I SA/Sz 389/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 17 stycznia 2014r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych Skarżący J. O., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, a na jego utrzymaniu pozostaje małoletni syn G. Dochodem skarżącego są płatności z ARiMR oraz dochód z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Skarżący nie podał wysokości dochodów z tego gospodarstwa oraz wysokości dopłat z ARiMR. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego oświadczył, że przez okres ostatnich trzech miesięcy nie miał dochodu z gospodarstwa oraz przedłożył wskazane niżej kopie decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dotyczące przyznanych płatności, t.j.: - z dnia 11 października 2013 r. nr [...] przyznającej skarżącemu płatność ONW na 2013 rok w kwocie [...] zł, - z dnia 4 listopada 2013 r. nr [...] o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości w łącznej kwocie [...] zł, - z dnia 23 stycznia 2014 r. nr [...] o przyznaniu skarżącemu płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2013 rok w wysokości [...] zł. W odniesieniu do majątku skarżący oświadczył, że posiada "nowy" dom o powierzchni [...] m2, "stary dom" o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha, przy czym grunty o powierzchni [...] ha stanowią współwłasność skarżącego, natomiast grunty o powierzchni [...] ha są przez skarżącego dzierżawione. Skarżący wskazał również we wniosku, że dobrowolnie łoży na utrzymanie syna, przekazując na jego rzecz kwotę [...] zł miesięcznie. Oświadczył, że ponosi roczne wydatki na paliwo w wysokości [...] zł, drewno opałowe [...] zł, dzierżawę [...] zł, energię elektryczną [...] zł, utrzymanie [...] zł oraz inne wydatki na remonty budynków inwentarskich, itp. Dodatkowo skarżący wskazał na prowadzone przez Sąd w [...] - [...] postępowanie cywilne o wydanie skarżącemu budynku i gospodarstwa. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu (referendarza sądowego) natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności. Wniosek złożony w tej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, skarżący nie wykazał bowiem, iż poniesienie przez niego kosztów sądowych jest niemożliwe i spowoduje uszczerbek dla koniecznego utrzymania jego i rodziny. Skarżący prowadzi gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, posiada dwa domy o powierzchni [...] m2 i [...] m2. Oświadczył, że źródłem jego utrzymania są środki z ARiMR oraz prowadzone gospodarstwo rolne. Dodać należy, że skarżący nie wskazał na zaległości, czy trudności w bieżących opłatach, utrzymuje dwa domy, w tym nowy o powierzchni [...] m2 , co pozwala przyjąć, że skarżący nie jest osobą ubogą. Na urzędowym formularzu nie podał wysokości dochodów z gospodarstwa, a w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego oświadczył, że w okresie ostatnich trzech miesięcy nie miał dochodów z gospodarstwa. Zauważyć należy, że przyznanie skarżącemu płatności z ARiMR w okresie od października 2013 r. do stycznia 2014 r. w łącznej kwocie [...] zł potwierdza złożone przez skarżącego oświadczenie o tym, że skarżący jest aktywnym producentem, utrzymującym się z prowadzenia gospodarstwa rolnego. Z uwagi na niewskazanie przez skarżącego wysokości dochodów z gospodarstwa, pomimo złożonego oświadczenia o utrzymywaniu się skarżącego z gospodarstwa rolnego, przy ocenie możliwości płatniczych należało odwołać się do obwieszczenia Prezesa GUS z dnia 23 września 2013 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2012 roku (M.P. z 2013 r. , poz. 774), wskazującego, że w 2012 roku przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego wynosił 2.341 zł. Podkreślić należy, że skoro skarżący nie określił wysokości otrzymywanych dochodów, to powinien liczyć się z tym, że referendarz sądowy nie będzie miał podstaw do przyznania mu prawa pomocy. W świetle powyższych uwag, należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał w sposób należyty, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Należy też wskazać, że to w interesie skarżącego jest podanie wszystkich istotnych okoliczności rzutujących na jego sytuację finansową, jak i ich uprawdopodobnienie. Mając wszystko powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.