I SA/Sz 407/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. W dniu 12 października 2015 r. wpłynął do Z. w Koszalinie, dalej "Z.", wniosek A.B., dalej "skarżący", o umorzenie 90% nałożonej przez Z. kary pieniężnej w wysokości [...] zł decyzją z dnia [...] nr [...], która to decyzja została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...]. Skarżący swój wniosek uzasadnił złą sytuacją finansową. Prezydent Miasta K. wydał w dniu [...] decyzję nr [...] na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 w zw. z art. 67b § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613), dalej "o.p.", w zw. z art. 67 ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), w której odmówił umorzenia części zaległości z tytułu decyzji [...] z dnia [...] w kwocie [...] zł, która stanowi 90% kary wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości [...] zł. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 19 grudnia 2015 r. i zawierała pouczenie o czternastodniowym terminie do złożenia odwołania. Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji w dniu 18 stycznia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 1 i 2 Kpa w dniu [...] postanowienie nr [...], w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy wskazał, że skarżący złożył odwołanie od decyzji organu I instancji z uchybieniem czternastodniowego terminu do jego złożenia, wynikającego z art. 129 § 2 Kpa. Podał, że skarżący był pouczony o sposobie i terminie złożenia odwołania. Ponadto, organ wskazał, że skarżący nie złożył wraz z odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący złożył skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w której podtrzymał swój wniosek o anulowanie nałożonej na niego kary pieniężnej. Skarżący wskazał, że nałożenie na niego przedmiotowej kary przez organ było krzywdzące. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Sąd wskazał, co następuje: Podkreślić należy, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego o umorzenie części przedmiotowej kary pieniężnej. Organ I instancji, rozpoznając powyższy wniosek wydał w dniu 16 grudnia 2015r. decyzję, w której odmówił skarżącemu umorzenia części przedmiotowej kary pieniężnej. Odwołanie od tej decyzji skarżący złożył po upływie czternastodniowego terminu do jego wniesienia od daty doręczenia mu ww. decyzji, dlatego też organ odwoławczy nie mógł rozpoznawać sprawy merytorycznie (tj. czy organ I instancji działał prawidłowo, odmawiając skarżącemu umorzenia przedmiotowej kary), lecz wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie było przedmiotem postępowania przed Sądem. W trakcie postępowania sądowego Sąd badał prawidłowość wydania zaskarżonego postanowienia przez organ odwoławczy. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 Kpa, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie do art. 134 Kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z akt wynikało, że skarżącemu doręczono w dniu 19 grudnia 2015 r. decyzję organu I instancji, termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 4 stycznia 2016 r. (termin czternastodniowy upływał w dniu 2 stycznia 2016 r., lecz z uwagi na fakt, że była to sobota termin ten zgodnie z art. 57 § 4 Kpa upłynął w dniu 4 stycznia 2016 r.) Skarżący złożył odwołanie w dniu 18 stycznia 2016 r., czyli z uchybieniem terminu do jego złożenia od decyzji organu I instancji. Skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, w którym uprawdopodobniłby, że uchybienie ww. terminu nastąpiło bez jego winy. Sąd uznał, że organ odwoławczy działał prawidłowo. Wskazać należy, że skarżący ma prawo złożyć do organu kolejny wniosek o umorzenie przedmiotowej kary pieniężnej, gdy nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych np. pogorszyłaby się jego sytuacja majątkowa lub zdrowotna od czasu złożenia poprzedniego wniosku. Skarżący może też złożyć do organu wniosek o rozłożenia na raty przedmiotowej kary pieniężnej. Podkreślić należy także, że przedmiotem rozpoznawania sprawy przez organy, jak i przez Sąd nie była kwestia prawidłowości nałożenia na skarżącego przedmiotowej kary porządkowej. W związku z tym okoliczności podnoszone w tym względzie przez skarżącego nie mogły być badane przez organy i Sąd w ramach niniejszego postępowania wszczętego na wniosek skarżącego dotyczącego umorzenia przedmiotowej kary porządkowej. Jak wynikało z akt, decyzja Z. z dnia [...] nakładająca na skarżącego przedmiotową karę pieniężną została utrzymana w mocy przez decyzję wydaną, po rozpoznaniu odwołania skarżącego, przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w dniu [...] nr [...]. Decyzja Kolegium była ostateczna i kończyła tryb postępowania administracyjnego, tzw. zwykły. Zgodnie z art. 110 Kpa, organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia. Skarżący nie złożył skargi do WSA w Szczecinie na ww. decyzję Kolegium. Jeżeli skarżący uważa, że wydane decyzje administracyjne posiadały wady może je wzruszyć jedynie w trybach nadzwyczajnych, np. wznowienia postępowania (art. 145-152 Kpa), stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156-159 Kpa). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.