I SA/Sz 426/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Zygmunt Chorzępa po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika ustanowionego z urzędu adwokata J. A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 426/11 oddalającego skargę A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 17 stycznia 2012 r. Następnie w dniu 23 stycznia 2012 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i radcy prawnego, który to wniosek Sąd rozpoznał w dniu 27 lutego 2012 r. poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu (w dniu 16 sierpnia 2011 r. na skutek wcześniejszego wniosku skarżącego, Sąd zwolnił go z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych). Odpis prawomocnego postanowienia z dnia 27 lutego 2012 r. został doręczony Okręgowej Izbie Radców Prawnych, która wyznaczyła jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego J. A. Pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik, radca prawny J. A. wraz ze skargą kasacyjną złożył w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik wskazał, iż nie miał prawnych i faktycznych możliwości do działania w imieniu skarżącego i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 11 stycznia 2011 r., w wymaganym przepisami terminie. Zawiadomienie z Okręgowej Izby Adwokatów o wyznaczeniu jako pełnomocnika z urzędu otrzymał bowiem w dniu 7 czerwca 2012 r. W związku z niezawinioną przez skarżącego i pełnomocnika przyczyną uchybienia 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik wniósł o jego przywrócenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei w myśl art. 86 i nast. powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przedmiotowej sprawie warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione. W terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od dnia poinformowania J. A. o wyznaczeniu go przez Okręgową Izbę Radców Prawnych jako pełnomocnika z urzędu dla A. P., co miało miejsce w dniu 7 czerwca 2012 r., pełnomocnik złożył w Sądzie w dniu 12 czerwca 2012 r. pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. W ocenie Sądu pełnomocnik uprawdopodobnił również w sposób dostateczny brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się bowiem z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r. sygn. akt III CRN 448/71, OSP 1972/7/144). Powołane zaś przez pełnomocnika fakty wskazują, iż z obiektywnych przyczyn, niezależnych od pełnomocnika, nie miał on możliwości aby w zakreślonym terminie 30 - dniowym, wynikającym z art. 177 § 1 ustawy, wnieść skargę kasacyjną. Wobec tego, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.