I SA/Sz 37/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lutego 2011 r. sprawy ze skargi N. V.D. D. na negatywny wynik procedury odwoławczej dotyczącej oceny projektu złożonego w ramach konkursu Nr RPOWZ/1.1.1/Schemat B Małe dotacje/2010/1, przedstawioną w informacji Zarządu Województwa z dnia [...] nr [...] oddala skargę D D, prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą NZOZ "V" D D w S., ubiega się o dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego (RPO WZ) realizowanego przez siebie przedsięwzięcia polegającego na dostosowaniu zakładu opieki zdrowotnej do obecnych standardów krajowych i europejskich - w ramach konkursu RPOWZ/1.1.1/Schemat B/2010/1 ogłoszonego w dniu 24 marca 2010 r. przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 (RPO WZ). Wniosek o dofinansowanie zatytułowany: "Podniesienie jakości usług medycznych poprzez modernizację zakładu opieki zdrowotnej oraz zakup sprzętu medycznego" złożony został w ramach ww. RPO WZ, Osi priorytetowej I "Gospodarka - Innowacje – Technologie", Działanie 1.1 "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw poprzez innowacyjne inwestycje", Poddziałanie 1.1.1 "Inwestycje w mikroprzedsiębiorstwa". Po pozytywnym zakończeniu etapu oceny formalnej, wniosek D D został skierowany do kolejnego etapu oceny wniosków, tj. do oceny środowiskowej i merytoryczno-technicznej, dokonywanej przez ekspertów wchodzących w skład komisji oceniającej projekty. Pismem nr [...] z dnia [...] Wydział Wdrażania RPO poinformował Wnioskodawczynię, że jej wniosek w wyniku przeprowadzonej oceny merytoryczno-technicznej nie uzyskał wymaganej 50% maksymalnej ilości punktów (projekt uzyskał 33,5 pkt - stanowiące równowartość 47,86%), w związku z czym projekt został odrzucony oraz wyłączony z dalszej procedury ubiegania się o dofinansowanie. Nie zgadzając się ze stanowiskiem Wydziału Wdrażania RPO, Wnioskodawczyni złożyła protest do Wydziału Zarządzania RPO, w którym zakwestionowała ocenę merytoryczno-techniczną dokonaną przez ekspertów Komisji Oceniającej Projekty (KOP), podnosząc, iż ogólne oceny projektu przez ekspertów są dosyć skrajne, a poszczególne oceny części kryteriów mają bardzo rozbieżne punktacje. Zdaniem Wnioskodawczyni opis realizacji projektu i jego uzasadnienie są spójne i przejrzyste - dlatego niezrozumiała jest jego ocena końcowa. Ponadto, na każdym etapie oceny zespół ekspertów może zażądać dodatkowych wyjaśnień od Wnioskodawcy - czego nie uczyniono - a co mogłoby rozwiać wątpliwości, które pojawiły się w trakcie oceny. Wnioskodawczyni odniosła się do poszczególnych kryteriów oceny, kwestionując przyznane przez ekspertów ilości punktów – uznając, iż zostały one (w szczególności przez eksperta nr 2) znacznie zaniżone. Wnioskodawczyni podkreśliła przy tym, że w zakresie kryterium "Realizacja polityk horyzontalnych" - projekt jest zgodny z polityką równych szans, ponieważ w wyniku jego realizacji nastąpi dostosowanie przychodni do potrzeb osób niepełnosprawnych (poza toaletą zainstalowany zostanie również schodołaz), projekt jest także zgodnym polityką zrównoważonego rozwoju (uwzględnione zostały zasady ochrony środowiska). W związku z tym, zdaniem Wnioskodawczyni - projekt wymaga przeprowadzenia ponownej oceny. Po analizie protestu i dokumentacji aplikacyjnej oraz dokumentacji konkursowej, Wydział Zarządzania RPO (WZRPO), nie stwierdził przesłanek do uznania, iż ocena przedmiotowego wniosku została przeprowadzona w sposób niewłaściwy, o czym poinformował Wnioskodawczynię pismem z [...] nr [...]. