I SA/Sz 416/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku AP o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek skarżąca A P wniosła o wstrzymanie egzekucji zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na podstawie przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zdanie 1 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na wstępie wskazać należy, że wskazana w powołanym przepisie instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się jednak do tak rozumianego wykonania. W piśmiennictwie wskazuje się, że do wykonania nie kwalifikują się wszelkie akty administracyjne odmowne. Rozstrzygnięcia odmowne nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (vide: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarza, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). W przedmiotowej sprawie wniosek A P dotyczy właśnie takiej sytuacji, a mianowicie wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Zarówno więc zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja, jako rozstrzygnięcie odmowne, nie podlegają wykonaniu, gdyż nie mają one przedmiotu wykonania (tj. nie określają praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (w drodze egzekucji). W tej sytuacji, wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji