I SA/Sz 359/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie -Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S.) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 rok wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: zwolnić Skarżącą od kosztów sądowych. Skarżąca B. J., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy bez prawa do zasiłku. Wychowuje samotnie dwoje uczących się dzieci w wieku [...] i [...] lat. Utrzymuje się z alimentów na starszego syna w kwocie [...] zł co miesiąc, świadczenia wychowawczego [...] Plus na młodszego syna oraz stypendium szkolnego na synów w kwocie po [...] zł miesięcznie. Oświadczyła, że są to jedyne źródła utrzymania. Odnośnie do majątku, Skarżąca wskazała na mieszkanie socjalne. Innego majątku nie wykazała. Podała, że miesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania wynoszą średnio ok. [...] zł (prąd i gaz); w zakresie czynszu jest wspierana dodatkiem mieszkaniowym w wysokości [...] zł miesięcznie. W aktach administracyjnych sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające przedstawione wyżej okoliczności. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Podnieść należy, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Istotą instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji tym podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej, uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych, a do podmiotów tych zalicza się przede wszystkim bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby, które pozbawione są środków do życia, bądź których środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko potrzeby egzystencjalne niezbędne. Zdaniem referendarza sądowego, przedstawione we wniosku okoliczności przemawiają za tym, że wniosek jest zasadny. Biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację rodzinną, majątkową i finansową Skarżącej, przede wszystkim wysokość posiadanych środków na utrzymanie trzyosobowej rodziny, należało stwierdzić, że Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.