I SA/Sz 369/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpatrzeniu w dniu 23 sierpnia 2011 r. wniosku M.C. i M.Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżących wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2004 r. wraz z odsetkami za zwłokę złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podając jednak jego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazano, aby zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie. Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącego uzasadnienia wniosku. W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji.