I SA/Sz 367/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego S.W. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu S.W. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu kwotę [...] zł ([...]), w tym wynagrodzenie w kwocie [...] zł ([...]), podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...]) oraz kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków pełnomocnika. Postanowieniem wydanym w dniu 4 lipca 2013 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej K.C. pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Izba Radców Prawnych w S. wyznaczyła radcę prawnego S.W. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę skarżącej, orzekając o uchyleniu zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. i przyznał wspomnianemu pełnomocnikowi kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu - w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego. Następnie, w dniu 14 lipca 2016 r. radca prawny S.W. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, składając oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. W piśmie procesowym, podtrzymał również stanowisko skarżącej wyrażone w odpowiedzi na skargę kasacyjną organu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 lipca 2016 r. oddalił wspomnianą skargę kasacyjną organu, przekazując rozstrzygnięcie o kosztach pomocy prawnej z urzędu WSA w Szczecinie. Jak wynika ze sporządzonego protokołu (karta nr 192 akt sprawy), radca prawny S.W. stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniósł o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zgodnie z wnioskiem z dnia 14 lipca 2016 r., przedstawiając bilety PKP na trasie [...] na łączną kwotę [...] zł. W dniu 6 października 2016 r., pełnomocnik uzupełnił wniosek nadsyłając do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie uwierzytelnioną kopię biletów PKP. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku, na kwotę [...] zł, należną pełnomocnikowi strony z mocy § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) składają się: kwota [...] zł tytułem wynagrodzenia za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wynikająca z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) wspomnianego rozporządzenia jako 50% stawki minimalnej wskazanej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) przywołanego aktu wykonawczego, które to wynagrodzenie podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 rzeczonego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący [...] zł; kwota [....] zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika do Warszawy (tam i z powrotem) w związku z jego stawiennictwem w dniu 21 lipca 2016 r. na rozprawie przed NSA. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wydając to postanowienie uwzględniono również treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). Z przepisu tego wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.