I SA/Sz 36/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 oddala skargę. Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] r. nr [...], Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dla powiatu koszalińskiego oraz miasta K. z dnia [...] r. nr [...], którą odmówiono M. W. (dalej "Producentka", "Skarżąca") przyznania płatności dla młodych rolników na 2016 r. oraz przyznano jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł, płatność za zazielenienie w wysokości[...] zł oraz płatność redystrybucyjną w wysokości [...] zł oraz z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości [...] zł. Z treści zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] r. do Biura Powiatowego ARiMR w K. wpłynął wniosek Producentki o przyznanie płatności na 2016 r. tj. jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenienie oraz płatności dodatkowej, jak również o przyznanie płatności dla młodych rolników. Do wniosku Producentka załączyła oświadczenie o pozostawaniu w związku małżeńskim z G. W., wskazując, iż jako wnioskodawca spełnia kryteria młodego rolnika, a data rozpoczęcia działalności - o której mowa w art. 50 ust. 2 lit. a rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 608, ze zm.), dalej: "rozporządzenie nr 1307/2013" – to 8 czerwca 2012 r. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K., przyznał Producentce zgodnie z wnioskiem (z zastrzeżeniem zastosowania współczynnika korygującego) wsparcie z tytułu jednolitej płatności obszarowej, płatności na zazielenienie oraz płatności dodatkowej. Równocześnie organ I instancji odmówił przyznania Producentce płatności dla młodych rolników. W uzasadnieniu decyzji, organ I instancji wyjaśnił, że Producentka pozostając w związku małżeńskim z G. W. nie spełniła wymogu rozpoczęcia działalności rolniczej w ciągu 5 lat poprzedzających pierwsze złożenie wniosku o płatność w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej. Zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez organ I instancji, w oparciu o dostępne mu z urzędu dane tj.: m.in. z bazy osób ubezpieczonych w KRUS jak i bazy REGON, małżonek Producentki prowadzi bowiem działalność rolniczą od [...] r. Producentka wniosła odwołanie od ww. decyzji w części dotyczącej odmowy przyznania płatności dla młodych rolników na 2016 r., zarzucając jej naruszenie art. 7 i art. 13 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2017r., poz. 278 ze zm.) – dalej: "ustawa o płatnościach" w związku z art. 50 rozporządzenia nr 1307/2013 poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie: (1) wskutek uznania, że data rozpoczęcia działalności rolniczej jest tożsama z datą dokonania wpisu indywidualnego gospodarstwa rolnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) - wpisu dokonanego z urzędu na podstawie danych przekazanych przez gminę oraz (2) polegające na niedokonaniu weryfikacji ustalonej przez organ rzekomego rozpoczęcia działalności rolniczej przez męża Producentki w oparciu o dostępne dane, inne niż wpis indywidualnego gospodarstwa rolnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), a przez to błędne uznanie, że rozpoczęłam działalność rolniczą wcześniej niż w okresie 5 lat przed pierwszym złożeniem wniosku w 2016 r. Ponadto, Producentka zarzuciła naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) – dalej: "k.p.a.". Producentka załączyła do odwołania kopię [...] za 2000 r. oraz pismo z dnia [...] roku skierowane do Urzędu Statystycznego w S.. W dniu [...] r. Producentka zapoznała się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i przedłożyła odpowiedź Urzędu Statystycznego w S. na pismo jej małżonka z dnia [...] r., wskazujące na podstawę prawną dokonania wpisu do rejestru REGON. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. organ odwoławczy utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] r. Uzasadniając swoją decyzję, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013 młodzi rolnicy oznaczają osoby fizyczne które po raz pierwszy rozpoczynają działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem rolnym lub które rozpoczęły już działalność w gospodarstwie rolnym w ciągu pięciu lat przed pierwszym złożeniem wniosku w ramach systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w art. 72 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz których wiek w roku składania wniosku, o którym mowa w lit. a, nie przekracza 40 lat. Ustalając datę rozpoczęcia działalności gospodarczej, zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015 r. poz. 351), wskazał, że w stosunku do Producentki – za datę rozpoczęcia działalności należy uznać dzień [...] r. (tj. datę złożenia wniosku o płatność), natomiast w przypadku małżonka Producentki, który również prowadzi działalność rolniczą - [...] r. (data rozpoczęcia działalności rolniczej ustalona na podstawie informacji zawartych w krajowym rejestrze REGON. W tych okolicznościach organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, do ustalenia daty rozpoczęcia działalności, o którym mowa w art. 50 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1307/2013, przez grupę osób, która są małżonkowie, przyjmuje się datę rozpoczęcia tej