I SA/Sz 393/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2015 r. sprawy ze skargi S. J. K. - byłego wspólnika N. spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 14 lipca 2014 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie wpłynął wniosek z dnia 9 lipca 2014 r. Szpitala S Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S, dalej "Szpital", oraz S J K, działającego jako wspólnik NZOZ N K & S Spółka Jawna jednostki tworzącej NZOZ N Z P w S o stwierdzenie nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 marca 2012 r. nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S z dnia 9 grudnia 2011 r. nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania podatkowego z wniosku Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej N Z P w S o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Wniosek podpisał S J K, w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik Szpitala. S J K posiadał uprawnienia doradcy podatkowego i był wpisany na listę doradców podatkowych nr [...]. W dniu 26 września 2014 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie wpłynęło pismo z dnia 26 września 2014 r., podpisane przez S J K, działającego jako pełnomocnik Szpitala oraz działającego w imieniu własnym, zawierające uzupełnienie ww. wniosku. W dniu 17 listopada 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wydał decyzję nr [...], po rozpoznaniu ww. wniosku złożonego przez Szpital w części dotyczącej stwierdzenia nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 marca 2012 r. nr [...], utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S z dnia 9 grudnia 2011 r. nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania podatkowego z wniosku Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej N Z P w S o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł, w którym odmówił stwierdzenia nieważności ww. postanowienia. Powyższą decyzję doręczono pełnomocnikowi Szpitala w dniu 25 listopada 2014 r. Pismem z dnia 27 grudnia 2014 r. (wpływ do organu w dniu 5 grudnia 2014 r.) S J K, jako pełnomocnik Szpitala złożył odwołanie na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 listopada 2014 r. nr [...]. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie wydał w dniu 5 lutego 2015 r. decyzję nr [...] po rozpoznaniu odwołania złożonego przez S J K jako pełnomocnika Szpitala na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 listopada 2014 r. nr [...], odmawiającej Szpitalowi stwierdzenia nieważności swojego postanowienia z dnia 2 marca 2012 r. nr [...], w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Szpital domaga się stwierdzenia nieważności postanowienia, które było objęte już kontrolą przez WSA w Szczecinie w wyniku skargi złożonej NZOZ N Z P w S. WSA w Szczecinie wyrokiem z dnia 26 września 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 316/12 oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 marca 2012 r. nr [...]. Wyrok jest prawomocny. Organ wyjaśnił, że na podstawie art. 249 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej "o.p.", organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli w szczególności sąd administracyjny oddalił skargę na tę decyzję, chyba że żądanie oparte jest na art. 247 § 1 pkt 4. Na podstawie art. 219 o.p. przepisy te znajdują odpowiednio zastosowanie do postanowień. Zdaniem organu, w sprawie nie zaistniała przesłanka z art. 247 § 1 pkt 4 o.p. S J K, działając w imieniu własnym złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższą decyzję i wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił organowi nieważność na podstawie art. 247 § 1 pkt 1 o.p., gdyż została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie. Zdaniem skarżącego, zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 7 listopada 2014 r. sygn. akt I FNP 9/14 Szpital nie miał interesu prawnego, gdyż nie wynika aby na niego przeszły prawa i obowiązki N spółki z o.o. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie. W piśmie z dnia 22 kwietnia 2015 r. organ wskazał, że w związku z wnioskiem z dnia 9 lipca 2014 r. złożonym przez odrębne podmioty Szpital i S J K toczyły się odrębne postępowania. I tak w związku z wnioskiem Szpitala wydano: 1. decyzję z dnia 17 listopada 2014 r. nr [...] odmawiającą Szpitalowi wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 marca 2012 r., nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S z dnia 9 grudnia 2011 r. [...]. Wobec złożenia odwołania wydano decyzję z dnia 5 lutego 2015 r. nr [...], utrzymującą w mocy ww. decyzję. (decyzja objęta skargą w postępowaniu przed WSA w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 393/15); 2. postanowienie z dnia 17 listopada 2014 r., nr [...], odmawiające Szpitalowi stwierdzenia nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 12 marca 2012 r. nr [...] utrzymującego postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S z dnia 14 grudnia 2011 r., nr [...]. Wobec złożenia zażalenia na ww. postanowienie przez S J K, działającego w imieniu własnym, a nie jako pełnomocnik Szpitala wydano postanowienie z dnia 30 stycznia 2015 r. nr [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia. (postanowienie objęte skargą przed WSA w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 392/15). W związku z wnioskiem S J K, działającego w imieniu własnym wydano: - decyzję z dnia 17 listopada 2014 r., nr [...] odmawiającą mu jako wspólnikowi NZOZ N K & S Spółka jawna wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowień Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie: a) z dnia 2 marca 2012 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S z dnia 9 grudnia 2011 r., nr [...]; b) z dnia 12 marca 2012 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S z dnia 14 grudnia 2011 r. nr [...]. Wobec wniesienia odwołania wydano decyzję z dnia 5 lutego 2015 r., nr [...], utrzymująca w mocy ww. decyzję. (decyzja objęta skargą do WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 394/15). Pismem z dnia 20 maja 2015 r. (wpływ do Sądu 5 czerwca 2015 r.) skarżący uzupełnił swoją skargę i wniósł "o zawieszenie postępowania przy tak rozbieżnym orzecznictwie i wystąpienia do poszerzonego składu NSA rozstrzygnięcia sprawy samodzielności NZOZ, jako przedsiębiorstw spółki jawnej na gruncie podatku VAT". Sąd wskazał, co następuje: Jak wynikało z akt, wniosek z dnia 9 lipca 2014 r. dotyczący stwierdzenia nieważności dwóch postanowień Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 marca 2012 r. i 12 marca 2012 r. złożyły dwa podmioty: Szpital i S J K. Organ podatkowy rozdzielił ww. wniosek z uwagi na dwa podmioty, które go złożyły i toczył odrębne postępowania w stosunku do Szpitala i S J K. Ponadto organ podatkowy, rozpoznając ww. wniosek złożony przez Szpital rozdzielił go na dwa odrębne postępowania dotyczące stwierdzenia nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 marca 2012 r. i postanowienia z dnia 12 marca 2012 r. Niniejsza sprawa dotyczyła wniosku Szpitala o stwierdzenie nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 marca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie, rozpoznając ww. wniosek Szpitala wydał decyzję (w toku I instancji) w dniu 17 listopada 2014 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności ww. własnego postanowienia. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie (w toku II instancji), po rozpoznaniu odwołania Szpitala wydał w dniu 5 lutego 2015 r. decyzję, w której utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 17 listopada 2014 r. Skargę na powyższą decyzję wniósł S J K w imieniu własnym. S J K jest doradcą podatkowym, co zdaniem Sądu, świadczy, że jako profesjonalista zdawał sobie sprawę z właściwego oznaczania podmiotu postępowania podatkowego. Z akt wynikało, że pisma składane przez skarżącego miały wyraźne oznaczenia, kiedy były składane przez niego w imieniu własnym (jako wspólnika NZOZ N K & S spółka jawna), a kiedy jako pełnomocnika Szpitala. Zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W rozumieniu tego przepisu, skarżącym jest podmiot danego postępowania podatkowego, którym w niniejszej sprawie był Szpital, zaś skarżący był podmiotem postępowania podatkowego z ww. wniosku, lecz objętego skargą do WSA w Szczecinie w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 394/15. Tym samym skarżący w niniejszym postępowaniu nie miał legitymacji prawnej do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 5 lutego 2015 r. Skargę taką mógł złożyć jedynie Szpital. Z analizy wniesionej przez skarżącego skargi wynikało, że została ona złożona przez niego w imieniu własnym. Wskazać należy również, że skarżący nie posiadał przymiotu strony w rozumieniu art. 33 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Odnośnie złożonego wniosku o zawieszenie postępowania i wystąpienie do poszerzonego składu NSA o rozstrzygnięcie sprawy samodzielności NZOZ, nie mógł być on uwzględniony przez Sąd z uwagi, że skarżący nie miał w sprawie legitymacji procesowej. Ponadto wskazać należy, że art. 269 § 1 p.p.s.a. dotyczy sytuacji, gdy sąd administracyjny, rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale NSA. Taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę odrzucił.