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie WZRPO wyjaśnił, że wnioski o dofinansowanie, które spełniły wszystkie kryteria oceny formalnej przekazywane są pod obrady Komisji Oceniających Projekty (KOP), których funkcjonowanie normuje Regulamin Komisji Oceniający Projekty z dnia 28 stycznia 2010 r. W ramach KOP pracują dwa zespoły: Zespół ds. oceny środowiskowej oraz Zespół ds. oceny merytoryczno-technicznej. W skład tych zespołów wchodzą niezależni eksperci wybrani w drodze otwartego naboru według kryteriów zawartych w "Trybie wyłaniania ekspertów do Komisji Oceniających Projekty". Każdy wniosek jest weryfikowany przez co najmniej dwóch ekspertów z każdego zespołu. Zespół ds. oceny merytoryczno-technicznej weryfikuje projekty na podstawie kryteriów merytoryczno-technicznych zawartych w Karcie Oceny Merytorycznej, karty i oceny sporządzane są na podstawie kryteriów zatwierdzanych przez Zachodniopomorski Komitet Monitorujący. Kryteria oceny podzielone są: na kryteria (dopuszczalności) i kryteria punktowe. Kryteria dostępu oceniane są w systemie 0/1 - niespełnienie chociażby jednego z nich powoduje odrzucenie wniosku. Kryteria punktowane są oceniane przez eksperta poprzez przyznanie odpowiedniej ilości punktów za każde kryterium. Do dofinansowania kwalifikuje się każdy projekt, który spełnia wszystkie kryteria dopuszczające określone przy ocenie środowiskowej oraz merytoryczno-technicznej i jednocześnie uzyskał co najmniej 50% maksymalnej liczby punktów na etapie oceny merytoryczno-technicznej (tj. 35 punktów). Ogłaszając 24 marca 2010 r. konkurs nr RPOWZ1.1.1/Schemat B/2010/1 Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego podał informacje zawierające m.in. kryteria wyboru projektu oraz dodatkowe informacje dla Wnioskodawców, wytyczne dla Wnioskodawców, określające tryb postępowania przy składaniu wniosku, wymogi i zasady jego sporządzenia oraz zasady wyboru projektu, gdzie określono etapy wyboru, w tym etap oceny merytoryczno-technicznej wniosku o dofinansowanie. Wskazując, iż spór w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy eksperci prawidłowo ocenili (kryteria punktowe oceny merytoryczno-technicznej) projekt Wnioskodawczyni, WZRPO podkreślił, że treść wniosku wraz z załącznikami stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt, a każdy ekspert samodzielnie przyznaje określoną liczbę punktów, zgodnie z kartą oceny merytoryczno- technicznej, na podstawie swojej wiedzy i doświadczenia na temat danej branży. W dalszej części pisma WZRPO omówił kolejno poszczególne kryteria oceny merytoryczno-technicznej, odnosząc się szczegółowo do wymogów przewidzianych dla tych kryteriów, porównał ilości punktów przyznanych przez każdego eksperta za każde kryterium i uśrednioną liczbę tych punktów z ilością punktów, jakie mogą być przyznane za każde kryterium oraz odniósł się do wpisanych przez ekspertów uzasadnień ich oceny. Dokonując takiej analizy ocen i liczby przyznanych przez ekspertów punktów WZRPO stwierdził, że oceny te są prawidłowe, bowiem przyznane przez ekspertów liczby punktów zostały odpowiednio uzasadnione, znajdują one odzwierciedlenie w dokumentacji aplikacyjnej i mieszczą się w przedziale ustalonym przez Instytucję Zarządzającą. Odnosząc się do ceny kryterium innowacyjność projektu organ zauważył, że wnikliwa analiza dokumentacji aplikacyjnej pozwala stwierdzić, iż ekspert nr 2 słusznie zwrócił uwagę na bardzo niską innowacyjność projektu, którego przedmiotem jest remont lokalu i zakup mało specjalistycznych