działalności przez małżonka, który najwcześniej rozpoczął te działalność. Mając zatem na uwadze, że zgodnie z danymi w rejestrze REGON małżonek Producentki od [...] r. prowadzi działalność rolniczą pod nazwą Gospodarstwo [...], a jako działalność przeważająca figurują "Uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana)" oznaczone kodem PKD 0150, organ odwoławczy stwierdził, że zasadnie organ I instancji odmówił przyznania Producentce płatności dla młodych rolników. Grupa osób, którymi są małżonkowie W. nie spełnia bowiem warunków do przyznania płatności dla młodych rolników, gdyż ww. data rozpoczęcia działalności rolniczej przez małżonka Producentki jest wcześniejsza niż 5 lat przed pierwszym złożeniem wniosku o przyznanie płatności obszarowej w okresie 2015-2020. Jednocześnie, organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem zawartym w odwołaniu jakoby organ przy weryfikacji daty rozpoczęcia działalności rolniczej przez grupę osób jaką są małżonkowie ograniczył się wyłącznie do dokonania tych ustaleń w oparciu o tylko jedną z możliwych do weryfikacji przesłankę, tj. wpisu do krajowego rejestru REGON - co wynikało ze zgromadzonego materiału dowodowego, z którym Strona się zapoznała. Odnosząc się podnoszonego przez Producentkę zarzutu, że obowiązkiem organów było także sprawdzenie, czy jej małżonek został objęty ubezpieczeniem społecznym jako rolnik, bowiem jest to najistotniejsza przesłanka do uwzględnienia ww. terminu za datę rozpoczęcia działalności rolniczej. Organ wyjaśnił, że dokonał takiej weryfikacji, w wyniku której ustalono, że mąż Producentki nie podlega ubezpieczeniu w KRUS, a która to weryfikacja została udokumentowana w stosownych kartach weryfikacji. Przy czym, organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniem, że ubezpieczenie w KRUS stanowi najistotniejszą przesłankę rozpoczęcia działalności rolniczej, bowiem za datę rozpoczęcia działalności rolniczej uznaje się najwcześniejszą datę ze wszystkich zdarzeń uznawanych za rozpoczęcie działalności rolniczej na potrzeby realizacji płatności dla młodego rolnika i wymienionych w § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia. Okoliczność stwierdzenia w ramach innych kryteriów określonych w ww. przepisach daty późniejszej rozpoczęcia działalności rolniczej, pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, gdyż przepisy w tym zakresie w sposób jednoznaczny nakazują przyjęcie daty najwcześniejszej i nie dają organom ARiMR luzu decyzyjnego w tym zakresie. Odnosząc się do przedłożonych przez Skarżącą dokumentów i twierdzeń na okoliczność dokonanego wpisu indywidualnego gospodarstwa rolnego, w tym dokumentów przekazanych przez Urząd Statystyczny w S., organ odwoławczy stwierdził, że okoliczności dokonanego wpisu nie mają żadnego wpływu na możliwość przyznania płatności. Bez znaczenia jest to, czy wpis do rejestru (REGON) nastąpił na podstawie wykazów tych gospodarstw przekazywanych urzędom statystycznym właściwym dla miejsca położenia gospodarstwa przez urzędy gmin, czy też na podstawie własnego zgłoszenia przez osobę fizyczną. Istotne jest natomiast, że istniało indywidualne gospodarstwo rolne, które zgodnie informacjami zawartymi w rejestrze było prowadzone od [...] r. Analogicznie organ odwoławczy ocenił, że w sprawie nie ma także znaczenia okoliczność nieosiągania w 2000 r. dochodów z rolnictwa przez małżonka Producentki. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego - wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w części dotyczącej odmowy przyznania płatności dla młodych rolników za 2016 r. a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa i interesu prawnego, a w szczególności: 1. art. 7 i art. 13 ustawy o płatnościach w związku z art. 50 rozporządzenia nr 1307/2013 poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wskutek uznania, że data rozpoczęcia działalności rolniczej jest tożsama z datą dokonania wpisu indywidualnego gospodarstwa rolnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) - wpisu dokonanego z urzędu na podstawie danych przekazywanych przez gminę; 2. art. 7 i art. 13 ww. ustawy o płatnościach w związku z art. 50 rozporządzenia nr 1307/2013 poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na niedokonaniu weryfikacji ustalonej przez organ daty rzekomego rozpoczęcia działalności rolniczej przez męża Skarżącej w oparciu o dostępne dane, inne niż wpis indywidualnego gospodarstwa rolnego w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), a przez to błędne uznanie, że skarżąca rozpoczęła działalność rolniczą wcześniej niż w okresie 5 lat przed pierwszym złożeniem wniosku w 2016 r; 3. art. 7 i art. 77 § 1k.p.a. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Z. Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu [...] r. Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dla powiatu koszalińskiego i miasta K. z siedzibą w K. z dnia [...] r. na okoliczność przyznania jej dopłaty dla młodych rolników na rok 2017 na podstawie tych samych przepisów które były podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Sąd postanowił oddalić wniosek Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając sprawę w tak określonej kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w pełni należy podzielić stanowisko organów zawarte w zaskarżonych decyzjach. Wyjaśnić należy zatem, że zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 608, z późn. zm.) młodzi rolnicy oznaczają osoby fizyczne: a) które po raz pierwszy rozpoczynają działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem rolnym lub które rozpoczęły już działalność w gospodarstwie rolnym w ciągu pięciu lat przed pierwszym złożeniem wniosku w ramach systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej, o którym mowa w art. 72 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz b) których wiek w roku składania wniosku, o którym mowa w lit. a, nie przekracza 40 lat. Zgodnie z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015 r. poz. 351), za datę rozpoczęcia działalności, o którym mowa w art. 50 ust. 2 lit. a rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, uznaje się najwcześniejszą z następujących dat: 1) datę rozpoczęcia działalności rolniczej przez rolnika ustaloną na podstawie informacji zawartych w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON); 2) datę rozpoczęcia działalności rolniczej przez rolnika ustaloną na podstawie informacji zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG); 3) datę złożenia przez rolnika wniosku o: a) przyznanie płatności na podstawie przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru lub przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, b) pomoc finansową dla rolników w ramach programu SAPARD, c) dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006", przeznaczone dla osób prowadzących działalność rolniczą lub rolników, d) udzielenie pomocy finansowej na działania objęte Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004-2006, przeznaczonej dla osób prowadzących działalność rolniczą lub rolników, e) przyznanie pomocy finansowej w ramach działań objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, przeznaczonej dla osób prowadzących działalność rolniczą lub rolników, f) przyznanie pomocy finansowej w ramach działań lub poddziałań objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, przeznaczonej dla osób prowadzących działalność rolniczą lub rolników; 4) datę objęcia przez rolnika w posiadanie zwierząt gospodarskich objętych obowiązkiem zgłoszenia do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib stad tych zwierząt, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, lub 5) datę objęcia rolnika ubezpieczeniem społecznym rolników na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników - w przypadku gdy został objęty tym ubezpieczeniem jako rolnik. Zgodnie z § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, do ustalenia daty rozpoczęcia działalności, o którym mowa w art. 50 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1307/2013, przez grupę osób, którą są małżonkowie, przyjmuje się datę rozpoczęcia tej działalności przez małżonka, który najwcześniej rozpoczął tę działalność. Biorąc powyższe pod uwagę trafnie organ odwoławczy wskazał, iż weryfikacji daty rozpoczęcia działalności rolniczej według kryteriów, o których mowa w § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, dokonano zarówno w stosunku do Producentki - najwcześniejsza data to 8 czerwiec 2012 roku (data złożenia wniosku o płatność), jak i małżonka Producentki - najwcześniejsza data [...] roku (data rozpoczęcia działalności rolniczej ustalona na podstawie informacji zawartych w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON). Sąd nie podziela również zarzutu jakoby organ przy weryfikacji daty rozpoczęcia działalności rolniczej przez grupę osób jaką są małżonkowie ograniczył się wyłącznie do dokonania tych ustaleń w oparciu o tylko jedną z możliwych do weryfikacji przesłankę, tj. wpisu do krajowego rejestru REGON - co wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, z którym Strona się zapoznała. Natomiast co do twierdzenia Skarżącej, że obowiązkiem organów było także sprawdzenie, czy mąż Skarżącej został objęty ubezpieczeniem społecznym jako rolnik, gdyż wg Skarżącej jest to najistotniejsza przesłanka do uwzględnienia ww. terminu za datę rozpoczęcia działalności rolniczej, Sąd wskazuje że organ dokonał takiej weryfikacji, w wyniku której ustalono, że G. W. nie podlega ubezpieczeniu w KRUS, a która to weryfikacja została udokumentowana w stosownych kartach weryfikacji. Przede wszystkim jednak Sąd nie zgadza się z twierdzeniem, że ubezpieczenie w KRUS stanowi najistotniejszą przesłankę rozpoczęcia działalności rolniczej. Za datę rozpoczęcia działalności rolniczej uznaje się bowiem najwcześniejszą datę ze wszystkich zdarzeń uznawanych za rozpoczęcie działalności rolniczej na potrzeby realizacji płatności dla młodego rolnika i wymienionych w § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu. Przepisy nie wyróżniają żadnej z wskazanych tam przesłanek jako przesłanki najistotniejszej. Z drugiej strony Sąd zobowiązany jest wskazać, że w postępowaniu na skutek którego wydano zaskarżone decyzje, obowiązek zbierania dowodów z urzędu przez organ został istotnie ograniczony regulacjami art. 3 ustawy o płatnościach. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy k.p.a., chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Natomiast art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach stanowi, iż w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Przepis ten inaczej niż k.p.a., nie nakłada na organ obowiązku zebrania sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Obowiązek bowiem przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; a także ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3 ustawy o płatnościach) co dotyczy w niniejszej sprawie Skarżącej . Dodatkowo Sąd podziela pogląd, iż bez znaczenia staje się okoliczność stwierdzenia w ramach innych kryteriów określonych w powyższym przepisie daty późniejszego rozpoczęcia działalności rolniczej, gdyż przepisy w tym zakresie jak już wskazano powyżej w sposób jednoznaczny nakazują przyjęcie daty najwcześniejszej i nie pozwalają organom na dokonanie odmiennego wyboru. Tymczasem jak wynikała z danych zawartych w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON) małżonek Skarżącej od [...] roku prowadził działalność rolniczą pod nazwą Gospodarstwo [...], a jako działalność przeważająca figurowały "Uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana)" oznaczona kodem PKD [...] Biorąc powyższe pod uwagę zasadnie organy ustaliły, że grupa osób, którymi są małżonkowie W. nie spełnia warunków do przyznania płatności dla młodych rolników, gdyż ww. data rozpoczęcia działalności rolniczej przez małżonka rolnika wnioskującego o przyznanie płatności (Producentki) jest wcześniejsza niż 5 lat przed pierwszym złożeniem wniosku o przyznanie płatności obszarowej w okresie 2015-2020, a co za tym idzie zasadnie odmówiono przyznania tej formy wsparcia. Odnosząc się do przedłożonych przez Skarżącą dokumentów i twierdzeń na okoliczność dokonanego wpisu indywidualnego gospodarstwa rolnego, w tym dokumentów przekazanych przez Urząd Statystyczny w S., Sąd podziela stanowisko, iż okoliczności dokonanego wpisu nie mają żadnego wpływu na możliwość przyznania płatności. Wskazać należy, iż bez znaczenia jest, czy wpis do rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) nastąpił na podstawie wykazów tych gospodarstw przekazywanych urzędom statystycznym właściwym dla miejsca położenia gospodarstwa przez urzędy gmin, czy też na podstawie własnego zgłoszenia przez osobę fizyczną. Istotne tutaj jest, że istniało indywidualne gospodarstwo rolne, z kolei ustawodawca wskazał, aby weryfikacji daty rozpoczęcia działalności rolniczej przez rolnika ustalać m.in. na podstawie informacji zawartych w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), a z których to informacji jak już wskazano powyżej wynika, iż działalność ta prowadzona jest od [...] roku. Analogicznie uznać należy, iż okoliczność braku osiągniętego dochodu w roku 2000 z rolnictwa (kopia [...]) jest również bezzasadna. Sąd nie podzielił również naruszenia przez organ I instancji art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. bowiem organ w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy. Organ przed wydaniem decyzji dokonał weryfikacji daty rozpoczęcia działalności rolniczej według kryteriów o których mowa w § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, zarówno w stosunku do Producenta, jak i małżonka Producenta. Sąd miał przy tym również na uwadze, iż zastosowanie art. 7 i 77 k.p.a. na gruncie niniejszej sprawy zostało istotnie ograniczone regulacjami art. 3 ustawy o płatnościach. Sąd uznał również, iż nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek Skarżącej o dopuszczenie dowodu z decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dla powiatu koszalińskiego i miasta K. z siedzibą w K. z dnia [...] r. na okoliczność przyznania jej dopłaty dla młodych rolników na kolejny (2017 rok) na podstawie tych samych przepisów które były podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tymczasem żądany dowód w postaci decyzji przyznającej Skarżącej dopłatę dla młodych rolników za 2017 r. nie mógł przyczynić się do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. Po pierwsze w przekonaniu Sądu wątpliwości takich nie było. Jak bowiem wskazano wcześniej, organy w prawidłowy sposób i zgodnie z prawem wyjaśniły dlaczego nie przyznano wskazanej dopłaty za rok 2016 i ze stanowiskiem tym Sąd się zgadza. Po drugie zaś wnioskowana jako dowód decyzja dotycząca innego roku (2017), została wydana w oparciu o nowy wniosek Producentki z dnia [...] r., z jej treści nie wynika też aby stan faktyczny w 2017 r. był identyczny i nie jest wykluczone, że się zmienił. W rozstrzyganej sprawie podstawową kwestią sporną był bowiem fakt wcześniejszego rozpoczęcia działalności rolniczej przez małżonka Skarżącej, który wraz nią stanowił grupę osób o której mowa w § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] roku. Tymczasem przedłożona przez Skarżącą na rozprawie decyzja dotycząca roku 2017 o małżonku Skarżącej, ani o "grupie osób" w stosunku do których należy oceniać moment rozpoczęcia działalności rolniczej w ogóle nie wspomina i nie zawiera żadnej argumentacji w tym względzie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę.