I SA/Sz 375/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatków od towarów i usług za luty, marzec, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, grudzień 2011 r. p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Pismem z 26 marca 2019 r. P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: Strona, Spółka) reprezentowane przez Prezesa Zarządu L. K. wniosło do tutejszego sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za: [...]., doręczoną [...] r. Jednocześnie ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w [...] po złożeniu przez ww. osobę rezygnacji z funkcji Prezesa Zarządu – jedynego członka zarządu - w dniu [...] r. Jednocześnie wskazano, iż ponowny wybór tej osoby na stanowisko Prezesa Zarządu nastąpił [...] r., zaś w dniu [...] r. Prezes Zarządu powziął informację o uprawomocnieniu się zaskarżonej decyzji. Jednocześnie we wniosku tym wskazano, iż został on złożony w terminie 7 dni od powzięcia ww. informacji, wobec czego zasługuje on na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), uchybiony termin, w tym również do wniesienia skargi, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy (art. 86 § 1); strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 1); we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu (art. 87 § 2); równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 3). Strona nie jest zatem zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, winna jednak uprawdopodobnić powyższą okoliczność. Przytoczyć także należy przepis zawarty w art. 87 § 5 p.p.s.a., zgodnie z którym, po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. W jednolitym orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Nie można jednocześnie tracić z pola widzenia, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest - co do zasady - możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2018 r. I FZ 331/18 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r. I OZ 91/15). W sytuacji gdy strona wnosi o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia, stosownie do art. 87 § 5 p.p.s.a., przywrócenie terminu jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, iż jeżeli sąd w oparciu o informacje przedstawione przez stronę dojdzie do wniosku, że w sprawie wystąpił przypadek wyjątkowy może wniosek taki merytorycznie rozpoznać (ustalić czy zostały spełnione inne przesłanki) albo wniosek taki powinien odrzucić jako niedopuszczalny, gdy w sprawie przypadek wyjątkowy nie wystąpił (zob. postanowienie NSA z 3 września 2008 r., I FZ [...], LEX nr 1028390. Skoro istnienie wyjątkowego przypadku należy do przesłanek dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, jego brak powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. W świetle powyższych rozważań, przedstawione we wniosku okoliczności nie uprawdopodabniają, iż do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez winy strony skarżącej. Wręcz przeciwnie – z akt sprawy wynika, że decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 [...] r. została odebrana w siedzibie Spółki w dniu [...] r. przez T. K. (w potwierdzeniu doręczenia przesyłki wskazanego jako "adresata"), który według odpisu pełnego Krajowego Rejestru Sądowego Spółki jest wspólnikiem od [...] r. Podnieść także należy, iż doręczenie decyzji miało także miejsce przed wskazywaną przez Prezesa Spółki datą rezygnacji z funkcji, [...] r., zatem Spółka miała możliwość zaskarżenia decyzji. Wobec powyższego należy wskazać, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg i upłynął w dniu [...] Zauważyć także należy, że zgodnie z ujawnionymi w Krajowym Rejestrze Sądowym wpisami, ponowne powołanie L. K. na stanowisko Prezesa Zarządu nastąpiło w dniu [...] r., nie zaś [...] r., wobec czego przyjąć należy, że to [...] r. ustała przeszkoda uniemożliwiająca dochowania terminu, o której wspomniano we wniosku i to od tego dnia należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, należy stwierdzić, że Spółka, w tym działając poprzez Prezesa Zarządu, mogła dochować zarówno terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak i do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca nie wskazała także we wniosku na żadne wyjątkowe okoliczności mogące wskazać na dopuszczalność wniesienia o przywrócenie terminu po upływie ponad roku od terminu czynności, której uchybiono, wobec czego wniosek należało odrzucić jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 p.p.s.a.