I SA/Sz 379/17
PostanowienieWSA w Szczecinie2018-05-28
Skład orzekający: Iwona Golec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów potwierdzających jej sytuację finansową i majątkową, mimo wcześniejszego odmówienia przyznania prawa pomocy z tego samego powodu?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych został odmówiony, ponieważ strona skarżąca nie wykazała istotnej zmiany okoliczności uzasadniającej modyfikację wcześniejszego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy. Pomimo wezwań, strona nie przedłożyła wymaganych dokumentów potwierdzających jej aktualną sytuację finansową, majątkową i rodzinną, co uniemożliwiło ocenę jej możliwości płatniczych.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą kasacyjną. Wcześniej, postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r., referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy z tego samego powodu, stwierdzając, że skarżący, prowadzący działalność gospodarczą, nie wykazał niedostatku. Sąd utrzymał to postanowienie w mocy. Skarżący ponownie złożył wniosek, wskazując na zawieszenie działalności gospodarczej i dochody z prac dorywczych, jednak nie przedłożył wymaganych dokumentów potwierdzających jego sytuację finansową i rodzinną.Rozstrzygnięcie
Odmówiono zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2017 r. odmawiającego Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] lutego 2017 r. znak: [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III, IV kwartał 2013 r. p o s t a n a w i a: odmówić zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2017r. sygn. akt I SA/Sz [...] odmawiającego Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Sygn. akt I SA/Sz [...]
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z 30 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Sz [...] starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że referendarz sądowy po analizie dokumentów przedłożonych przez stronę stwierdził, że wniosek strony nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż Skarżący nie wykazał, iż w jego przypadku może być zastosowany wyjątek od powszechnej reguły odpłatności wymiaru sprawiedliwości jakim jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych.
Jak wskazał referendarz sądowy, w uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, że nie posiada wolnych środków finansowych, wszystko co zarabia przeznacza na spłatę alimentów, bieżące utrzymanie oraz spłatę kredytu bankowego. Nie wykazał w uzasadnieniu żadnego majątku. Podał, że źródłem jego utrzymania jest działalność gospodarcza, z której miesięczny dochód netto wynosi [...] zł. Wyjaśnił, że tytułem alimentów przekazuje kwotę [...]zł, rata kredytu wynosi [...] zł, a na ubranie i wyżywienie wydaje [...] zł.
W ocenie referendarza skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Referendarz sądowy stwierdził, że z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych dokumentów wynikało, że Skarżący utrzymuje się z działalności gospodarczej, gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, nie ma na utrzymaniu innych osób. Jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą: Przedsiębiorstwo Budowlano-Transportowe M. M. na dużą skalę. Referendarz stwierdził, że świadczą o tym przychody z działalności, które wyniosły w dwóch ostatnich latach kwoty: [...] zł (dochód [...] zł) i [...] zł (dochód [...] zł). Wskazał nadto, że wysokość przychodów, w okresie zimowym: styczeń - marzec 2017 r. też nie jest mała i wyniosła [...] zł ([...] zł). Referendarz sądowy zwrócił uwagę, że Skarżący oświadczył w uzasadnieniu wniosku, że jego średnie miesięczne dochody wynoszą netto [...] zł jednak, wbrew wezwaniu, nie przedłożył wyciągów bankowych, co uniemożliwiło ocenę, jakimi środkami skarżący rzeczywiście dysponuje.
Mając na uwadze wysokość udokumentowanych przychodów z działalności gospodarczej, referendarz stwierdził, że skarżący nie należy do osób ubogich. W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie znajduje się w niedostatku. Posiada stałe źródło przychodów, których wartość znacznie przekracza wartość należnego wpisu od skargi. Referendarz sądowy zwrócił uwagę, że skarżący nie udokumentował, wbrew wezwaniu, jakie ponosi wydatki związane z utrzymaniem, tj. nie potwierdził prawdziwości oświadczenia, iż cały dochód przeznacza na bieżące wydatki. W szczególności nie potwierdził, że ponosi regularne wydatki ([...] zł) na alimenty, czy spłatę kredytów ([...] zł), zatem te okoliczności nie zostały uwzględnione przy ocenie możliwości płatniczych skarżącego w sprawie. Takie okoliczności mogłyby wynikać z wyciągów z rachunków bankowych, których jednak skarżący wbrew wezwaniu nie przedłożył. Skarżący nie wyjaśnił również swojej sytuacji rodzinnej, istotnej przy rozpoznaniu wniosku, złożone oświadczenie o rozwodzie nie zostało poparte stosownym dokumentem. Z kolei, z przedłożonych pism banku wynika jedynie, że skarżący jest zadłużony z tytułu niespłacania kredytów związanych z działalnością gospodarczą, na kwotę przekraczającą [...] zł, która to okoliczność nie zmieniła dokonanej oceny w sprawie.
Opisane wyżej postanowienie referendarza sądowego zostało utrzymane
w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Sz [...].
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Sz [...] Sąd oddalił skargę na zaskarżoną decyzję.
W związku ze skargą kasacyjną od ww. wyroku, Skarżący złożył kolejny wniosek o prawo pomocy w sprawie, w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Koszty sądowe sprowadzają się na obecnym etapie postępowania do wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości [...] zł.
Skarżący podał we wniosku, że nie posiada wolnych środków finansowych, wszystkie środki pochodzące z prac dorywczych przeznacza na bieżące utrzymanie, alimenty. Działalność gospodarczą zawiesił wskutek egzekucji prowadzonej przez urząd skarbowy, która uniemożliwia jej dalsze prowadzenie. Oświadczył, że źródłem jego utrzymania są prace dorywcze, z których dochód stanowi kwota [...]zł miesięcznie. Miesięczne wydatki z kolei wynoszą łącznie [...] zł (alimenty [...] zł, ubrania, wyżywienie [...] zł, kredyty [...] zł).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że skarżący nie posiada majątku wskazanego w pkt 6-9 formularza, co do stanu rodzinnego podał, że skarżący jest ojcem dwóch synów 14 i 7 lat. Wbrew wezwaniu, pomimo przedłużenia wyznaczonego terminu, skarżący nie przedłożył: wyciągów ze swoich rachunków bankowych; wyciągu z ewidencji przychodów, kosztów, dochodów z działalności gospodarczej za listopad 2017 r. oraz styczeń, luty, marzec 2018 r.; zeznania podatkowego o wysokości przychodów (dochodów) uzyskanych w 2017 r.; dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem siebie i dzieci z okresu ostatnich trzech miesięcy ani wyroku rozwiązującego małżeństwo.
Wraz z odpowiedzią na wezwanie pełnomocnik skarżącego nadesłał dokumenty potwierdzające: zawieszenie z dniem 13 kwietnia 2018 r. działalności gospodarczej pod firmą [...] M. M.; stan zadłużenia skarżącego i prowadzone wobec niego postępowania administracyjne i egzekucyjne. Przedłożył: zawiadomienie ZUS z dnia 29 maja 2017 r. o wszczęciu postępowania w sprawie określenia należności wobec ZUS z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Ubezpieczeń Społecznych w wysokości [...] zł wraz z odsetkami i kosztami; tytuły wykonawcze wystawione wobec skarżącego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K.: w dniu 16.08.2017 r. w związku z zaległością w podatku VAT na kwotę [...]zł, w dniu 8.08.2017 r. w związku z zaległością z tytułu grzywny, mandatu na kwotę [...]zł; zawiadomienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 22 sierpnia 2017 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego ([...] do kwoty należności głównej [...] zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Przystępując do rozpoznania wniosku złożonego w niniejszym postępowaniu
w [...] kolejności trzeba zwrócić uwagę, że w jego toku wydano już postanowienie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym koszty sądowe (opisane wyżej postanowienie z dnia 30 czerwca 2017 r.), które do dnia wydania niniejszego postanowienia zachowało swą prawną moc. Prawomocnym postanowieniem z dnia 30 czerwca 2017 r. wydanym w sprawie, referendarz sądowy WSA w Szczecinie odmówił bowiem Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym częściowym zakresie obejmującym koszty sądowe.
Wobec powyższego złożony następnie w związku ze skargą kasacyjną kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, podlega rozpoznaniu w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Odstąpienie od oceny powziętej we wcześniejszym postanowieniu może zatem wchodzić w grę jedynie wtedy, gdy okoliczności stanowiące przesłankę danego rozstrzygnięcia uległy zmianie.
Przypomnieć jeszcze wypada, że stosownie do 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przesłanką modyfikacji orzeczenia na podstawie powyższego przepisu jest zatem zmiana okoliczności sprawy, przez które przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy należy rozumieć dane dotyczące sytuacji rodzinnej, stanu majątkowego
i dochodów wnioskującego o takie wsparcie. Te bowiem są decydujące w kontekście przyznania prawa pomocy. Chodzi o zmianę w zakresie okoliczności, w oparciu
o które wydano poprzednie orzeczenie. Musi być ona przy tym na tyle istotna, aby uzasadniała modyfikację tego orzeczenia.
Skarżący nie wykazał, że w jego przypadku może być zastosowany wyjątek od powszechnej reguły odpłatności wymiaru sprawiedliwości jakim jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący, występując po raz kolejny w sprawie o przyznanie prawa pomocy, powinien przedstawić wymagane wezwaniem dokumenty, aby tym razem umożliwić referendarzowi sądowemu dokonanie oceny aktualnej sytuacji rodzinnej, finansowej
i majątkowej, która wyznacza jego możliwości płatnicze w sprawie.
Skarżący, pomimo kierowanego do niego wezwania, nie przedłożył takich dokumentów, zatem uznać należało, że nie przedstawił w sposób pełny i wyczerpujący swojej sytuacji rodzinnej i materialnej, co w konsekwencji oznaczało, że w rozpoznawanej sprawie nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej konieczność zmiany postanowienia z 30 czerwca 2017 r. i przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżący nie wykazał bowiem jakie dochody uzyskał w okresie poprzedzającym zwieszenie działalności, tj. w 2017 roku i w miesiącach styczeń – marzec 2018 r., nie udokumentował wysokości ponoszonych wydatków, nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych, co uniemożliwiło ocenę jakie są możliwości płatnicze skarżącego w sprawie oraz jaki wpływ na możliwości płatnicze skarżącego ma dokonane w dniu zajęcie 22 sierpnia 2017 r. środków na rachunkach bankowych skarżącego do kwoty [...]zł, tym bardziej, że przychody skarżącego za lata 2015 i 2016 wynosiły odpowiednio [...] zł, a z oświadczenia skarżącego zawartego w ponownym wniosku o prawo pomocy wynika, że pomimo otrzymywania z prac dorywczych [...] zł miesięcznie, wydaje on miesięcznie kwotę znacznie wyższą, wynoszącą [...] zł.
W opisanej sytuacji próbę przeniesienia ciężaru dotyczącego Skarżącego na Skarb Państwa należało ocenić negatywnie.
Mając to na uwadze, nie znajdując podstaw do zmiany postanowienia
w przedmiocie prawa pomocy, na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło