I SA/Sz 366/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Woźniak po rozpatrzeniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za [...] r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. nr [...] określającą skarżącej Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc [...] roku w wysokości [...] zł oraz odsetki od wpłat dziennych za ten miesiąc w kwocie [...] zł. Wraz ze skargą skarżąca Spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wskazano, że Spółka powstała w [...] roku, jednym z kierunków działalności miała być sprzedaż oleju opałowego, a wadliwa, zdaniem Spółki, i krzywdząca interpretacja przepisów o podatku akcyzowym doprowadziła do podjęcia decyzji o zaniechaniu tej sprzedaży. Podano, że Spółka osiągnęła w [...] r. stratę w wysokości [...] zł, a rok później [...] zł. W ocenie Spółki bezpośrednią i jedyną przyczyną takiego stanu rzeczy jest utrata spodziewanych zysków ze sprzedaży oleju opałowego. Do dnia złożenia skargi toczyło się jedenaście postepowań będących wynikiem wszczętych kontroli. W ocenie Spółki działania funkcjonariuszy celnych sprawiają wrażenie "zmasowanego ataku na skarżącą". W dniu [...] r. skarżąca Spółka przekazała do wiadomości Sądu złożoną do Szefa Służby Celnej skargę na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego t.j. na zajęcie rachunku bankowego Spółki w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym zaległości podatku akcyzowym oraz odsetek od wpłat dziennych z tytułu sprzedaży oleju opałowego za [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimkolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi wiec o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot pełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Komentarz LEX, 5 Wydanie, str. 243). Zatem ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie wówczas, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do aktualnej sytuacji finansowej spółki, które dawałyby podstawy do stwierdzenia, że w przypadku egzekucji należności dojdzie do realizacji przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej spraw, stwierdzić należy, że skarżąca Spółka nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji . We wniosku nie powołała żadnych okoliczności, które mogłoby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek przemawiających za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. W przedmiotowej sprawie decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nałożono na skarżącą zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł oraz odsetki od wpłat dziennych za ten miesiąc w kwocie [...] zł. Skarżąca nie wykazała, aby uiszczenie kwoty [...] zł naraziło ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Takich ustaleń nie można też dokonać na podstawie akt sprawy, w tym dokumentów związanych z prawem pomocy, gdyż z dokumentów tych wynika, iż sytuacja finansowa Spółki jest stabilna - w [...] r. Spółka wykazała zysk w wysokości [...] zł przy przychodach wynoszących [...] zł. Nie można też uznać, że powoływanie się w uzasadnieniu wniosku na stratę Spółki z lat [...] może stanowić okoliczność uzasadniająca wstrzymanie wykonania wydanej w dniu [...] r. zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, i dlatego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.