urządzeń. Ponadto Wnioskodawczyni sama wskazała w części C.5 Biznes planu, że przedsięwzięcie nie wiąże się z zasadniczą zmianą procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, a poprawieniem ich jakości (w wyniku realizacji projektu podniesiony zostanie standard zakładu opieki zdrowotnej). W odniesieniu do kryterium: Realizacja polityk horyzontalnych, organ zauważył, iż ekspert nr 1 stwierdził, że projekt jest zgodny z politykami horyzontalnymi - przyznając 2 pkt, natomiast ekspert nr 2 nie przyznając punktów w ramach tego kryterium podniósł, że "Wnioskodawca nie uzasadnił w satysfakcjonujący sposób w polu A13 realizację polityk horyzontalnych. W szczególności wątpliwości budzi polityka równych szans". Wprawdzie we wniosku wpisano, iż projekt jest zgodny z polityką równych szans, ponieważ w wyniku jego realizacji nastąpi dostosowanie przychodni do potrzeb osób niepełnosprawnych, jednak ten zapis – zdaniem organu - nie znajduje uzasadnienia, bowiem w pełni nie potwierdza on zgodności projektu z polityką równych szans (organ powołał się przy tym na wskazaną w Wytycznych dla Wnioskodawców - słownik pkt 8 b) definicję polityki równości szans (równość kobiet mężczyzn oraz niedyskryminacji). W konkluzji WZRPO stwierdził, że przeprowadzona przez ekspertów ocena projektu Wnioskodawczyni jest prawidłowa. Jest ona oceną rzetelną i bezstronną, mającą swoje logiczne uzasadnienie. Ocena projektu znajduje pełne odzwierciedlenie w dokumentacji aplikacyjnej przedstawionej przez Wnioskodawczynię i została dokonana zgodnie z kryteriami dokonywania wyboru projektów w ramach RPO WZ. Zgadzając się z Wnioskodawczynią, że w ocenie ekspertów "wystąpiły pewne różnice" (w ilości przyznanych punktów), organ uznał, iż bardziej krytyczna ocena projektu dokonana przez eksperta nr 2 - w sytuacji kiedy znajduje ona swoje odzwierciedlenie w dokumentacji i została odpowiednio uzasadniona - nie może bezwarunkowo prowadzić do wniosku że jest ona nieprawidłowa, tzn. że jest nierzetelna lub bezstronna. Z analizy oceny dokonanej przez ekspertów nie wynika również, aby mieli oni przy jej przeprowadzaniu jakieś wątpliwości, stąd też zarzut wyrażony w proteście, że eksperci nie zażądali od Wnioskodawczyni dodatkowych wyjaśnień nie jest zasadny. W skardze na negatywny wynik procedury odwoławczej, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, D D podniosła, że złożony przez nią wniosek o dofinansowanie "został oceniony nieprawidłowo, a protest nie został rozpatrzony w sposób właściwy". Odpowiadając na skargę Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w piśmie Wydziału Zarządzania RPO z dnia 29 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonego negatywnego wyniku procedury odwoławczej dotyczącej oceny projektu złożonego przez D D w ramach konkursu RPOWZ/1.1.1./Schemat B/2010/1 zawartej w informacji Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia [...] nr [...], Sąd uznał, że skargę należy oddalić, brak bowiem podstaw do stwierdzenia, że ocena ta została wydana z naruszeniem prawa. Wskazać należy, że tryb przyznawania dofinansowania projektów zgłaszanych w ramach programów operacyjnych regulowany jest przepisami unijnymi i krajowymi – w szczególności przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658, ze zm.). Przepisy te wymienione są we wstępie do Wytycznych dla Wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013. W wytycznych tych wyjaśniono także, że "akty prawne wspólnotowe oraz krajowe stanowią ramy prawne zapewniające prawidłowe wykorzystanie środków publicznych, w szczególności pochodzących z funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności. W oparciu o nie Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym (w przypadku RPO WZ jest to Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego) m.in. określa system realizacji programu operacyjnego". Wyjaśnienie to znajduje oparcie w przepisach ww. ustawy. W myśl bowiem art. 5 pkt 2, instytucją zarządzającą - w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa, który jest odpowiedzialny za przygotowanie i realizację programu operacyjnego. Zgodnie natomiast z pkt. 11 tego artykułu, przez system realizacji programu należy rozumieć "zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji; system realizacji określa również środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3" wymienionej ustawy. W myśl art. 20 ust. 2 i 3 ustawy, zarząd województwa przyjmuje projekt regionalnego programu operacyjnego w drodze uchwały, przed skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską, a następnie ogłasza ten program w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Ponadto do zadań instytucji zarządzającej (zarządu województwa) należy (art. 26 ust. 1 pkt 8) określenie systemu realizacji programu operacyjnego – zdefiniowanego w ww. art. 5 pkt 11. Dokonywana przez Sąd ocena legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu dotyczącym oceny zgłoszonego do dofinansowania projektu odnoszona jest zatem do mających zastosowanie w tym zakresie przepisów unijnych i krajowych, jak również do wydanych przez instytucję zarządzającą (zarząd województwa) aktów regulujących tryb tego postępowania. W tym zakresie Sąd podziela więc pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 18 listopada 2009 r. (sygn. akt l SA/Sz 781/09), iż "sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a tej ustawy), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 ust. 11 ustawy), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego funduszu Rozwoju Regionalnego". W przedmiotowej sprawie spór dotyczy sposobu (wyniku) oceny zgłoszonego przez D D projektu, dokonanej przez dwóch ekspertów w ramach jego oceny merytoryczno-technicznej. Maksymalna ilość punktów w ramach tej oceny wynosi 70, przy czym do dofinansowania kwalifikuje się projekt, który spełnia wszystkie kryteria dopuszczające określone na etapie oceny środowiskowej oraz merytoryczno-technicznej i uzyskał co najmniej 50% maksymalnej liczby punktów na etapie oceny merytoryczno-technicznej - czyli 35 punktów. Tryb działania Komisji Oceniającej Projekty (KOP), w tym powoływania i działania ekspertów określa Regulamin i Tryb wyłaniania ekspertów KOP (stanowiący załącznik nr 1 do uchwały nr 105/10 Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 28 stycznia 2010 r.). Tryb dokonania oceny merytoryczno-technicznej reguluje § 11 tego regulaminu. Ocena ta dokonywana jest przez dwóch ekspertów. Zgodnie z § 11 ust. 3: "Ekspert samodzielnie przyznaje określoną liczbę punktów na podstawie Karty Oceny Merytorycznej oraz potwierdza własnoręcznym podpisem dokonanie tej oceny". W myśl ust. 7 zdanie pierwsze i drugie tego paragrafu: "W przypadku gdy różnica punktowa pomiędzy ocenami członków Zespołu wynosi więcej niż 30% punktów liczonych od maksymalnej możliwej do uzyskania w danej ocenie liczby punktów (...), wniosek musi być oceniony przez trzeciego członka Zespołu, wyłonionego przez Przewodniczącego KOP losowo, spośród osób, których wiedza i posiadane kwalifikacje zawodowe