I SA/Sz 398/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Elżbieta Woźniak po rozpatrzeniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący J. K. wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymującą w mocy nakaz płatniczy Burmistrza Miasta Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. w kwocie [...] zł, złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja oraz decyzje za pozostałe lata (2007-2012) nadmiernie obciążają budżet skarżącego, jak i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Łączna wysokość zobowiązania skarżących dotycząca samego tylko podatku od nieruchomości wynosi [...] zł (bez podatku za 2012 i 2014 rok), skarżący oczekuje na decyzje dotyczące roku 2012 i 2014. Poza wskazaną należnością główną na skarżącym ciąży zobowiązanie do zapłaty odsetek. Skarżący nie posiada środków pieniężnych na opłacenie tak znacznej kwoty, nie posiada zdolności kredytowej aby uzyskać kredyt bankowy na jej opłacenie. Skarżący obawia się dalszego narastania odsetek od zobowiązań podatkowych w razie odmowy wstrzymania oraz wszczęcia egzekucji, która spowoduje utratę płynności finansowej w prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej i dalszych tego konsekwencji w postaci redukcji jej kosztów, redukcji zatrudnienia, a także konieczności wstrzymania produkcji w przedsiębiorstwie zatrudniającym 10 osób. Zdaniem skarżącego zwiększy to także poziom bezrobocia na rynku lokalnym i doprowadzi do upadłości skarżącego. Bezskuteczność egzekucji z rachunków bankowych, czy wierzytelności doprowadzi w konsekwencji do wszczęcia egzekucji z nieruchomości. Skarżący zwrócił uwagę na malejący w latach 2011 – 2012 r. dochód rodziny, wskazując, że jest on jedynym żywicielem rodziny i utrzymuje niepracującą żonę oraz dwoje studiujących na studiach dziennych dzieci. Wskazano także, że na sytuację finansową rodziny ma wpływ pozostawanie we wspólnym gospodarstwie domowym schorowanej matki skarżącego, która uzyskuje niski dochód z emerytury ([...] zł) oraz na znaczne obciążenia finansowe związane z wydatkami na leczenie. Do wniosku skarżący dołączył: kopie deklaracji PIT-5 za październik, listopad, grudzień 2013 r. oraz za styczeń 2014 r. (przychód [...] zł, koszty uzyskania przychodu [...] zł, dochód [...] zł), kopię podatkowej księgi przychodów i rozchodów – SUMY 2013 r. (przychód [...] zł, wydatki [...] zł, dochód [...]zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.(...) Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie natomiast z art. 61 §5 p.p.s.a. postanowienie, w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie – uprawdopodobnienie niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09). Stosownie do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz przedstawionych przez skarżących argumentów i dokumentów, Sąd uznał, iż wniosek skarżących jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności, skarżący wykazał, że wyegzekwowanie należności podatkowych, wynikających z zaskarżonej decyzji, jak i pozostałych wydanych przez organ podatkowy decyzji za lata 2007 – 2014, wobec braku środków pieniężnych może skutkować utratą płynności finansowej, zaprzestaniem płacenia przez skarżących zobowiązań, a w dalszej kolejności redukcją zatrudnienia i ostatecznie likwidacją przedsiębiorstwa, którego dochód stanowi jedyne źródło utrzymania czteroosobowej rodziny. Za uzasadnione należało zatem uznać obawy skarżącego co do powstania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji. Co prawda, nałożony na strony obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.