przypadku korekta wywołuje skutki prawne. Na podstawie art. 72 § 4a O.p., w decyzji stwierdzającej nadpłatę organ podatkowy określa wysokość zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego. W zakresie, w jakim wniosek jest niezasadny, organ odmawia stwierdzenia nadpłaty. W niniejszej sprawie organ stwierdził, że złożona korekta (korekty) deklaracji na podatek od nieruchomości za rok 2008 budziła wątpliwości, czego skutkiem było ustalenie żądanej przez Skarżącą wysokości nadpłaty za ten rok w kwocie [...]zł (wyższej niż wynikająca ze złożonego wniosku, tj. [...] zł) oraz przeprowadzenie postępowania, które zakończyło się stwierdzeniem nadpłaty w wysokości [...] zł i odmową przyznania nadpłaty w wysokości [...] zł. Wskazać należy, że wniosek o stwierdzenie nadpłaty dotyczył głównie budowli wchodzących w skład sieci gazowej, które, w ocenie Skarżącej, nie stanowiły przedmiotów opodatkowania podatkiem od nieruchomości. W tym zakresie organ odwoławczy zgodził się ze Skarżącą i po uchyleniu decyzji organu I instancji stwierdził nadpłatę w podatku od nieruchomości za rok 2008 w wysokości [...] zł. Skarżąca w skardze nie zakwestionowała rozstrzygnięcia organu odwoławczego w tej części. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stosownie do art. 134 § 2 p.p.s.a., Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek z art. 134 § 2 p.p.s.a. Spór w sprawie obecnie dotyczy odmowy przyznania Skarżącej nadpłaty w wysokości [...] zł w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 72 § 4a O.p. określił wysokości zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty było związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego i przedstawił stosowne wyliczenie. Podkreślić należy, że na podstawie tego przepisu organ określa wysokość zobowiązania podatkowego, gdy zmienia się wysokość zobowiązania podatkowego (pierwotnego) i stwierdza nadpłatę oraz ewentualnie odmawia nadpłaty w stosownej części. Sąd uznał, że określenie wysokości zobowiązania podatkowego za rok 2008 w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty związane było ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego było prawidłowe. Ponadto Skarżąca zaakceptowała ww. rozstrzygnięcie organu odwoławczego w tym zakresie. Organ odwoławczy podał, że Spółka nie sformułowała zarzutów odwołania co do odmowy stwierdzenia nadpłaty związanej z błędnym zsumowaniem powierzchni budynków oraz niewłaściwej wysokości wartości początkowej budowli. Odmowa przyznania nadpłaty w tej części spowodowana była nieprzedstawieniem przez Spółkę dowodów. Organ odwoławczy podzielił w tym zakresie ocenę organu I instancji. Skarżąca w skardze nie zgodziła się z organem, że nie kwestionowała w odwołaniu odmowy przyznania nadpłaty w tej części. Podała, że przecież zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 122 O.p. oraz art. 187 O.p. w zw. z art. 191 O.p. przez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Wskazała, że w aktach sprawy znajdował się raport, podsumowujący przegląd podatku od nieruchomości, który stanowił podstawę do złożenia wniosku o nadpłatę. Sąd zgodził się z organem odwoławczym, że mając na uwadze treść odwołania uzasadnienie tego zarzutu odnosiło się wyłączenie do budowli wchodzących w skład sieci gazowej, nie zaś do zarzutu nieuzasadnienia błędów w powierzchni budynków, czy wartości początkowej budowli. Uzasadnione było zatem twierdzenie organu odwoławczego, że Skarżąca nie sformułowała zarzutów wobec rozstrzygnięcia organu I instancji odmowie stwierdzenia nadpłaty w tej części. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 127 O.p., postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Zasada dwuinstancyjności wyraża prawo podatnika do rozstrzygnięcia sprawy dwukrotnie, w dwóch organach, z których organ odwoławczy kontroluje przez wydanie decyzji decyzję organu I instancji, co w niniejszej sprawie, wbrew zarzutom Skarżącej, nastąpiło i znalazło wyraz w sentencji zaskarżonej decyzji w zestawieniu z decyzją organu I instancji. Stwierdzenie nadpłaty w odmiennej kwocie niż uczynił to organ I instancji, wymagało przez organ odwoławczy rozważenia całokształtu sprawy z uwzględnieniem kwot podatku zadeklarowanego od poszczególnych obiektów budowlanych. Natomiast patrząc na uzasadnienie decyzji organu odwoławczego, przez art. 210 § 4 O.p., odnoszące się do odmowy przyznania nadpłaty w danej części przez pryzmat tej zasady należy stwierdzić, że organ odwoławczy naruszył te zasadę, lecz nie w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie w postaci odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym zakresie było prawidłowe. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w tej części, choć krótkie odnosi się do meritum rozstrzygnięcia. Wskazuje na niezakwestionowane rozstrzygnięcia organu I instancji w zakresie odmowy stwierdzenia tej części nadpłaty, która miałaby dotyczyć błędnego zsumowania powierzchni budynków oraz ujęcia w niewłaściwej wysokości wartości początkowych budowli oraz wskazuje na przyczynę utrzymania odmowy, tj. z uwagi na nieprzedstawienia dowodów przez stronę. Podkreślić należy, że we wniosku o nadpłatę skarżąca podała, iż odnośnie ujęcia w niewłaściwej wysokości wartości początkowych poszczególnych obiektów budowlanych w kategorii budynki, w ramach audytu sprawdzającego poprawność rozliczeń w zakresie podatku od nieruchomości stwierdziła błędy w zadeklarowanych w latach 2008-2012 podstawach opodatkowania budowli. Podała, że w ww. latach nie opodatkowała budowli: wiata magazynowa na ul. [...]; wiata stalowa – spawalnia na ul. [...]; wiata samochodowa na ul. [...] (niedoszacowanie za rok 2008 r. wynosiło [...] zł, str. 23 wniosku). Ponadto wskazała, że pozostałe różnice w ww. latach są najprawdopodobniej błędami rachunkowymi wynikającymi z pomyłki w sumowaniu wartości środków trwałych opodatkowanych podatkiem od nieruchomości w kategorii budowle. Skarżąca podała również, że w 2010r. przyjęła do opodatkowania środek trwały znajdujący się na terenie innej gminy (niż S.). Skarżąca wskazała, że w latach 2010-2012 przyjęła błędnie do opodatkowania instalacje znajdujące się w budynkach (pkt c str. 24 wniosku). Skarżąca podała, że w ramach ww. audytu stwierdziła również błędy w zadeklarowanych podstawach opodatkowania budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wynikały one z opodatkowania podatkiem należnym od budynków – wiaty magazynowej oraz nieopodatkowania: budynków portierni na ul. [...] i [...]; budynku agregatu oraz części budynku aparatowni. Ponadto omyłkowo nie została sporządzona korekta w związku z rozwiązaniem w styczniu 2009 r. umowy dzierżawy nieruchomości położonej w S. przy ul. [...]. Umowa ta była zawarta z T. B. S. "P. " i dany obiekt był wykorzystywany przez Skarżącą do dnia [...] stycznia 2009 r. Wskazała też, że pozostałe różnice w ww. latach są najprawdopodobniej błędami rachunkowymi wynikającymi z pomyłki w sumowaniu powierzchni budynków opodatkowanych podatkiem od nieruchomości w kategorii budynków. Organ I instancji wskazał, że z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego za rok 2008 nie było możliwe opodatkowanie podatkiem od nieruchomości obiektów budowlanych wymienionych we wniosku w pkt 3a, tj. nieopodatkowanych przez Skarżącą w 2008 r. Organ I instancji stwierdził, że również brak było możliwości rozliczenia (na plus) pomyłki w sumowaniu wartości środków trwałych opodatkowanych w 2008 r. podatkiem od nieruchomości w kategorii budowle. Organ I instancji podał, rozpoznając wniosek o nadpłatę za rok 2008 nie mógł uwzględnić pkt b, który odnosił się do opodatkowania środka trwałego na terenie innej gminy w 2010 r. oraz pkt c, który odnosił się do opodatkowania instalacji w budynkach za lata 2010-2012. Odnośnie ujęcia niewłaściwej wysokości powierzchni poszczególnych obiektów budowlanych w kategorii budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, organ I instancji dokonał weryfikacji odstaw opodatkowania i wskazał, że: powierzchnia użytkowa budynków zadeklarowana w 2008 r. wynosiła [...]; powierzchnia użytkowa budynków wskazana w korekcie na 2008 r. dołączonej do wniosku o stwierdzenie nadpłaty wynosiła [...] m2; różnica w zgłoszonych powierzchniach budynków wynosiła [...] m2; wskazana przez Spółkę różnica (nadwyżka) wynosiła [...] m2. Organ I instancji podał, że z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego za 2008 r. brak było możliwości określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Wskazał, że nie doszło do podwójnego opodatkowania wiaty magazynowej o pow. [...] m2, gdyż nie była ona zgłoszona do opodatkowania w kategorii budowle, co potwierdziła Spółka (str. 23 wniosku). Organ I instancji podał, ze dokonał podsumowania załączników ZN-1/A zwierających powierzchnię budynków zgłoszonych do opodatkowania w 2008 r. w części dotyczącej budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i nie odnotował błędów w sumowaniu tych powierzchni. Zgłoszona powierzchnia [...] m2 została wyłącznie zaokrąglona- suma załączników wynosiła [...] m2. Organ I instancji stwierdził, że Skarżąca nie udokumentowała przyczyn zmniejszenia podstawy opodatkowania. Sąd podzielił stanowisko organu I instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty za rok 2008 w tym zakresie. Wbrew zarzutom skargi takiego uzasadnienia żądania stwierdzenia nadpłaty nie stanowi przedłożony ww. raport, który zawiera ostateczne stwierdzenia, lecz nie podaje przyczyny zmiany wskazanych w korekcie (korektach) deklaracji tych wartości. Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie nadpłaty różni się od postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego. Postępowanie zmierzające do określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w decyzji stwierdzającej nadpłatę ma zakres ograniczony do żądania podatnika (por. pogląd wyrażony w uchwale NSA z dnia 27 stycznia 2014 r. o sygn. akt II FPS 5/13). Zakres postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty jest ograniczony treścią wniosku podatnika i zakresem dokonanej korekty. W ramach tego postępowania organ podatkowy analizuje wyłącznie stan faktyczny określony przez podatnika. To na osobie domagającej się stwierdzenia nadpłaty spoczywa obowiązek wykazania słuszności swych racji i poparcie ich stosownymi dowodami. Wobec braku ich złożenia, organ podatkowy nie ma podstaw do przyjęcia zasadności stanowiska Skarżącej. Prawidłowo organ I wskazał też, że z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego nie było możliwe prawidłowe określenie podstawy opodatkowania budynków, zaś prawdopodobna nieudokumentowana przyczyna zmniejszenia ich podstawy nie dała podstaw do stwierdzenia nadpłaty. Wskazać należy, że skoro Skarżąca nie zgłosiła do opodatkowania podatkiem od nieruchomości wszystkich obiektów i nie uiściła od nich należnego podatku za dany okres, to nie mogą być one uwzględnione przez organ, przy rozpoznaniu sprawy o nadpłatę za dany rok podatkowy. Tym bardziej, że określenie podatku od nieruchomości za dany rok stało się niemożliwe na skutek przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zdaniem Sądu, w okolicznościach sprawy, prawidłowa była zatem odmowa stwierdzenia nadpłaty za rok 2008 z podanych powyżej przyczyn. Mając na uwadze powyższe rozważania, uznając zarzuty skargi za niezasadne, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.