umożliwiają prawidłową ocenę projektu. Ocenę trzeciej osoby włącza się do sumy pozostałych dwóch ocen oraz kalkuluje się średnią arytmetyczną łącznej sumy przyznanych punktów, która stanowi ostateczną ocenę merytoryczną projektu". Przykład wyliczenia 30 % liczonej od maksymalnej możliwej do uzyskania w danej ocenie liczby punktów podano w § 10 – przy ocenie ekonomiczno-finansowej. Z przyznanej przez obu ekspertów ilości punktów ustalana jest średnia liczba przyznanych punktów, która w odniesieniu do przedmiotowego projektu wyniosła 33,5 punktu (ekspert nr 1 przyznał łącznie 41 punktów, natomiast ekspert nr 2 - 26 punktów). Skarżąca D D uznała te oceny punktowe za zaniżone – zwłaszcza przez eksperta nr 2. Odnosząc się do takiego zarzutu podkreślić należy - co wynika z § 11 ust. 3 regulaminu KOP – że każdy z ekspertów (a więc osób, których wiedza i posiadane kwalifikacje zawodowe umożliwiają prawidłową ocenę projektu) samodzielnie przyznaje określoną liczbę punktów. Oznacza to, że eksperci w sposób niezależny zarówno od organu, jak i niezależnie od siebie (oddzielnie) dokonują tej oceny. Oceny tej nie uzgadniają zatem ze sobą, stąd ich oceny mogą się znacznie różnić. Potwierdza to stan faktyczny sprawy, bowiem ekspert nr 1 przyznał 41 punktów, a ekspert nr 2, 26 punktów. Niezależność od organu oznacza natomiast, iż organ nie może podważać przyznanych przez ekspertów liczby punktów, zatem nie może ich ani obniżać ani podwyższać. Pozwala to na zobiektywizowaną ocenę projektu dokonaną przez osoby posiadające odpowiednią do danego projektu wiedzę i doświadczenie zawodowe, wolną od ewentualnej ingerencji pracowników organu. To zobiektywizowanie oceny podkreślone jest także zasadą, iż do ostatecznej oceny projektu uwzględnia się średnią liczbę punktów przyznanych przez ekspertów. Jedynie w sytuacji określonej w cytowanym powyżej § 11 ust. 7 regulaminu KOP, tj. w przypadku gdy różnica punktowa pomiędzy ocenami członków zespołu oceniającego projekt wynosi więcej niż 30% punktów liczonych od maksymalnej możliwej do uzyskania w danej ocenie liczby punktów, wniosek musi być dodatkowo oceniony przez trzeciego członka zespołu (eksperta), a jego ocenę włącza się do sumy pozostałych dwóch ocen oraz kalkuluje się średnią arytmetyczną łącznej sumy przyznanych punktów, która stanowi ostateczną ocenę merytoryczną projektu". Z powyższego wynika, że także Sąd - dokonując oceny legalności zaskarżonej negatywnej oceny zgłoszonego projektu przy uwzględnieniu obowiązujących w tym zakresie zarówno przepisów unijnych i krajowych, ale także aktów wydanych przez instytucję zarządzającą, regulujących przedmiotowe postępowanie - nie może podważać przyznanej przez ekspertów liczby punktów, Sąd nie może też zasięgać opinii innych ekspertów (takiej możliwości nie przewidują przepisy regulujące zarówno postępowanie konkursowe, jak i postępowanie sądowoadministracyjne). Sąd nie może również, w sytuacji jaka wystąpiła w przedmiotowej sprawie, a więc w sytuacji kwestionowania przez stronę skarżącą liczby punktów przyznanych przez jednego eksperta (w razie uwzględnienia skargi – co może nastąpić w razie stwierdzenia, że ocena projekty została przeprowadzona w sposób naruszający prawo – art. 30c ust. 3 pkt 1 ww. ustawy) nakazać organowi dokonanie ponownej oceny przez innych ekspertów. Jedynie w razie stwierdzenia, że w sprawie wystąpiła sytuacja określona w § 11 ust. 7 regulaminu KOP, tj. że różnica pomiędzy ocenami dwóch ekspertów przekracza 30% punktów liczonych od maksymalnej możliwej do uzyskania w danej ocenie liczby punktów, a więc (w przedmiotowej sprawie) przekracza 21 punktów (30% z 70 = 21), Sąd przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą, nakazałby jej wykonanie dyspozycji zawartej w § 11 ust. 7 regulaminu. Z okoliczności sprawy wynika, że taka sytuacja nie powstała, bowiem różnica pomiędzy ocenami wynosi 15 punktów (41 – 26), a więc nie przekroczyła 30 % maksymalnej do uzyskania w ramach oceny merytoryczno-technicznej liczby punktów (70). Powyższe oznacza, że Sąd nie stwierdził naruszenia prawa przez organ. W informacji o odrzuceniu protestu WZRPO odniósł się szczegółowo do dokonanych przez ekspertów ocen i ich uzasadnień, porównując je z kryteriami zawartymi w Karcie Oceny Merytorycznej i wskazując, że oceny punktowe mieszczą się w granicach przewidzianych za poszczególne kryteria, a ich uzasadnienie znajduje odbicie zarówno w opisie projektu zawartym we wniosku, jak i w wymogach przewidzianych dla poszczególnych kryteriów oceny. Również w tym zakresie Sąd nie stwierdził uchybień, które pozwalałyby na stwierdzenie, że ocena projektu (w wyniku której projekt został odrzucony) wydana została z naruszeniem procedury konkursowej lub zasad logicznego rozumowania. Z przyznanej ostatecznie liczby punktów wynika, że projekt D D oceniony został na poziomie średnim (33,5 na 70 możliwych do uzyskania punktów), nie uzyskał jednak wymaganej do zakwalifikowania do przyznania płatności 35 punktów, a zatem jego odrzucenie go było zgodne z przyjętymi przez instytucję zarządzającą zasadami. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w proteście, iż eksperci nie uwzględnili tzw. schodołazu ułatwiającego osobom niepełnosprawnym dostęp do projektowanego gabinetu lekarskiego, przez co zaniżona została ocena kryterium "realizacja polityk horyzontalnych", stwierdzić należy, że ekspert nr 2 oceniając spełnienie tego kryterium na 0 punktów (za to kryterium przewidziano od 0 do 4 punktów, ostatecznie przyznano 1 punkt, jako średnią ocen obu ekspertów), wskazał, iż "Wnioskodawca nie uzasadnił w satysfakcjonujący sposób w polu A13 realizację polityk horyzontalnych. W szczególności wątpliwości budzi polityka równych szans". W istocie, w polu A13 wniosku wpisano ogólnie, iż "W ramach realizacji projektu przewiduje się dostosowanie przychodni lekarskiej do potrzeb osób niepełnosprawnych". We wniosku nie wskazano takiego schodołazu, nie wymieniono go także przy wykazie urządzeń przewidzianych do zakupu w ramach projektu. Jedynie w dokumentacji budowlanej załączonej do wniosku, w opinii sanitarnej uzgadniającej projekt budowlany, w jej uzasadnieniu stwierdzono: "Dla zapewnienia dostępu dla osób niepełnosprawnych przyjęto zakup schodołaza typ TK 100-RONOMED". W opisie technicznym dotyczącym przebudowy mieszkania na gabinet lekarski stwierdzono natomiast, że "Dla obsługi osób niepełnosprawnych, teren – wysoki parter, inwestor zakupi schodołaz wg załączonego prospektu". Do projektu budowlanego dołączony został prospekt takiego schodołazu (urządzenia przewoźnego). Bezsporne jest zatem, że we wniosku Wnioskodawczyni nie uwzględniła zakupu takiego urządzenia, nie ma więc w nim żadnej informacji o kosztach i terminie jego zakupu – ww. informacje pochodzące od osób trzecich zawarte w dokumentacji budowlanej wskazują jedynie na taki zamiar inwestora, który ma być zrealizowany w nieokreślonej przyszłości. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, na podstawie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, skargę należało oddalić.