I SA/Sz 418/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi "D" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Decyzją z dnia 28 lutego 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, uchylił decyzję Dyrektora UKS określającą Spółce z o.o. D. z siedzibą w [...] (zwana dalej: "Spółką") zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju smarowego, określonego kodem [...] na podstawie trzynastu faktur wystawionych w okresie od 11 lipca 2011 r. do 30 września 2011 r. w łącznej kwocie [...] zł i określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju napędowego określonego kodem [...] w okresie od 1 lipca 2011 r. do 30 września 2011 r. w łącznej wysokości [...] zł (pięćdziesiąt czynności nabycia). W uzasadnieniu organ wskazał, że Spółka zawarła w dniu 8 grudnia 2010 r. ze Spółką z o.o. S. z siedzibą w [...], umowę ramową na czas określony do dnia 31 grudnia 2011 r. na zakup oleju formowego [...], o kodzie [...], w ilości [...] MT miesięcznie. Jakość produktu miała odpowiadać standardom [...], potwierdzonej certyfikatem dołączonym do każdej partii dostarczanego towaru. Warunki dostawy określono jako [...], [...], zgodnie z zasadami [...]. W dniu 14 grudnia 2010 r. Spółka zawarła z firmą S. z siedzibą w [...] umowę ramową na czas określony do 31 grudnia 2011 r. na sprzedaż oleju formowego o kodzie [...] w ilości do [...] ton miesięcznie. Warunki dostawy określono jako E.. Organ ustalił, że Spółka zakupiony w okresie od 1 lipca do 30 września 2011 r. od [...] spółki produkt F. w łącznej ilości [...] kg (na podstawie 13 faktur zakupu), deklarowany jako olej formowy o kodzie [...], sprzedała następnie [...] firmie. Sprzedaży tej samej ilości ww. produktu na podstawie 13 faktur dokonano w tym samym ww. okresie. Do faktur zakupu przedmiotowego towaru dołączano Międzynarodowe Listy Przewozowe CMR, w których podano: miejsce załadunku towaru – [...] w [...], miejsce przeznaczenia towaru – [...] w [...], odbiorca towaru – Spółka; oraz certyfikaty jakości produktu i dokumenty dostaw. Transport realizowany był przez P., R. Ł., [...]. Do faktur sprzedaży dołączano dokumenty Wz, Międzynarodowe Samochodowe Listy Przewozowe CMR, w których podano: miejsce załadunku -[...] w [...], miejsce przeznaczenia towaru – [...] w [...], odbiorca - firma S., przewoźnik – S. W toku postępowania przesłuchano pracownika Spółki, kierowcę przewoźnika, dokonano analiz zapisów na tachografach pojazdu, którym przewożono towar w okresie od 1 lipca do 30 września 2011 r. Do akt sprawy dołączono min. dokumenty Wz, faktury zakupu i sprzedaży. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ stwierdził, że w ww. okresie, zakupione paliwo, przed transportem do [...], było na terytorium Polski zrzucane do zbiorników podziemnych albo przeładowywane za pomocą pompy na inne samochody, a Spółka (w tymże okresie) wydała z magazynu towar określony jako olej formowy w ilości [...] kg. Na tej podstawie organ pierwszej instancji, powołując się na art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm., zwanej dalej: "u.p.a."), uznał, że Spółka dokonała w okresie od 1 lipca do 30 września 2011 r. wewnatrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego określonego kodem [...] w ilości [...] kg. W odwołaniu Spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, w szczególności przepisów u.p.a. polegające na błędnej wykładni zwrotu "nabycie wewnatrzwspólnotowe", na pominięciu faktu, że towar objęty decyzją podlega w ramach kodu [...] zwolnieniu z opodatkowania jako "smar plastyczny" oraz na pominięciu ogólnego zwolnienia z opodatkowania ze względu na przeznaczenie inne niż do celów opałowych lub napędowych. Spółka zakwestionowała też zakwalifikowanie towaru jako "olej smarowy". Jej zdaniem, nie znajduje to potwierdzenia w środkach dowodowych. Zarzuciła w związku z tym naruszenie zasady zaufania do organów prowadzących postępowanie oraz wnikliwego rozpatrzenia całokształtu sprawy i materiału dowodowego. Dyrektor Izby Celnej wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, że