I SA/Sz 362/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Krystyna Zaremba (spr.) Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2005 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w opłacie miejscowej za okres od 20. IX. 2004 r. do 15.X.2004 r. 1. u c h y l a zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3. z a s ą d z a od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną z powołaniem się na przepis art. 21 § 1 pkt 1, § 3, i 4, art. 53 § 1 i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 17 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm. ) oraz uchwałę nr XIV/66/2003 Rady Gminy z dnia 9 grudnia 2003 r. w sprawie ustalenia stawki opłaty miejscowej, terminów płatności oraz sposobu jej poboru w roku 2004, Wójt Gminy określił M. R. wysokość zobowiązania w opłacie miejscowej za pobyt w celach szkoleniowych w C. w U. w okresie od 20 września 2004 r. do 15 października 2004r. w kwocie [...] zł oraz wysokość odsetek za zwłokę na dzień wydania decyzji w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, że ze zgromadzonych w toku postępowania materiałów, t. j. pisma C. w K. oraz kserokopii książki meldunkowej z danymi potwierdzającymi pobyt podatniczki w C. w U., wynika, że M. R. przebywała w miejscowości U. w C. w okresie od 20 września 2004 r. do 15 października 2004 r. w celach szkoleniowych. Organ ten przytoczył również złożone przez podatniczkę w piśmie z 12 grudnia 2004 r. oświadczenie, że w w/w ośrodku w U. przebywała wyłącznie w celach służbowych oraz wyrażony przez nią pogląd, że cel pobytu nie jest podstawą do uiszczenia opłaty miejscowej. Skoro jednak art. 17 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wskazuje osoby nie podlegające przedmiotowej opłacie, a Rada Gminy w cyt. wyżej uchwale z dnia 9 grudnia 2003r. zwolniła z opłaty miejscowej tylko dzieci do 3 roku życia – to nie ma podstaw do zwolnienia z tej opłaty odwołującej się. M.R. nie zgadzając się z decyzją organu pierwszej instancji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania, wskazała w odwołaniu, że jako funkcjonariusz Straży Granicznej pozostający w służbie czynnej ma prawo i obowiązek podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych w ramach kursów jednodniowych, wielotygodniowych czy wielomiesięcznych i podkreśliła, że w toku całego procesu dydaktycznego pozostaje w służbie i ciąży na niej obowiązek wykonywania wszelkich zadań funkcjonariusza Straży Granicznej. Podatniczka poinformowała, że jej pobyt w C. był konsekwencją rozkazu Komendanta Głównego Straży Granicznej do pełnienia służby w C. w K., w którym jako miejsce czasowego zakwaterowania określono obiekty służbowe C. położone w miejscowości U. O wyłącznie służbowym charakterze jej pobytu w Unieście świadczy jej zdaniem również to, że od osób przebywających na terenie tego obiektu /w tym od funkcjonariuszy urlopowanych przebywających tam w celach wypoczynkowych/ za zgodą Komendanta C. opłata ta była pobierana. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tekst. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), art. 2 i 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Odnosząc się do podniesionych zarzutów odwołania, wskazując w uzasadnieniu decyzji, że podatniczka nie kwestionowała faktu pobytu na terenie gminy w celach szkoleniowych, przywołując brzmienie przepisu art. 17 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym opłata miejscowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż jedną dobę w celach wypoczynkowych, zdrowotnych, szkoleniowych lub turystycznych w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach – za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach, organ odwoławczy uznał odwołanie za niezasadne. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że z przywołanego brzmienia przepisu art. 17 ust. 1 w/w ustawy wynika, że jedynym warunkiem do powstania zobowiązania w opłacie miejscowej jest przebywanie w celach szkoleniowych powyżej jednej doby na terenie gminy posiadającej korzystne warunki klimatyczne; okoliczność skierowania na pobyt w miejscowości U. na podstawie polecenia służbowego bądź delegacji służbowej i wykonywania przez osobę odbywającą szkolenie dodatkowych obowiązków nie ma, zdaniem organu odwoławczego, wpływu na obowiązek podatkowy w opłacie miejscowej. Fakt odbywania szkolenia we wskazanym przez organ okresie, tj. od 20 września 2004 r. do 15 października 2004 r., został, jak wskazał organ w uzasadnieniu decyzji, potwierdzony zarówno przez samą skarżącą, jak i materiał dowodowy zebrany w sprawie, tj. kserokopię książki meldunkowej C. w U. oraz pisma z C. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie M. R. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów sądowych według norm przepisanych, zarzucając tym decyzjom naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Skarżąca kwestionując stanowisko organu odwoławczego w sprawie, wskazała, że na okres od 19 września 2004 r. do 15 lipca 2005 r., została oddelegowana, za zgodą Komendanta Głównego Straży Granicznej, do pełnienia służby na terenie Gminy, a jako miejsce jej czasowego zakwaterowania wskazano obiekty służbowe C. położone w miejscowości U. Skarżąca oświadczyła, że w ramach pełnienia służby odbywała specjalistyczne przeszkolenie wymagane do mianowania na pierwszy stopień oficerski Straży Granicznej ( tzw. kurs oficerski ), ale dodała przy tym, że w toku całego procesu dydaktycznego związanego z odbywaniem kursu oficerskiego pozostawała w służbie, wykonywała wszelkie obowiązki wynikające z ustawy z 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399 ze zm.) i z przepisów wykonawczych oraz brała udział w różnych zajęciach mających na celu doskonalenie jej umiejętności zawodowych w zakresie pełnienia służby na granicy Państwa i w strefie nadgranicznej. Z przywołanej treści przepisu art. 17 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych M. R. wywiodła, że "cel szkoleniowy", o którym mowa w tym przepisie, dotyczy tylko takich osób, których czasowy pobyt w określonych miejscowościach ma cel wyłącznie szkoleniowy. Uznanie, że na skarżącej będącej zawodowym funkcjonariuszem Straży Granicznej ciąży obowiązek uiszczenia opłaty miejscowej za czas pobytu związanego z pełnieniem służby w miejscowości o korzystnych właściwościach klimatycznych, jest, jej zdaniem, niezgodne z celem tej opłaty i pozbawione uzasadnienia. Do skargi dołączono wyjaśnienie Ministerstwa Finansów zawarte w piśmie z 11 lutego 2005 r. w przedmiocie stosowania przepisu art. 17 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w stosunku do funkcjonariuszy Straży Granicznej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona z uwagi na naruszenie przez organy podatkowe zasady postępowania wyrażonej w art. 122 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm. ), tj. zasady prawdy obiektywnej nakazującej organowi podatkowemu podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym Zasada ta znajduje rozwinięcie w art. 187 Ordynacji podatkowej, nakazującej organowi podatkowemu zebranie i w sposób wyczerpujący rozpatrzenie materiału dowodowego. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie pozostaje cel pobytu skarżącej w C. w U. tj. w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową. Z przepisu art. 17 ust.1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatku i opłatach lokalnych /Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm./ wynika, jednoznacznie, że opłata miejscowa jest pobierana od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach wypoczynkowych, zdrowotnych, szkoleniowych lub turystycznych w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajoznawcze oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach. M. R., nie zaprzeczając że przebywała w C. w U., jednocześnie w odwołaniu od decyzji organu I instancji podniosła, że jako zawodowy funkcjonariusz została skierowana do pełnienia służby na tym terenie, a jako miejsce czasowego zakwaterowania określono jej obiekty służbowe C. w U. Wprawdzie skarżąca nie przedstawiła dowodu na podniesione okoliczności ale obowiązkiem organu podatkowego, który zobligowany jest do zebrania z urzędu całego materiału dowodowego było wyjaśnienie tej kwestii np. przez wezwanie M. R. do przedstawienia takiego dowodu. Sąd nie podziela bowiem poglądu wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że jedynym warunkiem do powstania zobowiązania podatkowego w opłacie miejscowej jest przebywanie w celach szkoleniowych powyżej jednej doby na terenie gminy posiadającej korzystne warunki klimatyczne. W przypadku bowiem ustalenia, że skarżąca odbyła w U. szkolenie w okresie gdy jednocześnie pełniła służbę na tym terenie nie byłoby zdaniem Sądu podstaw do pobierania od niej przedmiotowej opłaty. Analiza przepisu art. 17 cyt. ustawy uzasadnia przyjęcie, że opłata miejscowa zwana klimatyczną pobierana jest od osób czasowo przebywających w miejscowości, która odpowiada kryterium określonym w/w przepisie i w określonym celu, a nie np. od osób, które odbywają szkolenie i jednocześnie świadczą pracę w takiej miejscowości. Dlatego z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.