I SA/Sz 372/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. oraz B. i P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 6 listopada 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę W. G. oraz B. i P. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących - H. M., uprawnionej do reprezentowania skarżących w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie o sygn. akt I SA/Sz 372/08 (pełnomocnictwo - k. 91). Jednocześnie pełnomocnika pouczono, że od wydanego wyroku przysługuje skarga kasacyjna oraz o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego pod rygorem jej odrzucenia (k. 125). W dniu 5 stycznia 2008 r. (data stempla pocztowego na przesyłce) zostało wniesione pismo, w treści którego sporządzająca to pismo - biegła rewident H. M. - wskazała, że wnosi skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 listopada 2008 r. Z uwagi na powyższe, H. M. została zobowiązana do wykazania, w terminie 7 dni, czy należy do kręgu osób uprawionych do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, pod rygorem przyjęcia, iż nie należy ona do osób uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zobowiązanie powyższe wraz z pouczeniem o treści art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. zostało doręczone również skarżącym B. i P. L. w dniu 10 lutego 2009 r. W odpowiedzi na wezwanie, biegła rewident H. M., pismem z dnia 7 lutego 2009 r., wskazała, iż jest ona biegłym rewidentem i w świetle przepisów o doradztwie podatkowym jest ona uprawniona do wykonywania czynności doradztwa podatkowego, a zatem wniesiona skarga kasacyjna mogła zostać sporządzona przez biegłego rewidenta uznanego za doradcę podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie rozważań wskazać należy, iż pismo zatytułowane jako skarga kasacyjna nie zostało skutecznie wniesione w niniejszej sprawie, gdyż z jego treści wynika, iż zostało ono sporządzone i podpisane przez H. M., która nie ma uprawnień do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż z treści udzielonego jej w dniu 5 listopada 2008 r. pełnomocnictwa wynika jej umocowanie jedynie do reprezentowania skarżących " (...) w toczącej się sprawie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 372/08." Niezależnie od powyższego Sąd stwierdził, iż skarga kasacyjna sporządzona i wniesiona przez H. M. jest niedopuszczalna z przyczyn wskazanych w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub - w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego. Z akt sądowych wynika, iż H. M. jako pełnomocnik skarżących została o tym obowiązku pouczona przy doręczaniu odpisu wyroku z dnia 6 listopada 2008 r. Następnie pismem z dnia 15 stycznia 2009 r. w związku z wniesieniem przez H. M. sporządzonej przez nią skargi kasacyjnej, wezwano ją do wykazania czy należy do kręgu osób uprawnionych do wniesienia skargi kasacyjnej, o czym zostali powiadomieni również skarżący. W piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie H. M. stanęła na stanowisku, iż przepisy ustawy o doradztwie podatkowy uprawniają ją jako biegłego rewidenta do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Do wyjaśnień tych H. M. dołączyła kopię legitymacji biegłego rewidenta. Zdaniem Sądu przepisy art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. wyraźnie wskazują na zamknięty krąg podmiotów mających uprawnienie do sporządzenia tego środka zaskarżenia, a żaden z nich nie daje uprawnień do dokonania tej czynności przez biegłego rewidenta. Sam fakt, że biegły rewident może dokonywać w pewnym zakresie czynności doradztwa podatkowego, nie powoduje, iż staje się on automatycznie doradcą podatkowym. Natomiast ustawa wiąże uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej z faktem wykonywania konkretnego zawodu (radca prawny, adwokat, doradca podatkowy), a nie z faktem wykonywania czynności, które wchodzą w zakres wykonywania tego zawodu. A zatem, w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to wyłącznie doradca podatkowy, a nie biegły rewident, który może wykonywać jedynie w pewnym zakresie czynności doradztwa podatkowego, ma uprawnienia do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, skargę kasacyjną należało, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić jako niedopuszczalną, gdyż nie została ona sporządzona przez osobę do tego uprawnioną.