przedmiot sporu w sprawie sprowadzał się do ustalenia, po pierwsze, czy produkt o nazwie handlowej [...] stanowi wyrób energetyczny w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym oraz, po drugie, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem akcyzowym (nabycie wewnatrzwspólnotowe). Co do pierwszej kwestii, organ uznał, że produkt o nazwie [...] [...] nie może zostać zakwalifikowany do kodu [...] (obejmującego pozostałe oleje smarowe i pozostałe oleje). Organ wyjaśnił szczegółowo w uzasadnieniu reguły przyporządkowania określonemu towarowi właściwej podpozycji Nomenklatury Scalonej. Wskazał, że z treści reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej wynika, że brzmienie pozycji i wszystkich uwag do sekcji i działów z nimi związanych na podstawowe znaczenie przy ustalaniu klasyfikacji towarowej. Organ odwoławczy wyjaśnił, że podporządkowanie przedmiotowego towaru do właściwego kodu CN należy dokonać z uwzględnieniem uwag do działu 27, w tym uwagi dodatkowej 2, która określa parametry destylacji produktów klasyfikowanych w pozycji 2710. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy zaklasyfikował przedmiotowy towar w oparciu o analizę znajdujących się w aktach sprawy certyfikatów jakości sporządzonych przez G. w [...] na zlecenie S. Sp. z o. w [...], dokumentujących właściwości fizykochemiczne przedmiotowego produktu. Organ odwoławczy stwierdził na tej podstawie, że przedmiotowy wyrób spełnia parametry olejów napędowych określone normą [...], w tym także wymagania Wspólnej Taryfy Celnej – w zakresie destylacji – narzucone uwagą dodatkową 2e) do działu 27 – uprawniające klasyfikację w grupie olejów napędowych. Dlatego organ uznał, że zakwalifikowanie przedmiotowego wyrobu do grupy pozostałych olejów smarowych czy pozostałych olejów, w sytuacji gdy spełnia on wszystkie parametry i właściwości olejów napędowych zdefiniowanych w uwadze dodatkowej 2e) stanowi naruszenie treści reguły 1 i reguły 6 ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej. Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowy olej powinien być klasyfikowany do kodu [...] jako olej napędowy o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,05 % masy. Jako podstawę podał ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury Scalonej (CN), załącznik do rozporządzenia Komisji (UE)nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik I do ww. rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (Dz.Urz. WE L nr 284 z 29.10.2010r.). Powołując się na przepis art. 86 ust. 1 pkt 2 u.p.a., organ odwoławczy stwierdził, że [...] [...] zaklasyfikowany do kodu [...] jest wyrobem akcyzowym. Co do drugiej kwestii, powołując się na art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.a. organ odwoławczy uznał, że w sprawie doszło do przemieszczenia wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego UE (z [...]) na terytorium kraju (do Polski) oraz, że czynność ta, w myśl art. 8 ust. 1 pkt 4 u.p.a., jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym. W takiej sytuacji obowiązek podatkowy powstał w momencie wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających akcyzą (art. 10 ust. 1 u.p.a.), a stawka podatku wynosiła 1048zł/1000 litrów (art. 89 ust.6 u.p.a.). Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom strony, przedmiotowy towar w świetle Nomenklatury scalonej nie jest smarem plastycznym kwalifikowanym do kodu [...], a tym samym nie ma do niego zastosowania wyłączenie spod opodatkowania podatkiem akcyzowym, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 11 u.p.a.. W kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skardze Spółka zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, t.j.: - art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.a., poprzez błędną wykładnię skutkującą wadliwym uznaniem, że w przedmiotowej sprawie doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego, - art. 10 ust. 1 i 4 u.p.a., poprzez ich błędne zastosowanie w sytuacji, kiedy