I SA/Sz 414/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2011 p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] roku nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji Rolnictwa z dnia [...] roku nr [...] o odmowie przyznania M. G. przejściowej płatności z tytułu owoców miękkich i nałożeniu sankcji w wysokości [...] zł, która będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Gwarancji lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Obszarów Wiejskich oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych. M. G. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika W. J. pismem datowanym na dzień [...] roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższą decyzję. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art.61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, iż w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o potrąceniu kwoty [...] zł z płatności realizowanych przez Agencję w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych, tym samym istnieje duże prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody w majątku skarżącej w przypadku wykonywania przez organ potrąceń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 tejże ustawy stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany wyżej przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć taką sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie przez stronę wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie czynności jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku i blankietowe wskazanie na treść przepisu. Podkreślić także należy, iż możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art.61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i następne). W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika nie wykazała, że zostały spełnione określone w art.61 § 3 ww. ustawy przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - nie wskazano żadnych konkretnych zdarzeń, skutków, czy okoliczności umożliwiających ocenę wykonania decyzji z punktu widzenia powyższego przepisu. Pełnomocnik skarżącej nie wykazał na czym miałaby polegać znaczna szkoda w majątku strony, nie wykazał jaki jest stosunek nałożonego na skarżącą obowiązku w stosunku do jej dochodów i majątku. Nie bez znaczenia pozostaje i okoliczność potrącania należności przez okres trzyletni. Wobec braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niemożliwa była ocena czy na skutek wydania zaskarżonej decyzji w majątku skarżącej wystąpiłaby szkoda dużych rozmiarów. Ocena bowiem rozmiarów ewentualnej szkody winna być dokonywana w odniesieniu do majątku strony, a wartości tej w uzasadnieniu wniosku w żaden sposób nie wykazano. Mając na uwadze powyższe na podstawie art.61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.