I SA/Sz 366/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński Sędziowie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (spr.) Sędzia NSA Krystyna Zaremba Protokolant Karolina Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2006 r. sprawy ze skargi "R" Spółki z o.o. z siedzibą w miejscowości S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego o d d a l a skargę Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 123 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1966r. kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 18 i art. 56 § 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) w związku z zażaleniem "R" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ ten wskazał, że Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, będący jednocześnie wierzycielem i organem egzekucyjnym wszczął postępowanie egzekucyjne wobec "R" Sp. z o.o. na podstawie tytułów wykonawczych, obejmujących należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Dwukrotnie przychylając się do wniosku strony Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń zawieszał na określony czas postępowanie egzekucyjne, by umożliwić stronie spełnienie warunków do zawarcia układu ratalnego. Strona pismem z [...] po raz kolejny wniosła o dalsze wstrzymanie czynności egzekucyjnych podnosząc, że prowadzi obecnie negocjacje z potencjalnymi inwestorami . Wskazała także, iż w przypadku porozumienia z inwestorami pozyska środki finansowe na spłatę wierzycieli. Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wskazanym wyżej postanowieniem nie wyraził zgody na dalsze zawieszenie postępowania egzekucyjnego, stwierdzając, że celem zawieszenia dwukrotnie postępowania egzekucyjnego było umożliwienie stronie spełnienie warunków do przystąpienia do układu ratalnego. Zobowiązany nie spełnił we wskazanym okresie warunków do przystąpienia do układu ratalnego i został poinformowany o odmowie udzielenia ulgi w spłacie dochodzonych należności . Wobec tego organ egzekucyjny uznał, że nie wystąpiła żadna z przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W zażaleniu na to postanowienie Spółka podniosła, że dalsze prowadzenie egzekucji administracyjnej może zniechęcić inwestorów do podjęcia współpracy ze Spółką, co w chwili prowadzenia negocjacji może negatywnie wpłynąć na ich zakończenie. Ponadto strona wskazała, iż spłata dochodzonych należności została zabezpieczona poprzez dokonanie wpisu hipoteki przymusowej na nieruchomości. Organ odwoławczy przywołując przepis art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji określający podstawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego oraz wskazując, że zawieszenie tego postępowania może nastąpić z urzędu lub na wniosek wierzyciela stwierdził, że nie wystąpiła żadna przesłanka przewidziana w powołanym przepisie do zawieszenia postępowania , a wobec tego brak podstaw do uchylenia postanowienia organu egzekucyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego "R" Sp. z o.o. wniosła o niepodejmowanie dalszych działań egzekucyjnych i wyrażenie zgody na spłatę zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ze środków uzyskanych od "W" S.A. W uzasadnieniu skargi skarżąca powtórzyła argumentację wskazaną w zażaleniu , dodatkowo podnosząc, że nadal uzgadniane jest wejście do Spółki firmy "W" S.A. oraz jej wsparcie finansowe. Jedyny udziałowiec skarżącej i równocześnie jej Prezes Zarządu sprzedał część udziałów w tej firmie "W" S.A. w celu pozyskania środków na spłatę zobowiązań . Do chwili obecnej jednak nie otrzymał zapłaty za udziały. Podjęte zostały działania prawne w celu otrzymania zapłaty za sprzedane udziały, co umożliwi spłatę zobowiązań. Prowadzenie egzekucji zdaniem skarżącej doprowadzi do bankructwa Spółki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy administracyjne ze względu na treść art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) badają zaskarżone akty pod względem ich legalności , badają więc czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu organy nie naruszyły przepisów prawa materialnego, czy też prawa procesowego. Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie wbrew zarzutom skargi nie narusza ono prawa. Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W art. 56 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) ustawodawca określił w jakich sytuacjach dochodzi do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z tym przepisem jak już to wskazał organ odwoławczy postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego, 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego, 4) na żądanie wierzyciela, 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Z żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego może wystąpić zarówno wierzyciel jak i zobowiązany, z tym że w przypadku podstawy zawieszenia określonej w art. 56 § 1 pkt 3 żądanie takie przysługuje jedynie wierzycielowi, który w tej sytuacji nie jest zobowiązany do podania okoliczności uzasadniających zgłoszenie takiego wniosku. Spowodowane to jest tym, że dysponentem postępowania egzekucyjnego jest wierzyciel, na żądanie którego toczy się postępowanie egzekucyjne. Jeżeli jednak z żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego występuje zobowiązany powinien wykazać istnienie przesłanek określonych w art. 56 § 1 wskazanej wyżej ustawy. Zdaniem Sądu prawidłowo przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że w sprawie tej nie wystąpiła żadna z przesłanek przewidzianych w powołanym wyżej przepisie do zawieszenia postępowania. Prowadzenie pertraktacji z potencjalnymi inwestorami, czy konsekwencje dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego dla tych pertraktacji nie stanowią podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Takiej podstawy nie stanowią kroki podejmowane przez udziałowca skarżącej w celu uzyskania środków na spłatę zobowiązań, ani też zabezpieczenie należności poprzez wpis hipoteki na nieruchomościach zobowiązanej, czy istnienie zastawu skarbowego. Okoliczności te nie mieszczą się bowiem w przesłankach zawieszenia postępowania egzekucyjnego określonych w art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Również okoliczność wszczęcia postępowania o rozłożenie na raty zaległości objętej postępowaniem egzekucyjnym nie stanowi podstawy do zawieszenia egzekucji. Podstawę taką stanowić będzie dopiero prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie rozłożenia na raty. Wyraźnie to wynika z treści art. 56 § pkt 1 ustawy . W przepisie tym jest bowiem mowa o rozłożeniu na raty. Musi więc istnieć pozytywne rozstrzygniecie w tym przedmiocie i to prawomocne w momencie rozstrzygania przez właściwy organ o istnieniu podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na istnienie takiego rozstrzygnięcia skarżąca się nie powoływała. Skoro prawidłowo organy egzekucyjne uznały, że nie zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, skargę jako niezasadną należało na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić.