I SA/Sz 362/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie -Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej za okres od [...] do [...] p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca B. S. wraz ze skargą z [...] (data nadania) na opisaną wyżej decyzję złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Sądu ustalono wpis od skargi w sprawie w wysokości [...]. W uzasadnieniu wniosku złożonym na urzędowym formularzu w dniu [...] (data nadania), podała, że jest emerytką, pobierającą emeryturę w wysokości netto [...] i ponosi miesięczne wydatki w wysokości [...]. Podała, że jedynym źródłem dochodu jest emerytura, którą w całości przeznacza na utrzymanie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wpisała mieszkanie o powierzchni [...] o wartości [...]; innych składników majątkowych ani zgromadzonych zasobów pieniężnych nie wykazała. Wraz z wnioskiem przedłożyła wyciąg z rachunku bankowego z przelewem emerytury z dnia [...] w podanej wyżej kwocie ([...]). Uwzględniając powyższe, posiadaną z urzędu informację o prowadzeniu przez skarżącą działalności handlowej (dane z akt sprawy I SA/Sz 516/16) oraz aktualne dane z Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej (www. ceidg.gov.pl) o kontynuowaniu prowadzonej działalności gospodarczej przez Skarżącą pod firmą "[...]" w miejscowości D., uznano złożone oświadczenie za niewystarczające do oceny możliwości płatniczych skarżącej w sprawie i wezwaniem z dnia [...]. zobowiązano Skarżącą do przedłożenia: 1) wykazu rachunków bankowych Skarżącej oraz wyciągów z tych rachunków bankowych za okres od [...] do [...]; 2) dodatkowego oświadczenia Skarżącej o wysokości uzyskiwanych dochodów z działalności gospodarczej wraz z dokumentami potwierdzającymi wysokość przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodów za okres od [...] do [...]. 3) zeznania podatkowego Skarżącej za [...]. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Skarżąca nadesłała: - kopie z ewidencji sprzedaży wykazujące przychody z działalności gospodarczej za [...] i [...]. - wyciąg z rachunku bankowego Skarżącej za okres od [...] do [...]. Wbrew wezwaniu Skarżąca nie przedłożyła swego zeznania podatkowego za [...]. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zdaniem referendarza sądowego, przedstawione we wniosku okoliczności przemawiają za tym, że wniosek B. S. aktualnie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zwrócić uwagę, że Skarżąca (ur. [...]) ubiegała się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w zawisłych przed WSA w Szczecinie sprawach o sygn. akt I SA/Sz 1170/15, I SA/Sz 98/16, I SA/Sz 390/16, I SA/Sz 391/16, I SA/Sz 516/16 i uzyskała zwolnienie od kosztów w ww. sprawach. Jak wynika z uzasadnień postanowień przyznających prawo pomocy w ww. sprawach, rozpoznający wniosek stwierdzał, że źródłem utrzymania Skarżącej była tylko emerytura (z dniem [...] zawiesiła działalność gospodarczą) albo stwierdzał, że sytuacja Skarżącej, z uwzględnieniem wysokości dodatkowych dochodów z działalności gospodarczej, uzasadniała przyznanie Jej prawa pomocy. Z kolei okoliczności wynikające z przedłożonych dokumentów w sprawie nie uzasadniają przyznania Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do wpisu od skargi w wysokości [...]. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Jest emerytką otrzymującą świadczenie pieniężne w wysokości netto [...] (przelew bankowy k. [...]). Skarżąca prowadzi od [...] działalność gospodarczą w nadmorskiej miejscowości D. – sprzedaż stacjonarna (pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach). Wbrew wezwaniu Skarżąca nie wykazała jakie dochody zadeklarowała w [...] (brak wymaganego zeznania podatkowego za ten okres). Z przedłożonej kopii ewidencji przychodu wynika wprawdzie, że zadeklarowała w okresie [...] – [...] niewielkie przychody (w [...] przychód na kwotę [...], w [...] [...]). Jednak z przedłożonych wyciągów bankowych wynika, że Skarżąca dysponowała w ostatnim czasie środkami pieniężnymi w wysokości znacznie przekraczającej wysokość kosztów sądowych w sprawie. I tak, wskazać należy, że Skarżąca otrzymała w dniu [...] z towarzystwa ubezpieczeniowego kwotę [...] ( w tytule przelewu wskazano: "[...]"). Następnie środki te przekazała w dniu [...] na lokatę (kwotę [...]). Z kolei w dniu [...] wpłaciła na swój rachunek bankowy kwotę [...]. Biorąc zatem pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności, w szczególności wysokość posiadanych przez Skarżącą, już po wniesieniu skargi w sprawie, środków pieniężnych w kwocie przekraczającej [...], wysokość miesięcznych kosztów utrzymania wynoszących według Jej oświadczenia kwotę [...], należało stwierdzić, że Skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie Jej prawa pomocy ze środków budżetu państwa. Dlatego należało stwierdzić, że wniosek Skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.