Spółka nie nabyła wewnątrzwspólnotowo wyrobów o kodzie [...] z akcyzą zapłaconą na terytorium państwa członkowskiego na potrzeby działalności gospodarczej na terytorium kraju, - art. 89 ust. 1 pkt 11 u.p.a., poprzez błędne niezastosowanie wynikającego z niego zwolnienia z podatku akcyzowego dla smarów plastycznych, do których zalicza się przedmiotowy towar objęty niniejszym postępowaniem, 2) naruszenie przepisów postępowania, t.j.: - art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa , zwanej dalej: "O.p." polegające na błędnym ustaleniu stanu faktycznego w oparciu o niepełny materiał dowodowy, w szczególności na pominięciu przez organ odwoławczy dowodów zgromadzonych w postępowaniu (w tym protokołu z kontroli), które wskazywały na klasyfikację towaru do kodu [...] , przy dokonaniu zmiany klasyfikacji towaru na olej napędowy [...] bez przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu, wskazującego na taką klasyfikację, a co więcej przy odmowie uznania mocy dowodowej orzeczeń sądów karnych, które przeprowadziły klasyfikację przedmiotowego towaru wykluczającą przyjęcie, że jest to olej napędowy, - art. 124 w zw. z art. 210 § 4 O.p., poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji które fakty organ odwoławczy uznał za udowodnione, dowodów którym dał wiarę oraz przyczyn dla których innym wiarygodności odmówił, w szczególności na nieodniesieniu się do dowodów wskazujących na klasyfikację zgodnie z kodem [...] oraz na nieuzasadnieniu na jakiej podstawie organ odwoławczy uznał, że nabycie wewnątrzwspólnotowe zostało dokonane przez Spółkę na potrzeby wykonywanej przez nią działalności gospodarczej na terytorium kraju, w stopniu mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z dnia 3 stycznia 2014 r. Spółka podtrzymała zarzuty skargi. Kwestionując ustalenia organów co do zaistnienia w sprawie wewnątrzwspólnotowego nabycia, Społka zwróciła uwagę, że nie zaistniała w sprawie przesłanka wprowadzenia do obrotu na terytorium kraju. Do tego zdarzenia doszło zdaniem Spółki na terytorium [...], co wyklucza objęcie towaru podatkiem akcyzowym na podstawie regulacji podatkowych prawa polskiego. Uzasadniając następnie zarzut nieprawidłowej klasyfikacji towaru, Spółka zwróciła uwagę, że nie spełniał on norm jakościowych wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa polskiego, w tym Rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych z dnia 9 grudnia 2008 r. (Dz.U. Nr 221, poz. 1441) wydanego na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.U. Nr 169, poz. 1200). Spółka powołała się na dokonaną przez Dyrektora Izby Celnej odmienną klasyfikację tego samego towaru zabezpieczonego od innego podmiotu (towar ten podlegał sprzedaży likwidacyjnej). Do pisma procesowego Spółka dołączyła kopię następujących dokumentów: oferty likwidacyjnej, pisma z dnia 20 listopada 2013 r. z fakturą z dnia 23.10.2013r., pisma z dnia 6 grudnia 2013 r. z fakturą z dnia 5 listopada 2013 r. W ww. piśmie Spółka wskazała także na dokonane przez biegłych w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową badanie oleju formowego przez biegłych. Do pisma procesowego Spółka dołączyła kopię części ekspertyzy z 19.10.2012 r. oraz kopię postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25.08.2011 r. Na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 r. pełnomocnik Spółki wniósł o przeprowadzenie dowodów z ww. dokumentów dla ustalenia charakteru przedmiotowego oleju oraz podstawy opodatkowania tego towaru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił ww. wnioski dowodowe skarżącej Spółki na rozprawie w dniu 8 stycznia 2014 r. na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a, uznając, że dokumenty te nie są niezbędne do wydania orzeczenia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej wywodom zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zarzuty skargi dotyczą zarówno prawa procesowego, jak i materialnego. Ich rozpatrzenie należy zatem rozpocząć od kwestii procesowych, albowiem prawidłowo