I SA/Sz 408/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 408/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (doręczonym stronie w dniu 18 maja 2016 r.), na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę [...] na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy o dofinansowanie na realizację projektu wraz z odsetkami jako wniesioną po terminie. W dniu 24 maja 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazała, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od strony skarżącej ponieważ pracownik, który prowadzi sprawę choruje przewlekle na astmę oskrzelową co potwierdzone jest zaświadczeniem lekarskim. Choroba objawia się nagłymi atakami duszności, powodujących brak kontroli nad swoimi działaniami a następnie osłabienie. Jak wyjaśniła strona, w dniu 21 marca 2016 r., czyli w dniu wysłania skargi na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...], pracownik, tj. Sekretarz [...] doznał ataku astmy, którego nie mógł natychmiast zniwelować ponieważ w tym dniu nie posiadał przy sobie niezbędnego leku. Nie mogąc z powodu ataku astmy wykonać samodzielnie czynności a chcąc ja koniecznie wykonać w tym dniu, aby nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi, pracownik zwrócił się z prośbą o pomoc do innego pracownika, przy czym przekazana prośba z powodu ataku duszności była na tyle nieprecyzyjna, że pracownik do którego zwrócono się o pomoc zaadresował pismo na adres pierwszej wymienionej w piśmie instytucji to jest Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nieprawidłowe nadanie skargi na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nastąpiło więc z przyczyn niezawinionych przez stronę, a przyjęcie że złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Do wniosku dołączono zaświadczenie lekarskie chorobie astmy oskrzelowej [...] oraz skargę. Organ wniósł o odrzucenie wniosku z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Równocześnie ze złożeniem wniosku strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Stosownie do treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z wyżej wskazanych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Rozpatrując w pierwszej kolejności spełnienie wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a. koniecznego wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7-dniowym, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, wskazać należy, że z akt sądowych sprawy wynika, że pismem z dnia 23 marca 2016 r., skierowanym do organu (Zarządu Województwa [...]), zawierającym skargę [...] z dnia [...] r. wraz załącznikami (doręczonym organowi w dniu 25 marca 2016 r.), zobowiązano organ do udzielenia odpowiedzi na skargę. Jednocześnie pismo to zostało doręczone do wiadomości stronie skarżącej w dniu 25 marca 2016 r., co oznacza, że w tej dacie ustała przyczyna, od której strona skarżąca miała 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, a więc 7-dniowy termin do złożenia tego wniosku upływał z dniem 1 kwietnia 2016 r. Natomiast, jak wynika z akt, dopiero w dniu 25 maja 2016 r. strona skarżąca złożyła za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (wraz z wnioskiem strona dopełniła również czynności, której terminowi uchybiła, dołączając skargę), co jednoznacznie świadczy, że wniosek ten został spóźniony, bowiem z uchybieniem ustawowego 7-dniowego terminu, przewidzianego w ww. art. art. 87 § 1 p.p.s.a., a tym samym nie została wypełniona jedna z ustawowych przesłanek koniecznych do przywrócenia terminu, co skutkuje, że wniosek podlega odrzuceniu w myśl art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wobec tego bezprzedmiotowe jest ustosunkowywanie się do pozostałych wyżej wskazanych przesłanek, gdyż – jak wyżej już wskazano - wszystkie wymienione przesłanki muszą wystąpić łącznie by zaistniała podstawa do przywrócenia żądanego terminu. Mając na uwadze, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w warunkach określonych przez ustawodawcę, Sąd zaś stwierdził, że w niniejszym postępowaniu wniosek został spóźniony, a zatem nie została spełniona jedna z koniecznych przesłanek warunkująca przywrócenie terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a., tym samym zaistniała podstawa do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 88 p.p.s.a.