I SA/Sz 398/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r., Nr[...] , wydanym z powołaniem się na przepisy art. 59 § 1 w związku z art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.), Dyrektor [...] odmówił przywrócenia A S terminu do złożenia odwołania od decyzji Kierownika [....] z dnia [...] r. odmawiającej przyznania płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Z uzasadnienia tego postanowienia, a także z akt sprawy administracyjnej wynika, że w/w decyzja organu pierwszej instancji, jak i decyzja z tejże samej daty odmawiająca płatności na rok 2007 z tytułu wspierania działalności rolniczej na ob-szarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, doręczane były na adres pro-ducenta przez pocztę, jednakże mimo jej awizowania przesyłka ta nie została przez adresata podjęta lecz zwrócona nadawcy. W dniu 17.06.2008 r. A S wystąpił do organu pierwszej instancji o wydanie duplikatu obu decyzji i - po ich otrzymaniu - w dniu 30.06.2008 r. wysłał do Biura [...] odwołania od tych decyzji. Postanowieniami z dnia [...] r. Dyrektor [...]stwierdził uchybienie terminu do wniesienia tychże odwołań. Rozpatrując skargę producenta na powyższe postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S wyrokiem z dnia [..] r., sygn. akt I SA/Sz 663/08, uchylił oba zaskarżone akty, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie stwierdzeniem, że doręczenie zaskarżonych odwołaniem decyzji nastąpiło w sposób nie odpowiadający zasadom wyrażonym w art. 44 § 1 - 3 K.p.a. i że wobec tego nieuprawnionym było przyjęcie tzw. fikcji doręczenia przewidzianej art. 44 § 4 K.p.a., co koniecznym czyniło rozważenie przez organ odwoławczy tego, czy koniecznym jest doręczenie skarżącemu obu decyzji w prawidłowy sposób, "czy też możliwe jest przyjęcie za wniesienie przez skarżącego w terminie odwołania od doręczonych mu duplikatów decyzji. Rozpatrując ponownie sprawę na skutek powyższego wyroku, Dyrektor [...] wydał w dniu 21.07.2009 r. dwa postanowienia, w których stwierdził, że wniesione przez A S odwołania od obu decyzji z dnia 9.04.2008 r. są niedopuszczalne, skoro wniesione zostały przed prawidłowym doręczeniem tych decyzji ich adresatowi, natomiast akta sprawy zwrócił organowi pierwszej instancji do dalszego postępowania. Realizując obowiązek prawidłowego i tym samym skutecznego doręczenia ich adresatowi obu decyzji z dnia 9.04.2008 r., Kierownik [...] wysłał te decyzje na adres przez A S wskazany we wniosku o przyznanie płatności. Adresowana dla niego przesyłka pocztowa doręczona została temu adresatowi osobiście w dniu [...]r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia doręczenia. W dniu [...] r. do Biura [...] wpłynęły dwa odrębne pisma z dnia [...] r., w których A S zawarł odwołanie od obu decyzji z dnia [...] r. wraz z wnioskami o przywrócenie terminu do wniesienia tychże odwołań. Domagając się przywrócenia tego terminu stwierdził on, iż decyzje te nie zostały mu doręczone w dniu [...] r., a widniejący na zwrotnym potwierdzeniu doręczenia podpis odbiorcy nie został przez niego złożony. Stwierdził, że podpis ten został złożony przez osobę nie upoważnioną do odbioru korespondencji w jego imieniu, wyrażają przy tym sugestię, że odbioru dokonała nieustalona osoba zatrudniona w obcych firmach zlokalizowanych pod tym samym adresem. Z uzasadnienia wskazanego na wstępie postanowienia Dyrektora [...] z dnia 25.02.2011 r. wynika dalej, że rozpatrując wniosek A S o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 9.04.2008 r. odmawiającej przyznania płatności do gruntów rolnych ba rok 2007, organ ten nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie o od-mowie przywrócenia terminu organ odwoławczy wskazał na wynikające z art. 58 K.p.a. ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, stwierdzając, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił dostatecznie, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy, bowiem nie jest przekonujące twierdzenie, iż odbioru doręczanej w dniu 18.12.1009 r. decyzji dokonał nie on sam, lecz inna, nie upoważniona do tego osoba. W ocenie organu, analiza podpisu odbiorcy na zwrotnym potwierdzeniu doręczenia pisma, jego porównanie z podpisami wnioskodawcy na innych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, prowadzi do wniosku, że podpis ten złożony został przez adresata przesyłki, co zasadnym czyni też wniosek o prawidłowym jej doręczeniu. Powyższe postanowienie, jako ostateczne, zaskarżone zostało przez A S do sądu administracyjnego z powodu jego niezgodności z prawem. Zarzucając mu naruszenie przepisu art. 58 § 1 K.p.a., skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia, wywodząc przy tym, iż wbrew stanowisku organu odwoławczego wykazał on dostatecznie, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 9.04.208 r. nastąpiło bez jego winy, skoro decyzja ta została w dniu 18.12.2009 r. odebrana nie przez adresata lecz przez osobę nieuprawnioną. Uważa on, że "sam fakt istnienia podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie może mieć znaczenia przesądzającego o odmowie przywrócenia terminu, ponieważ podpis ten musiał zostać złożony przez osobę trzecią, nieupoważnioną do odbioru korespondencji /.../". Podniósł on także zarzut, że "organy obu instancji nie prze-prowadziły postępowania reklamacyjnego na poczcie w celu ustalenia komu faktycznie doręczyciel przekazał przesyłkę". W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skargę uznać należało za nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie ostateczne nie odpowiada przepisom prawa. Jak na to wskazują przepisy art. 58 § 1 i § 2 K.p.a., w razie uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej w postępowaniu administracyjnym należy termin ten przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, przy czym prośbę tę należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu z jednoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin ten był określony. W myśl art. 127 § 1 i art. 129 § 2 K.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie, które wnosi się w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia. U podstaw złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 9.04.2008 r., której doręczenie adresatowi nastąpiło w dniu 18.012.2009 r., leży twierdzenie wnioskodawcy, iż powodem uchybienia tego terminu było odebranie decyzji, doręczanej - jak chce tego art. 39 K.p.a. - za pokwitowaniem przez pocztę, przez osobę do tego nieupoważnioną, co miałoby wskazywać na brak winy wnioskodawcy w niedochowaniu tego terminu, tymczasem odmawiające uwzględnienia tego wniosku stanowisko organu odwoław-czego opiera się na ustaleniu, że zawierająca w/w decyzję przesyłka pocztowa doręczona została osobiście adresatowi, o czym przekonuje adnotacja doręczyciela na tzw. zwrotnym potwierdzeniu doręczenia oraz złożony tam podpis adresata jako odbiorcy przesyłki, nie odróżniający się od jego podpisów składanych na innych dokumentach procesowych, co w istocie wyklucza, przy braku wskazania innych przeszkód, możliwość przyjęcia, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nas-tąpiło z przyczyn od wnioskodawcy niezależnych. Zważywszy, iż kwestionując fakt odebrania przez siebie w dniu 18.12.2009 r. przesyłki pocztowej zawierającej decyzję z dnia 9.04.2008 r. skarżący w żaden sposób swego twierdzenia nie czyni prawdopodobnym, sugerując jedynie teoretycz-ną możliwość odebrania przesyłki przez jakąś bliżej nie zidentyfikowaną osobę trzecią, leżące u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia ustalenie ze strony organu odwoławczego, iż decyzja powyższa doręczona została osobiście jej adresatowi we wskazanym wyżej dniu, uznać należy za w pełni uzasadnione, co zasadnym też czyni ustalenie, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie nastąpiło bez winy wnioskodawcy. W tych warunkach, nie znajdując podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania administra-cyjnego, w szczególności z naruszeniem art. 58 i art. 59 K.p.a., stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.