ustalony stan faktyczny w oparciu o prawidłowo zgromadzone i rozpatrzone dowody daje podstawę do rozpatrzenia prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Kwestią sporną w sprawie jest klasyfikacja będącego przedmiotem nabycia produktu o nazwie [...] [...] oraz to, czy Spółka dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia tego produktu. W ocenie sądu stan faktyczny sprawy został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu podatkowym, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 122 O.p.), prawdy materialnej (art. 187 O.p.). Organ odwoławczy prawidłowo ocenił zgromadzony materiał dowodowy, nie naruszając treści art. 191 O.p. Klasyfikacji przedmiotowego towaru dokonano bowiem z uwzględnieniem znajdujących się w aktach sprawy certyfikatów jakości nabywanego w [...] produktu ([...] [...]) sporządzonych przez podmiot [...] na zlecenie Spółki z o.o. w [...] (sprzedawca), dokumentujących właściwości fizykochemiczne przedmiotowego produktu. Zgodnie z warunkami umowy, taki certyfikat dołączany był do każdej partii dostarczanego towaru. Za nieuzasadniony należy zatem uznać zarzut dokonania zmiany klasyfikacji towaru bez przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu, który wskazywałby na taką klasyfikację. Organ odwoławczy dopuścił szereg dowodów zarówno z dokumentów, jak i z zeznań świadków, których przeprowadzenie pozwoliło na dokonanie wyczerpujących ustaleń faktycznych w zakresie objętym istotą sporu w niniejszej sprawie, co przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 124 i 210 § 4 O.p. W ocenie sądu organy podatkowe dokonały wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, we wzajemnym powiązaniu poszczególnych dowodów, przekonująco wskazując na istnienie dostatecznych podstaw do określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, a wypływająca z tej oceny konkluzja ma walor logiczności. W ocenie sądu dokonana przez organ ocena, nie była ocena dowolną, tylko spełniającą wymogi z art. 191 O.p., opartą na całokształcie zgromadzonego materiału dowodowego. Według sądu organ odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń faktycznych uznając, że Spółka w okresie od 1 lipca 2011 r. do 30 września 2011 r. dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobu akcyzowego, t.j. oleju napędowego określonego kodem [...]. Kwestię klasyfikacji towaru do celów poboru akcyzy reguluje art. 3 ust. 1 u.p.a., odsyłając do klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Przypomnieć wypada, że Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej w brzmieniu obowiązującym w 2011 r. przewidywała, że klasyfikację ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i wszelkich uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z kolejnymi Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji lub uwag. W ramach działu 27, w pozycji 2710 klasyfikowane są "oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70 % masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe". Zgodnie z brzmieniem uwagi dodatkowej 2d) w pozycji 2710 termin "oleje ciężkie" (podpozycje od 2710 19 31 do 2710 19 99) oznacza oleje i preparaty, z których mniej niż 65 % objętościowo (włącznie ze stratami destyluje w 250°C według metody ISO 3405(równoważnej metodzie ASTM D 86) lub dla których procent destylacji w 250°C nie może być oznaczony tą metodą. Natomiast zgodnie z uwagą 2e) "oleje napędowe" oznaczają oleje ciężkie, jak zdefiniowano powyżej w pkt d), z których 85 % lub więcej objętościowo (włącznie ze stratami) destyluje w 350 °C (metoda ISO 2405, równoważna metodzie ASTM D 86). Noty wyjaśniające CN do pozycji 2710, w odniesieniu do podpozycji od 2710 19 71 do 2710 19 99 stanowią, że "podpozycje te obejmują oleje ciężkie, tak jak zostały zdefiniowane w uwadze dodatkowej 2d) do niniejszego działu, pod warunkiem, że oelej te nie spełniają wymagań określonych w uwadze dodatkowej 2 e) (oleje napędowe) lub 2f) (oleje opałowe) do niniejszego działu". Z powyższego wynika zatem, że oleje ciężkie, które spełniają wymagania uwagi dodatkowej 2e) dla olejów napędowych należy klasyfikować do właściwej podpozycji w grupie olejów napędowych, gdy spełniają natomiast wymagania uwagi dodatkowej 2f) dla olejow opałowych, należy je klasyfikować do właściwej podpozycji w grupie olejów opałowych. W ocenie sądu, organ podatkowy drugiej instancji, powołując się na właściwości fizykochemiczne każdej partii nabywanego przez Spółkę produktu, opisane w sporządzonych na zlecenie zbywcy (S. