I SA/Sz 404/10
PostanowienieWSA w Szczecinie2010-11-03
Skład orzekający: Marian Jaździński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ skarżący nie wykazał w sposób dostatecznie przekonujący swojej trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej. Pomimo wezwania, skarżący nie przedłożył wymaganych dokumentów i oświadczeń, które pozwoliłyby na ocenę jego możliwości płatniczych, co jest warunkiem koniecznym do przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący J. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wcześniejszy wyrok WSA oddalił skargę skarżącego. Skarżący podał jedynie ogólne informacje o dochodach z działalności gospodarczej.Rozstrzygnięcie
Odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Marian Jaździński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Wyrokiem z dnia 28 lipca 2010 r. (doręczonym 13 września 2010r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w S oddalił skargę J D na wyżej opisane postanowienie.
W dniu 4 października 2010 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku, ponad twierdzenia odnoszące się do przedmiotu skargi, skarżący oświadczył, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną H a źródłem utrzymania rodziny są dochody skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej wysokości [...] zł brutto.
Zgodnie z przepisem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Ciężar dowodu takich okoliczności spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Świadczy o tym użycie w przepisie art. 246 § 1 p.p.s.a zwrotu "gdy wykaże". Do sądu należy natomiast ocena, czy takie okoliczności zachodzą. Brak wskazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy wręcz uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku.
Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
Zgodnie z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Mając na uwadze powyższe, wezwaniem z 5 października 2010 r. zobowiązano skarżącego do przedłożenia:
- oświadczenia o tym, czy prowadząca ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe żona osiąga dochody, ze wskazaniem ich źródła i wysokości,
- odpisu deklaracji skarżącego o wysokości przychodów z działalności gospodarczej za sierpień 2010 r. albo za II kwartał 2010 r.
- kopii zeznania podatkowego skarżącego i jego małżonki o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2009,
- wykazu posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych (w tym lokat) i wyciągów z tych rachunków za okres od 1 sierpnia do 30 września 2010 r.,
- dowodów potwierdzających wysokość ponoszonych miesięcznie wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem w okresie ostatnich trzech miesięcy .
W/w wezwanie doręczono skarżącemu 11 października 2010 r., wyznaczony wezwaniem siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie 18 października 2010 r.
Do dnia dzisiejszego skarżący nie złożył wymaganych oświadczeń i dokumentów.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał w sposób dostatecznie przekonywujący, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Złożone oświadczenie skarżącego dotyczące sytuacji finansowej i rodzinnej jest na tyle niepełne i nieprecyzyjne, że koniecznym było zobowiązanie strony do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń.
Pomimo wezwania, skarżący nie wyjaśnił wątpliwości związanych z jego aktualną sytuacją finansową.
Wbrew wezwaniu J. D. nie wyjaśnił czy jego żona uzyskuje dochody i jaka jest ich ewentualna wysokość, nie przedłożył dokumentów wskazujących na wysokość uzyskiwanych dochodów, posiadanych środków pieniężnych na rachunkach bankowych i ponoszonych kosztów utrzymania.
Stwierdzić należy, że złożenie w uzasadnieniu wniosku jedynie niepotwierdzonego żadnym dokumentem oświadczenia o wysokości dochodów z działalności gospodarczej w wysokości [...] zł brutto i niewykonanie kierowanego do skarżącego w/w wezwania oznacza, że J. D. nie wykazał w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło