I SA/Sz 396/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. p o s t a n a w i a: zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego P. T. kwotę [...]([...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego W piśmie z dnia 17 maja 2018 r. P. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. W dniu 18 czerwca 2018 r. skarżący odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu, wpłacił wpis sądowy od skargi w wysokości [...] zł. W dniu 20 lipca 2018 r. zarządzono dochodzenie w celu sprawdzenia wartości przedmiotu sporu w sprawie, a następnie ustalono wartość przedmiotu sporu w sprawie w kwocie [...]zł, zmieniono zarządzenie o ustaleniu i wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 6 czerwca 2018 r. w ten sposób, że ustalono wpis w wysokości [...] zł oraz zwrócono skarżącemu kwotę [...]tytułem różnicy pomiędzy kosztami sądowymi pobranymi a należnymi. WSA w Szczecinie wyrokiem z dnia 26 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 396/18 orzekł o uchyleniu decyzji obu organów podatkowych. W uzasadnieniu wyroku wskazał również, że postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych zostanie wydane na podstawie art. 224 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a", na posiedzeniu niejawnym po uprawomocnieniu się zarządzenia z dnia 20 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 224 p.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. Mając na uwadze wyżej przytoczoną regulację prawną, stwierdzić należy, że w związku z uchyleniem przez Sąd wyrokiem z dnia 26 lipca 2018 r. decyzji obu organów podatkowych i uprawomocnieniu się zarządzenia z dnia 20 lipca 2018 r. (prawomocnego od dnia 2 sierpnia 2018 r.), należało orzec w przedmiocie kosztów postępowania sądowego. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 2. Stosownie zaś do § 2 pkt 4 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej [...] zł do [...] zł – [...] zł (w rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia ustalono na kwotę [...]zł). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 4 ww. rozporządzenia zasądził na rzecz skarżącego kwotę [...]zł, na którą składa się [...] zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, [...] zł tytułem wpisu sądowego oraz [...] zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W tym stanie rzeczy - zgodnie z powołanymi wyżej przepisami - należało orzec jak w sentencji postanowienia.