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]) certyfikatach jakości, prawidłowo przeprowadził badanie właściwości przedmiotowego produktu, wykorzystując parametry właściwe dla olejów napędowych wynikające z normy DIN EN 590, tj. gęstość w temperaturze 15 °C, zawartość siarki, temperatura zapłonu, zawartość wody, lepkość, temperatura zablokowania zimnego filtra CFPP). Oznaczenia stopnia destylacji dokonano z kolei w oparciu o metodę określoną normą DIN EN ISO 3405. Ustalono, że parametry destylacji oleju w temperaturze 250 °C zawierają się w przedziale od 20,9 % do 33,3 %, a więc poniżej wymaganych uwaga dodatkową 2d) 65 %, natomiast w temperaturze 350 °C destyluje objętościowo od 86,6 % do 90,2 % oleju, a wiec poniżej poziomu 85 % narzuconego uwagą dodatkową 2e). Mając na uwadze powyższe, prawidłowo organ odwoławczy uznał, że okoliczność spełnienia wymagań uwag dodatkowych 2d) i 2e) oznacza konieczność zaklasyfikowania przedmiotowego produktu do grupy olejów ciężkich, a w jej ramach w grupie olejów napędowych, pod pozycją 2710 19 41 - oleje napędowe, przeznaczone do innych celów, o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,05 % masy. W konsekwencji, mając na uwadze treść art. 86 ust. 1 pkt 2 u.p.a., zasadnie uznano, że produkt [...] [...] zaklasyfikowany do kodu [...] jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu u.p.a.. Oceniając drugą ze spornych kwestii należy przywołać ustawową definicję zwrotu "nabycie wenatrzwspólnotowe nabycie", zawarta w art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.a.. Zgodnie z treścią tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w 2011 roku, nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. W ocenie sądu przyjąć należy, że nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest każde fizyczne przemieszczenie wyrobu z innego państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej do kraju, czyli sama czynność faktyczna, nawet jeżeli w ogóle nie wystąpi transakcja w rozumieniu ekonomicznym. Bez wątpienia potwierdzeniem przyjętego stanowiska organów podatkowych są zeznania kierowcy K. S. dokonującego transportu międzynarodowego przedmiotowego towaru, wykresy tachografów oraz wyjaśnienia właściciela firmy transportowej R. Ł., które potwierdzają, że w ramach usług transportowych świadczonych na rzecz Spółki przewoźnik nigdy nie wykonywał transportu do [...], a towar był "zrzucany" z cysterny na terenie Polski. Ponadto Prezes Spółki W. G. zeznał, że towar przywożony był z [...] do Polski, gdzie sprawdzana była jego jakość, a następnie odbierany przez firmę zamawiającą towar. Powyższe, w ocenie Sądu, zasadnym czyni uznanie, że Spółka nabyty na terenie wspólnoty, na podstawie faktur zakupu, olej napędowy o kodzie [...], przemieściła na terytorium Polski. Dokonała zatem wewnątrzwspólnotowego nabycia wyrobu akcyzowego oraz że czynność ta na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 4 u.p.a., jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym. Zasadnie określono zatem Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Prawidłowo określono moment powstania obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania i stawkę podatku. Zarzut naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.a. należało uznać za nieuzasadniony. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, organy podatkowe nie naruszyły przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, dlatego też należało skargę, jako nieuzasadnioną, oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).